zondag 20 mei 2012

Doe nie zo nochter .....


 In Ovezande zit't 'r weer op - de rust is weergekeerd. Zo'n 8000 mensen schuifelden langs de kraampjes in het centrum van het dorp. Tientallen handelaren met ongeregeld goed hadden een plekje op de braderie bemachtigd en probeerden hun wafels, beenhammetjes, poffers, saté en Vietnamese loempia's aan de man en de vrouw te brengen. En wie nog niet genoeg had van eten en drinken kon op het sportveld in en bij de tenten van Klomppop de inwendige mens verder versterken ....... kortom, Ovezande was even niet alleen letterlijk, ook figuurlijk het middelpunt van Zeeland. 
 Eigenlijk zou ik het woord braderie met kleine letters moeten schrijven, want dat wil men in Ovezande liever niet horen - een braderie is immers zo gewoon ...... .  Een braderie is overigens vaak een feest van de plaatselijke middenstand en die is er in Ovezande niet meer zoveel. Het is één van die dorpjes in de Zak, die te maken heeft met leegloop en vergrijzing, en daardoor het winkelbestand heeft zien teruglopen. Toch wordt er weer volop gebouwd in het dorp - de school heeft pas een mooi nieuw gebouw, seniorenappartementen zijn opgeleverd en een nieuw woonwijkje staat in de steigers....... kortom: Ovezande wil nog geen afgeschreven dorp zijn, waar alleen maar gesomberd wordt en men alleen in het grijs onopgemerkt kan rondlopen.

Nee, geen braderie dus, maar straatfestival (met grote letters)....... een dorpsgebeuren dat, gezien het aantal bezoekers, na 25 jaar aardig uit zijn voegen gebarsten is en publiek uit de hele Schelderegio trekt ....... Tussen de kraampjes met leren riemen, sportschoenen, Alle Dertien Goed lp's, sieraden, bakproducten en rommel, rommel, rommel bewegen, haast onopgemerkt, de meest bizarre figuren rond .......... onderdeel van het straatfestival. Levende karikaturen, die me deden denken aan de jaarmarkt, zoals die vroeger in elk zichzelf respecterend stadje gehouden werd.
 
Jaarmarkten waren vanouds gesitueerd in de steden, en dienden in de eerste plaats om allerlei goederen en dieren te verhandelen. Ook kwam er allerlei gespuis op af, handelaren zonder vaste woon of verblijfplaats, acrobaten, goochelaars, aflaatverkopers, kwakzalvers,  kiezen- en andere steuntrekkers, met in hun kielzog hoeren, klaplopers en beurzensnijders. De jaarmarkt werkte als een magneet op dit soort schorriemorrie, maar het publiek, dat uit de regio naar de stad getrokken was, omdat er eindelijk eens iets gebeurde, vond het schitterend. Vaak werden zulke bijeenkomsten ingezegend, ingeluid zo je wilt, in de kerk, met een kerkmis, voordat de jaarmarkt, de kermis, van start mocht gaan.
Anno 2012 is er in Ovezande in facto weinig veranderd - het publiek geniet nog steeds ........ 't Is een plek geworden waar je moet zijn, zien en gezien worden - mensen ontmoeten die je anders niet zo vaak ziet. 't Wit Adriaentje, de voormalige Hervormde Kerk, nu privébezit, zit tjokvol met mensen, die even willen genieten van muziek en willen uitrusten van het gesjok en gesjouw; een steltloopster doet het publiek versteld staan ( aôhe é?) en twee roze geverfde figuren brouwen als alchemisten uit vroeger tijd, één of ander rozig kleverig draderig goedje, dat er bij de jeugd als suikerspin wel in gaat.

Maar de echte acteurs houden het publiek gewoon een spiegel voor en ik moet toegeven verschillende keren gedacht te hebben een act te ontwaren, dat gewoon iemand uit het publiek was .... ... Toegegeven - de twee middelbare mannen met groente op hun hoofd vielen natuurlijk zo door de mand ...... Kijk, van iemand met boter op het hoofd kijken we ook hier in Zeeland niet meer op, maar koolblaren en een bos wortelen op je hoofd en twee tomaatjes achter je brillenglazen ....... Doe nie zo nochter:  noemen ze dat hier in de Zak.
Hans Koert
slikopdeweg@live.nl

Twitter: #slikopdeweg Feesboekgroep

Slikopdeweg: De Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen