vrijdag 16 december 2011

Noar de bienaawer achter drieondert gram sliesters

Je leest tegenwoordig allerlei alarmerende berichten over slecht beveiligde computers en websites, waar kwaadwillenden bijna ongestoord gegevens lijken te kunnen halen - Ook probeert men door phishing, vissend, achter allerlei informatie te komen, die eigenlijk geheim had moeten blijven.
Diefstal en inbraak is van alle tijden. Toen ik afgelopen zomer in Gent het Gravensteen bezocht, het middeleeuwse slot dat nog zo fraai, haast ongeschonden door de tijd, te midden van het drukke verkeer op de Geldmunt en het St. Veerleplein, raakte ik gefascineerd door haar schijnbare onaantastbaarheid. Zo'n groot robuust stenen bastion, midden in de stad, straalt een onneembaarheid uit, een brok vertrouwen, waar elke zich respecterende bank respect mee zou afdwingen. Hier is je geld veilig ...... stralen de dikke stenen muren uit! Wie het kasteel binnen wil gaan op momenten dat de poort gesloten is, zal over de meters hoge muren moeten klauteren - voorwaar geen sinecure.
Mijn oog viel op de gigantische deurkrukken, grendels en sleutels, of zoals in deze streken zeggen: wurfels, hriengels en sleuters, die in de grote houten toegangsdeuren bevestigd zaten - middeleeuws smeedwerk dat al eeuwen lang garant moet staan voor een niet-te-nemen toegang. Of het nog de originele sloten zijn, die met een al even originele middeleeuwse sleutel geopend kunnen worden, durf ik te betwijfelen; bovendien zal dit stukje smeedwerk niet de enige beveiliging van het gebouw zijn. Gebruikte men vroeger voor geldkisten geen meerdere sloten, die alle door aparte sleutels en sleutelbeheerders geopend moesten worden? Niet in zeven sloten tegelijk lopen gaat terug op dit fenomeen.

Negen jaar geleden, in oktober 2002, zond de VTM een televisieprogramma uit, dat De Sleutel genoemd werd. De bedoeling was, dat mensen een mooie reis konden winnen wanneer ze op een geheim gehouden locatie de sleutel vonden, die daar verborgen was. Die locatie werd stap voor stap bekend gemaakt door hints met filmbeelden te geven, die uiteindelijk tot een gebouw of plek te herleiden waren ............ Eind oktober 2002 was het Gravensteen in Gent de uitverkoren locatie en heel wat mensen "bestormden" 's morgens vroeg de toegangspoort ( Voor de duidelijkheid: Het Steen was die dag normaal geopend!). Al na enkele minuten wist een dertigjarige leraar uit Waregem vanuit een nis de gezochte sleutel te bemachtigen ........ Hij won een mooie reis ( misschien wel naar een warm tropisch oord).

De VTM kon terugkijken op een geslaagde uitzending, die mooie beelden opleverde en veel gratis reclame bezorgde voor het Gravensteen. Toch was de conservator van het museum niet zo heel blij. De makers van het programma hadden zich namelijk met een cameraman tevoren laten insluiten in het kasteel, om een goede plek voor de sleutel te vinden en om 's nachts stiekum opnamen te maken, zodat de voorbereidingen in de TV-uitzending te zien zouden kunnen zijn. De volgende morgen hadden ze het kasteel weer gewoon door de poort verlaten, uiteraard nadat een goede plek voor de sleutel gevonden was. Het laten insluiten of inbreken hoorde bij de regels van het spel, uiteraard zonder eerst de autoriteiten op de hoogte te brengen. De opnamen werden in de uitzending gebruikt om het publiek aanwijzingen te kunnen geven. Dat is natuurlijk voor een manaazjer van het Gravensteen, zeg maar de kasteelheer-van-nu zelf, nog erger dan vloeken in de kerk, als je moet constateren dat het blijkbaar mogelijk is 's nachts ongezien in het kasteel te verblijven ...... Klaote kik nie op mijne kop schijten! zal hij gedacht hebben.

Het Gravensteen, vertelde de geschokte conservator aan De Standaard, beschikt over een elektronisch inbraakalarm dat reageert op lichaamswarmte. Dat wordt
geactiveerd na sluitingstijd en als er dan nog iemand rondloopt, komt daar bij mij en bij de politie een melding van binnen. Dat is de laatste maanden niet gebeurd.
Hoe dan ook: het alarmsysteem heeft blijkbaar gefaald of de insluipers zijn nooit 's nachts binnen geweest ......... De redactie van het televisieprogramma hield wijselijk de muile toe ..... De manajer bleef met een heleboel vragen achter: Ge moet ok nie 'n Gentenaere noar de bienaawer laten gaen achter drieondert gram sliesters (Gent - West-Vlaanderen) ( augustus 2011)
Hans Koert

slikopdeweg@live.nl
Twitter: slikopdeweg

SlikopdeWeg: De dagelijkse Zeeuwse blog over de Schelderegio.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen