donderdag 29 december 2011

Tomatenpuree

De wintertijd is normaal gesproken een vrij sombere grijze tijd - doordat de zon laag aan de hemel staat is het daglicht beperkt; de dagen zijn kort. In Noord Europa, waar de zon rond deze tijd helemaal niet meer boven de horizon komt, wordt het ook overdag niet licht - je zal er maar wonen. Ik las ergens dat het aantal mensen dat depressief is en het daarmee in verband te brengen aantal zelfdodingen, hoog is ..... Ik vroeg me af of dat bijvoorbeeld op Schouwen of Goeree ook al significant hoger ligt, dan bijvoorbeeld in Zeeuw-Vlaanderen - een leuk onderwerp voor een Zeeuws promotie-onderzoek wellicht. Een goed en effectief medicijn tegen deze winterdepressies schijnt kleur te zijn ........ niet voor niets worden in Finland in het hoge noorden de huizen in allerlei kleuren geschilderd? Dat zouden we hier ook moeten doen, in plaats van die saaie zwarte boerenschuren. Hoewel ...... bij de Roode Hoeve hebben ze't al begrepen!

Ik heb geen last van een winterdepressie - denk ik. Achter in de tuin bij de buren staat een schitterende boom vol bessen en op de tuintafel staat een bakje met rode sterappeltjes ..... Daar mogen de vogels van harte lust in graaien. Die bessen zijn van een soort rood, dat je alleen in goedkope kleurdozen tegenkomt - een haast onnatuurlijke kleur rood: sinterklaasrood, kerstballenrood of tomatenpureerood - hoe je't ook noemt, geen enkele naam benadert de werkelijkheid, al schijnt tomatenpuree alleen al door de kleur je saaie pasta te upgraden tot een zonnig voedzaam Italiaans hoofdgerecht - ik gebruik het graag tegen de winterdip. Als kind al werd je, vanuit een soort oerinstinct, geleerd dat je die rode bessen niet mocht eten - je kreeg er buikpijn van en voor wie er toch van at, was doodgaan een reële optie. Voor mij was die buikpijn al genoeg reden om er van af te blijven, want pien in me poke, daar had ik het niet op. De vogels schijnen de bessen ook niet zo lekker te vinden, want ze blijven meestal lang hangen, totdat er door vorst en sneeuw buiten helemaal niets meer te eten valt ..... dan vallen ze met z'n allen tegelijk op de boom aan en wordt hij binnen een paar dagen helemaal geplunderd. Maar goed, dan lengen de dagen alweer en zorgen de extra uren zonneschijn weer voor genoeg vitamine Z om de winterdip te bestrijden ....


Gisteren echter ontdekte ik een dikke merel, die hard aan zo'n bes stond te trekken en er mee weg vloog .......... en weer terug kwam en een volgende meenam ...... Of hij ze op at of er alleen maar zijn nest voor de kerst mee wilde versieren, weet ik niet, maar die langzame afbraak van mijn kerstboom bevalt me niks - het moet in ieder geval geen trend worden - daarvoor duurt de winter nog te lang. Moet ik nu de hele dag onder de boom gaan staan, joho roepend als een verlate kerstman in een winkelcentrum of volstaat een eenvoudige vogelverschrikker? Of zal ik het hondje van de buren vragen? Of mag je hiervoor ook een hagelkanon inzetten? Eens bij de gemeente informeren. Ik zou hem ook uit de boom kunnen schieten, maar dat staat mijn fijne motoriek en mijn geweten niet toe, bovendien is Zeeland sinds kort tien dierenagenten rijk ( geen keffend hondje met een politiepet op natuurlijk), die intensief op zoek gaan naar merels, die belet worden bij het fouragiëren. En die moeten scoren natuurlijk .......... En voordat je't weet zit je echt in de puree ...... tomatenpuree - rode tomatenpuree wel te verstaan - voor de prijs hoef je't niet te laten - voor 6 cent zit je in Heinkenszand al op de eerste rij (Heinkenszand - Zuid-Beveland) ( foto's: december 2010 - oktober-december 2011)
Hans Koert
slikopdeweg@live.nl
Twitter: #slikopdeweg

SlikopdeWeg: De dagelijkse Zeeuwse column over de Schelderegio.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen