donderdag 21 juni 2012

Symbolen decoderen en sokkenstoppen

 Een modern opgeleide landschapsarchitect met fantasie wordt er, denk ik, niet meer vrolijk van - van die lange rechte lijnen, die soms onvermijdelijk lijken in het landschap, maar door de tijd achterhaald zijn. Een lange rechte weg in een polder kan soms vervreemdend werken, maar een spoorlijn met een scherpe bocht er in, past weer niet goed in de technische mogelijkheden van de moderne treinen. In de negentiende eeuw werden er in ons hele land kanalen aangelegd en daarin was de Schelderegio geen uitzonderingen. Napoléon en later Koning Willem I zagen in die waterwegen de vervoersoplossingen voor de toekomst, in een tijd dat een karrenspoor de enige verbinding was tussen twee plaatsen ....
 De Damse Vaart is zo'n overblijfsel uit vroeger tijd. Het 15 km. lange kanaal tussen Sluis en Brugge kenmerkt zich door zijn rechtlijnigheid, dat nog eens geaccentueerd wordt door de bomen die aan beide zijden langs het jaagpad lagen.
Het doel van Napoleon, die in 1810 het kanaal als Napoleonvaart liet graven, was een snelle verbindingsweg te creëren waarmee hij zijn soldaten snel kon verplaatsen - hij wilde hiervoor een netwerk aan kanalen leggen achter de duinen, zoals de Romeinen eeuwen daarvoor ook al bedacht en gerealiseerd hadden met hun Gracht van Corbulo in Holland ..... Toen Napoleón in 1814 de vlag moest strijken duurde het nog een vijftigtal jaren voordat het hele kanaal tot in Sluis gegraven werd.
Langs de vaart vormen de naast elkaar staande bomen, krom gewaaid door de aanhoudende westen winden, lange saaie lijnen. Bij de aanleg werd het historische stadje Damme bruut doorkruist en werd haar haven dichtgegooid.
Wat eens een bloeiend handelsstadje was, halverwege het Zwin, de waterweg die vanaf de kust bij Cadzand en Knokke zich via Sluis een weg zocht naar Brugge, verwerd tot een ingeslapen stadje, dat zich richtte op toeristen, die vanuit Brugge een ochtendje Damme deden en dat zich ging specialiseren op tweedehands boekenwinkeltjes, die als een Vlaamse kloon van het Nederlandse boekenstadje Bredevoort, bibliofielen moest aantrekken uit gans Vlaanderen en omstreken ...... Boeken, letters gedrukt op papier; Boeken met foto's ingenaaid tot bundels visueel verleden ..... in een tijd dat boekhandels de platen-, tabaks en naaimachinezaken achterna lijken te gaan, en uit het stadsbeeld verdwijnen, om voorgoed uit het stadsbeeld te verdwijnen en plaats te maken voor tablettenwinkels en telefoonabonnementdistributieplaatsen ......... Een tijd waarin de jeugd lezen alleen nog linkt aan oude mensen en muf ruikend papier (zoals wij vroeger de associatie legden tussen de ouderdom en sokkenstoppen) en alleen nog toepast bij het decoderen van berichten op hun Smartphone ...... Zullen er straks ook tweedehands e-reader-boeken te koop komen?  Damme: symbool van achterhaald verleden!


Hans Koert


slikopdeweg@live.nl


Twitter: #slikopdeweg Feesboekgroep: Slik op de Weg
SlikopdeWeg: Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen