zaterdag 10 december 2011

Vergrijzing

Het aantal historische gebouwen van Hoedekenskerke is op de vingers van één hand te tellen - in het boek Monumenten in Nederland - het deel Zeeland worden er toch nog vijf gevonden, die de moeite waard zijn om genoemd te worden. De kerk, sinds een aantal jaren De Ark genoemd, is eigenlijk aan Sint Joris gewijd, maar ik denk dat niemand op Ootjeskerke dat kan vertellen. Of de kerk op het lijstje hoort, staat niet ter discussie, daar is iedereen het wel over eens, maar hoe zit dat met de andere vier monumenten?
Tussen de bouw van de oorspronkelijk 15de eeuwse kerk en de Koutermolen liggen vele eeuwen. De meulen werd het simpelweg genoemd, gewoon omdat er maar één van was en De Bart was de molenaar. Toen ik jong was werd die nog gewoon gebruikt waarvoor het gebouwd was - graanmalen net als het wachtlokaal aan de veerhaven gemaakt was om te wachten, al was dat, wist je als kind, strikt voorbehouden aan de mensen die de boot gemist hadden en niet bij Burgel, die een café op het veerplein had, een kop koffie gingen halen ........ Beide gebouwtjes zijn, nu ik dit schrijf, waarschijnlijk gesloopt vanwege de dijkverzwaring; Wachten zit er niet meer in ....... zo gaat dat .........
De twee monumenten, die volgens het boek resteren, zijn het voormalige raadhuis (dat staat er echt) en de Villa Boerhaave. Laatstgenoemde huis kent iedereen als ... het huis van de dokter en dat klopt, want dit uit 1887 daterende huis was decennialang het huis van dokter Kole. Het huis, dat op een mooi plekje staat in een oude tuin, is zijn ouderdom wel aan te zien .... De inwoners van Hoedekenskerke hadden er best wel eens binnen willen kijken, maar je kwam meestal niet verder dan het kleine deurtje rechts, dat leidde naar de wachtkamer en uiteindelijk de spreekkamer van dokter Kole. In het halletje was een kastje, waar iedereen om half zes zijn medicijnen kon meepakken; ...... Jewannes kan wé nie mie de broek of........... Hoezo privacy? Het raadhuis, het voormalige gemeentehuis dus, nu wijkgebouw de Griend, dat de rij monumenten afsluit, dateert nog maar uit de jaren vijftig en deed dienst als gemeentehuis ( waarom dat deftige woord raadhuis gebruikt wordt, is me een raadsel), toen je nog burgemeester kon zijn van een gemeente van minder dan 1000 zielen. Als kind was het een modern gebouw, zo met die vierkante raampjes (geometrische betonnen raamtraceringen heet dat als je doorgeleerd hebt), die midden in de vensters uitgespaard waren, zeker geen monument, want dan denk ik aan iets ouds ..... Als zo iets, relatief jongs, een monument mag heten, waar zijn dan de oude Zuid-Bevelandse boerenschuren langs De Kouter, het wederopbouwwijkje uit de jaren vijftig, de Nieuwe Straete, de Julianastraat, het baduus, 't postkantoortje of het Wienkeltje van Wullempje in de Kerkstraat? Terugkijkend zijn er best al wel een heleboel monumenten sinds mijn jeugd verdwenen, zoals de oude school en het oude gemeentehuis aan de Kerkstraat; het witte huis van Ko Looy of 't Café van Aagje op de dijk en wat te denken van stationnetje waar Colijn woonde en 't Weeg- en 't Kaaiuusje bij de landbouwhaven. Als iets, zoals het voormalige gemeentehuis uit 1956, al de status van monument krijgt, dan vrees ik het ergste - dan komt het met de discussie over de vergrijzing van Zeeland niet meer goed ........... logisch dat je dan als sociaal demograaf hoofdschuddend de cijfers van de bevolking van Zeeland bekijkt: honderdduizenden monumenten lopen daar rond - net een openluchtmuseum ........ Dat komt dan dus nooit meer goed, met die vergrijzing, ben ik bang! (Hoedekenskerke - Zuid-Beveland) (2010-2011)
Hans Koert
slikopdeweg@live.nl
Twitter: #slikopdeweg
SlikopdeWeg: De dagelijkse Zeeuwse blog over de Schelderegio

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen