zaterdag 3 maart 2012

Frans van Oost-Beveland

Het is één van die onbekende plekjes in Zeeland waar je niet zo snel aan denkt om een te gaan kijken - om eens op een mooie winterdag te gaan verkennen - de Wilhelminapolder en dan m.n. het gebied tussen het Wilhelminadorp, het Goese Sas en de N256 de Deltaweg, de Oost-Bevelandpolder.
De Wilhelminapolder kennen we als één van de grootste akkerbouwbedrijven van Zuidwest Nederland, dat na de Franse Tijd ontstond doordat Rotterdamse geldschieters hun guldens in grootschalige inpolderingen staken, waarbij de Wilhelminapolder ontstond, genoemd naar Wilhelmina van Pruisen, de echtgenote van de eerste koning van het Koninkrijk der Nederland, Willem I en dat uitgroeide tot een akkerbouwbedrijf met on-Nederlandse afmetingen.

Grotere kaart weergeven
Het gebied waar ik op doel heet oorspronkelijk de Oost-Bevelandpolder. Vanuit de ruimte kun je de vorm van het eiland nog goed zien. Deze polder was oorspronkelijk een opwas geweest, een schor, dat zeifs bij hoogwater droog bleef en de Katsche- of Kattenplaat genoemd werd. Deze opwas werd begin 18de eeuw bedijkt tot de Oost-Bevelandpolder. Deze polder lag toen nog helemal omgeven door schorren, op sommige plekken wel tot één km. breed, zoals de Onbekende- of Mosselbank, maar dat betekende niet dat de dijken van de Oost-Bevelandpolder geen last hadden van stormen en dijkdoorbraken. Zo ging een stuk van de polder verloren bij de storm van 14 op 15 januari 1808 en begin maart 1820, zorgde een dijkval ervoor dat het hele gebied onder water liep; de geschiedenis herhaalde zich 150 jaar later, midden vorige eeuw nog een keer, januari 1945 - de twee ondergelopen gebieden, weliswaar met een periode van tientallen decennia ertussen, werden beide buitengedijkt en liggen voorgoed voor de zeedijk in de Oosterschelde.
Wie nu door het gebied loopt zal de oude kreek niet ontgaan, die deels achtergebleven is na de inpoldering, of wellicht een restant, een litteken is van één van de overstromingen door dijkvallen. Deze kreek wordt nu ingericht met natuurvriendelijke oevers en dient bovendien als extra waterberging op momenten dat er veel regen valt. Hoe dan ook - wie denkt dat het gebied ten noorden van Wilhelminadorp saai is, moet eens de wandelroute opvragen, die door de Wilhelminapolder en de Agrarische Natuurvereniging Goes is uitgezet n.a.v. het Krekenherstelplan. De foto's hierbij zijn een paar jaar geleden gemaakt, toen sneeuw het landschap extra mooi gemaakt had, maar de route is ook in andere jaargetijden verrassend.

(film: Cineac Oud-Sabbinge)
Overigens, wisten jullie dat één van de vroegere bewoners van dit gebied een eigen standbeeld heeft en nog wel op één van de toplocaties van Zeeland - de boulevard van Vlissingen?
Nee, Michieltje is hier denk ik nooit geweest - zijn schepen waren iets te groot om via het Schenge of De Slurf, deen vroege naam voor de Zandkreek de Oost-Bevelandpolder te bereiken - nee, de lantaarnopsteker van het lichtbaken op de hoek van de Oost-Bevelandpolder, ene Frans, is later beroemd geworden als redder van drenkelingen bij een schipbreuk voor Vlissingen - Frans Naerebout. Zouden er nog weleens inwoners van Wilhelminadorp stilstaan op de boulevard bij hun beroemde dorpsgenoot?
Hans Koert
Twitter: #slikopdeweg

De natuurfoto's zijn gemaakt door JL uit Wilhelminadporp. Als je zelf mooie foto's ofeen verhaaltje hebt dat past in een onderwerp over Zeeland en haar bewoners, neem dan eens contact op.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen