dinsdag 22 mei 2012

Beleving

 Terwijl in Breskens de plannen gepresenteerd worden om het aantal bezoekers aan de vismijn en het Visserijmuseum op te krikken, door een heuse levensgrote kotter boven op het gebouw van de vismijn te zetten, piekeren ze zich elders in de provincie suf, hoe hier overheen te gaan. Met de transformatie van de vismijn en het Visserijmuseum hoopt men in Breskens de verwende toerist te lokken met een beleving ....  een ander woord voor: .... het moet er wat lawaaierig zijn, glibberig voelen en vooral naar vis ruiken ... althans dat is mijn ...... beleving!
 In Yerseke liggen de meer dan 100 jaar oude oesterputten er wat desolaat en vervallen bij. Eind negentiende eeuw groeide Yerseke uit tot het centrum van de schelpdierenvisserij en werden er langs de Oosterschelde grote bassins gebouwd, waar o.a. oesters verwaterd konden worden. Schelpdieren hebben namelijk de onhebbelijke gewoonte om hun voedsel uit het zeewater te filteren door dit zeewater hun schelp binnen te halen met als gevolg dat er ook nogal wat zand achterblijft in de mossel of oester, iets wat bij de consument knarsende tanden oplevert ......   In de verwateringputten, waarbij de bodem vrij is van zand, mogen ze een tijdje schoonwater eten (de schelpdieren), zodat al het zand het lichaam kan verlaten, voordat we ze tussen de tanden vermalen.
 (foto: Zeeuwse Beeldbank)
Ik herinner me onlangs een foto gezien te hebben, waarbij een tafeltje met gasten staat opgesteld midden in de oesterputten - een ober loopt zich de blaren uit zijn sloffen om de gasten aan die eenzame tafel te bedienen. Ik heb geprobeerd te achterhalen waar ik zo'n tafel kan reserveren ....... maar ik vermoed dat het een publiciteitsfoto was om een initiatief van een schelpdierenhandel te onderstrepen, die een proeverij in één van de opgeknapte keten langs de putten is begonnen.

Nee, als je werkelijk de oester- en mosselsector in het algemeen en de oesterputten in het bijzonder wil promoten, zorg er dan voor dat je wat te bieden hebt ........ Geen mosselkotter boven op een dak van één van de loodsen en ook geen grote mossel als je Yerseke binnen rijdt - dat hebben ze in Philippine al gedaan ....... en op de oesterputen dineren is alleen maaar fijn als het windstil en 25º C is....... Nee, gewoon de bedrijvigheid van vroeger terugbrengen aan de waterkant. Geen volautomatisch lossen van de mosselschepen, lopende banden of gedigitaliseerde mosselzakkenvulmachine's, maar gewoon weer met manden van uit het ruim, alles op de schouders - Wat Arbo - niks Arbo ..... zouden ze in Yerseke moeten zeggen. 
(foto: Zeeuwse Beeldbank)
En de vrouwen, net als vroeger, armen vanonder de nette,  lieslaarzen aan en de tupmusse recht, gewoon weer het water in om de oestertjes dagelijks af te zemen en om te draaien in de bassins.
En misschien dat de één of andere ondernemer er wel brood in ziet om de buitenlandse toeristen een echte beleving te schenken - niet alleen zien hoe het vroeger ging of op de foto in Iesesche dracht, maar gewoon de vrouwen lieslaarzen aan, een doek en beuk stevig vastgespeld in't lijfje, een tupmusse op, de stikken van verkoperd aluminium (voor 't gewicht) op en een dooie muus in de blis als vulling; de mannen een oliepak, een ringetje in't oor en manden sjouwen ...... en op de iPod-audiogids het lawaai van schreeuwende ruziemakende kokmeeuwen ......  dat noem ik pas een beleving ........... Wel iets anders dan een kottertje boven op een visveiling, die me vaag herinnert aan de tsunami van een kleine tien jaar geleden. 
Hans Koert
slikopdeweg@live.nl
Twitter: #slikopdeweg  Feesboekgroep
 
SlikopdeWeg: Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen