zondag 13 mei 2012

Moedernacht

 Moederdag - eenmaal per jaar wordt moeder in de bloemetjes gezet - Al vroeg klinken er  beneden geheimzinnige geluiden in huis - er wordt blijkbaar van alles bekokstoofd, daar beneden, dat het daglicht niet mag zien - ontbijt op bed door een paar glunderende kleuters geserveerd met pa in de deuropening met schort en een bonte theedoek om het hoofd geknoopt, klaar om het tafereel met zijn nieuwe smartphone vast te leggen. Het gekookte eitje is nog wat snotterig, de thee wat bleek, de toast ietwat te zwart verkruimeld en het beschuitje te dik met suiker belegd, maar verder zijn de bedoelingen goed. Toastkruimels en suikerkorrels testen de wet van de zwartekracht en nestelen zich ergens tussen  pyama en huid. Het versierde make-updoosje dat de kinderen op de kleuterschool gevouwen, ge- en beplakt hebben wordt met grote dankbaarheid en enthousiasme in ontvangst genomen (Heb jij dat gemaakt?). Als de ceremonie voorbij is, verdwijnt alles en iedereen richting keuken en mag moeder zich eindelijk aankleden ..............
 De traditie om Moederdag te vieren is nog relatief nieuw. Alleen in de traditie van de katholieke kerk werd aandacht besteed aan Maria als symbool van de vrouw en in het zonnetje gezet. Het vieren van Moederdag is in ons land nog geen 100 jaar oud. Net als de kerstman en Valentijn overgewaaid uit de VS - in de jaren twintig begon men met het vieren van Moederdag.
 Beneden liggen pa en de kinderen voor de tv en wacht de keuken, waar een bom ontploft lijkt - de vaat staat onaangeroerd en het broodrooster staat nog aan; het volk ligt uitgeput op de bank en heeft zin om iets te drinken .......... Moeder duikt de keuken in ........ 
Vanmorgen zat een drietal spreeuwen dicht bij elkaar op de rand van het dak, als een hulpeloos trio op de bank, te wachten op moeder, die hun behoeften komt bevredigen. Toen ik het drietal daar zo hulpeloos zag zitten begreep ik dat Moederdag een onnatuurlijk feest is ...... Voor de spreeuwenmoeder geen Moederdag - een festiviteit dat nooit kan zijn afgekeken van de natuur. Voor de spreeuwenmoeder is het pas weer even tijd-voor-haarzelf als het kroost weer veilig terug zit in het nest, veilig onder moeders vleugels - pas dan begint voor haar de moeder d a g ...... m  o  e  d  e  r  a  v   o   n   d ....... m  o  e  d  e  r   n    a     c    h   t   z  z  z  z  z  zz zzzz  zzzzzz
Hans Koert
slikopdeweg@live.nl
Twitter: #slikopdeweg  Feesboek groep Slik op de Weg

SlikopdeWeg: De Zeeuwse blog over de Schelderegio en haar bewoners

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen