donderdag 15 december 2011

Fata Morgana

We zitten midden in de periode die we, met gevoel voor understatement, de Donkere Dagen Voor de Kerst noemen, alsof het daarna allemaal in één klap beter wordt. Het mag dan zo zijn dat volgens de geofysische wetten na de kerst de dagen weer gaan lengen, je merkt zoiets pas misschien eind januari dat het een kwartiertje later donker wordt of eerder licht.......... Veel mensen verlangen in deze sombere, gure dagen, naar de zon en de zomer en avonden dat de zon pas na tienen ondergaat. Reisbureaus springen daar gretig op in en sturen je zonnige vakantiefoto's van exotische oorden, waar de zon uitbundig schijnt ..........

Wie in deze dagen wegdroomt naar tropische stranden, maar waarschijnlijk weer naast de hoofdprijs van de Oudejaarsloterij grijpt, niet over zijn eigen tijd kan beschikken of geen dikke beurs kan opentrekken zo hij mocht willen, die hoeft niet bij de pakken neer te gaan zitten. Trek een dikke jas aan en muts diep over de oren en ga naar het dorp Borssele, waar je net buiten het dorp in het pas aangelegde Sloebos een roestvrijstalen skulptuur kunt tegenkomen van een paar palmen en cactussen op een eiland van steen. Knijp uzelf maar in de arm ...... Het kunstwerk, dat in 2003 werd gemaakt door Wies de Bles heet Oase .............. Wie, onvoorbereid of bij toeval, hier terecht komt, zal zich de ogen eens goed uitwrijven, want wie verwacht er nu een oase, zo midden op een leeg, kil en guur grasperk midden in het nog onvolgroeide Sloebos? Het Sloebos, overigens, voor hen die het niet kennen, is eind vorige eeuw aangelegd, als een groene buffer waarachter de inwoners van het dorp Borssele zich kunnen verstoppen voor de industrie van Vlissingen-Oost, dat het dorp hier akelig dicht nadert ....... Een palmoase aan de rand van Zuid-Beveland? 't Moe nie hekker worre!, hoor je de toevallige passant, laat-jij-de-hond-nog-even-uit, denken .... Of is dat nou juist het symbool waar een oase voor staat? Wie, zo leren ons cartoons veelvuldig, uitgedroogd en uitgeput, volkomen de weg kwijt, door de woestijn kruipt op zoek naar schaduw en water, loopt de kans aan de horizon bedot te worden door een fata morgana .......... een luchtspiegeling van een oase, die er in werkelijkheid niet is. Zou dat wellicht de diepere gedachte zijn, die achter dit monument verscholen zit? Dat de inwoners van Borssele het monument en de boze buitenwereld moeten zien als een fata morgana, zodat ze misschien gaan geloven dat alles, wat achter dit coulisse van bomen zit, de chemische industrie van Vlissingen-Oost, de kerncentrale of de Covra, in feite niet echt is? Niet meer dan een luchtspiegeling, een fata morgana? (Borssele - Zuid-Beveland) ( februari 2011)
Hans Koert
slikopdeweg@live.nl
Twitter: #slikopdeweg
SlikopdeWeg: De dagelijkse Zeeuwse blog over de Schelderegio.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen