dinsdag 14 februari 2012

Juun

Valentijnsdag is zo'n dag waar ik zelf weinig mee heb - ik ben er niet mee opgegroeid en de ophef rond die dag lijkt me aangewakkerd door de middenstand om de komkommertijd tussen kerst en Pasen op te vullen ........ Toch schijnt de feestdag van de heilige St. Valentinus al sinds het jaar 500 officieel te worden gevierd, al kan niemand vertellen wat de christelijke martelaar Valentinus te maken heeft met hartjes, anonieme liefdesverklaringen en rode rozen ........... Het schijnt dat Valentijnsdag door paus Gelasius in het leven werd geroepen in de plaats van het heidense, Romeinse Lupercalia-feest, waarbij de godin Juno, ongetwijfeld in't Zeeuws tot Juun verbasterd, als de beschermvrouwe van de vrouw en het huwelijk, vereerd werd. Tijdens het feest werden de namen van de ongetrouwde vrouwen in een bak gegooid, goed gehusseld en uitgedeeld aan de ongetrouwde mannen, die dan meteen een date hadden voor die avond. Een soort dating-site dus, avant la lettre .......
Op Valentijnsdag worden geheime liefdes verrast met een kaartje en een bloemetje. Het is een subtiele manier om iemand te laten weten dat je iets in hem of haar ziet. Een hartje in een boom is de klassieke manier - met een mesje en veel geduld, worden je gevoelens voor zeker een tiental jaren vastgelegd op de stam van een willekeurige boom, het liefst één die voorlopig niet gekapt zal worden. Maar goed, als de verliefdheid verdampt en de passie voor de ander wat is gedoofd, dan staat de boom nog steeds overeind ......... gebrandmerkt met jouw bericht!

Eens, tijdens Eintjeszandse Mart, ontdekte ik op de kerktoren van de Hervormde Kerk van Heinkenszand, dat ook de leien van de kerktoren een ideale plek zijn om je gevoelens in steen vast te leggen ......... hoog en niet te veel op't zicht (wie verwacht er dat je elk jaar begin juli de toren mag beklimmen?) lijkt het een ideale plek om voor vele eeuwen je liefde veilig te stellen. Ik hoorde dat de leien van de toren van de kerk van Nisse publiekelijk verkocht werden, toen de toren en het dak vorig jaar een nieuwe dakbedekking kregen - een slimme zet, dat het restauratiefonds geen windeieren gelegd heeft. Hoeveel geheime liefdes zullen met rode klonen van de spanning in de kisten met leien gezocht hebben om dat ene bewijs, waarvan je meende dat het hoog (en wat minder droog) voor de eeuwigheid uit 't zicht was, voorgoed te vernietigen?
Soms kom je in oude gebouwen wel eens oude raadselachtige tekens tegen, dat misschien gewoon een onschuldig huismerk geweest is, maar voor hetzelfde geld een liefdesverklaring zou kunnen zijn. In de kerk van Nisse vond ik een simpel monogram in de stenen vloer met een jaartal (1659) en in de kerk van 's Heer Abtskerke is een minuscule afbeelding van een Malthezerkruis in één van de vloertegels gekrast. Het kan natuurlijk een eerbetoon aan een kruisridder geweest zijn, maar voor hetzelfde geld is het een geheime liefdesverklaring, waarvan we de juiste impact nooit meer zullen doorgronden.
Als je echt je liefde voor eeuwig wilt vastleggen, hoef je tegenwoordig niet meer wekenlang met een spijker in een vloertegel te krassen - zet je gevoelens op Hyves of Facebook of Twitter het rond - ik las, dat iets eenmaal op internet vastgelegd voor eeuwig (de sociale media bestaan overigens nog geen tien jaar ) bewaard blijft! Vandaar ook dat je van mij hier niet het achterste van de tong zult zien - Ik blijf krassen in dat basaltblok op het Kapuun'oekdiekje ...... Ik heb niet veel met Valentijnsdag - te nuchter, te Zeeuws om zelf actief een bloemetje uit te zetten - en te bescheiden om vandaag naar subtiele tekens te zoeken ....... al heb ik mijn postvakje op het werk, uit voorzorg, vanmorgen wel goed leeggeruimd.
Hans Koert
slikopdeweg@live.nl
Twitter: #slikopdeweg
SlikopdeWeg: Een dagelijkse luchtige column over de Zeeuwse samenleving

1 opmerking: