donderdag 2 februari 2012

Grenslindden

De bomen van Zuid-Beveland intrigeren me, vooral in de winter als ze alle bladeren verloren hebben en hun zwarte silhouetten dreigend tegen de grijze winterhemel accentueren. Vroeger probeerde ik met tekenpen en oost-indische inkt deze fascinatie te vangen in een zeer gedetailleerde tekening, warin elk takje zijn plaats herkende. Je kunt je voorstellen hoe de eenvoudige mens vroeger ontzag had voor dit soort bomen, die, vaak al sinds mensenheugenis op hun plek stonden. Respect voor hun leeftijd - hun standvastigheid - hun ervaring! Dit soort bomen kreeg dan mythische leeftijden toegedicht al hadden verre voorvaderen als de heidenen dit soort bomen aanbeden als woonplaats van de goden of doortastende evangeliepredikers hun woorden kracht bijgezet, door met de botte bijl op hun bast te slaan .... .
De grenslinden, die typisch zijn voor de Zak van Zuid-Beveland, vind je meestal op kruispunten van wegen of op grenzen van ambachten of gemeenten. Vaak ook weet niemand meer welke grens zo'n linde moest bewaken. Feit is dat er de laatste tijd een aantal van dit soort bomen gekapt zijn en dat is natuurlijk eeuwig zonde - hele boomdijken zijn gekapt en dit soort kaalslag doet pijn. Ook een aantal grenslinden zijn omgelegd: Grenslindden dus, zo er een verledentijd van het woord mocht bestaan. Natuurlijk besef ik dat door hun ouderdom dode takken voor gevaarlijke situaties kunnen zorgen en het zal je maar gebeuren dat een boom bij een zware storm het loodje legt net op het moment dat je op de fiets wilt passeren - het zou, mocht dit gebeuren, wel eens uitgelegd kunnen worden als een wraakactie van zo'n boom. De mythische verhalen rond dit soort bomen zouden weer opgerakeld worden en voor je't weet zitten we met een nieuwe secte in onze geliefde Zak ..... of een nieuw soort belangenvereniging!


Ik geef toe dat, als het hard waait en de wind waait met stormkracht 8 of meer over het kale Zuid-Bevelandse polderlandschap, dan mijd ik dijken met dit soort bomen als dat mogelijk is - Ik wil best allerlei verhalen verzinnen rond dit soort oude bomen - mythische toedichtsels uit lang vervlogen tijden, daar draai ik mijn hand niet voor om, maar ik vind het wat overdreven om hun wraak aan den lijve te ervaren. Op zo'n momenten houd ik erg van mijn kale Zuid-Bevelandse land met zijn door kaalslag verwonde landschap .......... zolang ik de wind maar achter heb en veilig over de dijk kan fietsen! (Heinkenszand - Zak van Zuid-Beveland) ( foto's: januari 2012)
Hans Koert
slikopdeweg@live.nl
Twitter: #slikopdeweg

SlikopdeWeg: De dagelijkse luchtige kijk op de Scheldedelta als navel van de wereld, publiceert binnenkort haar 1000ste bijdrage.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen