zaterdag 31 december 2011

... uit je doppen kijken

Wat is'tie wé din é! zei oom Piet vroeger altijd op het eind van het jaar tegen mijn vrouw en dan vroeg ze zich af af wat'tie bedoelde ..... Op nieuwsjaardag, bij 't nieuwjaarwensen, werd hetzelfde woordgrapje weer, maar dan iets aangepast, herhaald ... Wat is'tie wé dik é! En dan viel het kwartje meestal .... Je nieuwsjaarsgeld had je dan ondertussen al te pakken. Zo op het eind van't jaar gaan de gedachten vanzelf even terug naar de jaren zestig - naar hoe oud- en nieuw gevierd werd en hoe je dat beleefde als kind: oliebollen - spelletjes - lachen en olieneutjes pellen. Zoals je merkt hoort vuurwerk in dat rijtje niet thuis, net zo min als vreugdevuren, baldadigheid, vandalisme of het beschimpen van hulpverleners en ik kan me niet herinneren dat de dorpsveldwachter, zo die er was, op die avond moest werken. Er gebeurde niet zo veel op't durp rond de jaarwisseling, al was de stemming uiteraard wat baldadiger - de Griend, het "centrum" van Hoedekenskerke was de plek waar de jongelui, en de wat oudere ongetrouwde jonge jongens, verzamelden - daar vlogen dan korte tijd de rotjes om je oren of de gillende keukenmeiden zochten de dorpsmeiden, die ..... inderdaad! Ik vond het er altijd maar eng en koud en was dan meestal snel weer terug. Veel meer dan wat sterretjes aansteken reikt mijn ervaring niet ………. Ouderwetse gebruiken als met de koekelpot rondgaan waren in mijn jeugd ook al ouderwets, al kan ik me vaag herinneren ooit één keer zo, ik denk met de jongensclub, door het dorp gegaan te zijn. De verkensblaes was geregeld via Jan Lous, de dorpsslager, die nog zelf slachtte. In mijn herinnering was het een eenmalige actie, die, gezien het feit dat het op andere jaren niet meer herhaald werd, geen groot succes was. In Yerseke wordt zo aan het eind van het jaar deze traditie nog steeds uitgedragen - een mooi initiatief. De avond was gevuld geweest met het eten van bijzondere dingen die anders niet op tafel kwamen. Het kerstpakket met het blikje ragout, het pakje pasteitjes van bladerdeeg en het blikje zalm en ananasschijven of perziksap werd dan aangesproken. – Pasteitjes-met-dekseltje gevuld met ragout van niertjes was een vast onderdeel halverwege de avond. Hoe eet je zo iets? We vulden de avond met spelletjes, zoals Scrabble, als mijn oma er was en mijn vader en moeder hun zin kregen of Monopolie, als wij 't voor't zeggen hadden en zo'n avond duurde heel erg lang - vooral toen we nog jong waren waren. ” 't Opblijven" was de grootste uitdaging waar we voor stonden en dat was spannend ........... en natuurlijk het vuurwerk als apotheose. De one-man show van Wim Kan was vaste prik - daar werd tijd voor vrij gemaakt. Met z'n allen gezellig voor de zwart-wit tv, die gevoelig was voor langsrijdende bromfietsers of die strepen vertoonde als de atmosferische omstandigheden daarvoor uitnodigden. Met z'n allen voor de buis met een dienblad of oude krant en pelpinda's. Pel- of doppinda's, olieneutjes zeiden we er tegen, haalde je bij Kopmels, de bakker tegenover ons, die ongebrande pinda's zelf brandde door ze in de nog hete oven te leggen - dat waren de lekkerste. Ik was gek op pinda's doppen; Dat gaf een rijk gevoel en ik stelde me dan voor hoe "arme kinderen" zich moesten behelpen met het zoeken naar "vergeten” doppen, waar nog een pinda in achter gebleven was .............Vandaar ook, dat ik altijd de lege doppen nog eens goed nakeek, ook die van anderen, voordat ze werden weggegooid - daar is later de uitdrukking ........... goed uit je doppen kijken vanaf geleid. (Hoedekenskerke - Zuid-Beveland) (december 2011)

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl
Twitter: #slikopdeweg

SlikopdeWeg: De dagelijkse Zeeuwse blog over de Schelderegio

2 opmerkingen:

  1. Wij wensen jullie een fijne jaarwisseling en hopen nog vaak deze "Slik" blog te kunnen lezen.
    Hartelijke groeten
    Piet & Fema van 't Zelfde

    BeantwoordenVerwijderen
  2. heel leuk om te lezen! heimwee naar wat ik niet ken... fijne dag! Kristien

    BeantwoordenVerwijderen