zondag 1 juli 2012

Keti Koti

 Het was wellicht niet zo kies om de fontein tegenover de Sint Joris Doelen nog steeds oranje water te laten spuiten - Nederland ligt er immers uit, al  geef ik toe, het staat fleurig en veel toeristen richten hun camera's omhoog om de schijnbaar met oranjelimonadesiroop gevulde waterzuilen vast te leggen met de fraaie historischverantwoorde Doelengevel erachter.

Toch ware het beter geweest, op een dag als vandaag - Keti Koti, de dag dat de afschaffing van de slavernij herdacht wordt, het water rood te laten kleuren  - rood van het bloed dat gevloeid is tijdens de periode dat Middelburg een actieve rol in de slavenhandel gespeeld heeft met zijn MCC (Middelburgse Commercie Compagnie) – slaven kocht van inheemse slavendrijvers, voorouders van mannen als Charles Taylor of andere rebellenleiders, ten tijde van de zgn. Driehoekshandel. Of zou gewoon kleurloos water niet gepaster zijn? ... de tranen die gevloeid zijn - geplengd? 
 Bij het slavernijmonument wordt elk jaar rond 1 juli de afschaffing van de slavernij herdacht. Voor de Surinaamse- en Antilliaanse gemeenschap wordt deze dag Keti Koti genoemd, de Dag der Vrijheid. Nu worden er geen tranen meer geplengd, maar geheiligd water, volgens eeuwenoude rites, door een in kleurige kledij gestoken Surinaamse vrouw die de taal van de traditie verstaat. Op 1 januari 1863 werd de slavernij in Nederland afgeschaft, als één van de laatste landen ter wereld - In Engeland waren ze ons al dertig jaar eerder voorgegaan ....... De wetenschap dat slavernij nog steeds op grote schaal voorkomt - overal op de wereld - lijkt te bewijzen dat het monument haar betekenis nog niet verloren heeft .......
 Het slavernijmonument van Middelburg staat op de Balans, de plek waar in de 17de en 18de eeuw de MCC (Middelburgse Commercie Compagnie ) haar pakhuizen en kantoren had. Nu staan de witte en donkere zuilen van het monument fier omhoog, met een rode lijn ertussen, die het gevloeide bloed symboliseert, ter herinnering aan die zwarte bladzijden uit onze Zeeuwse geschiedenis.
 De herdenking van de afschaffing van de slavernij bij het Slavenmonument - gekleurde mensen, in al even kleurrijke gewaden en witte mannen in driedelig pak - denk de brillen, kunstgebitten, horloges, filmcamera's en Smartphones weg en even waan je je terug in de tijd ............. Het blijft een bizarre gedachte, dat, wellicht, de gewone Middelburger, die in de 18de eeuw zijn kostje bij elkaar moest scharrelen langs de kaaien als sjouwer of zakkendrager, de schepen vol koffij ( zo schreef je dat toen), vaten rum en suiker voor een paar duiten mocht helpen lossen, waarschijnlijk zich niet bewust was van de lading, die op de vorige reis van het schip van de Slavenkust naar de Cariben in de ruimen gelegen had en de meid, die op één van de kaaien bij mevrouw de stoep mocht schuren, wist wellicht niet waar meneer die stoep van gefinancierd had ...........
Een bizarre gedachte op historische grond ........ een entourage, die niet klopt - honderden gekleurde mensen, nazaten van wat ooit slaven waren, te samen op de Balans, een plechtige, maar vooral ook vrolijke bijeenkomst, met in hun midden een handvol gezagsdragers en notabelen, die in hun stamboom misschien wel een slavenhandelaar kunnen aanwijzen, in het centrum waar het allemaal gelegaliseerd werd - een anachronisme in de tijd, want 250 jaar geleden was elke gekleurde die door Middelburg liep een even vaak voorkomende verschijning als een Korenwolf in de Limburgse heuvels ....... Misschien is het daarom ook wel zo goed dat deze traditie van even-stil-staan-bij-het-verleden de mensen weer even met beide benen op de grond zet .......... en dan mag de fontein best nog even oranje water spuiten ......
Hans Koert

slikopdeweg@live.nl
Twitter: #slikopdeweg Feesboekgroep Slik op de Weg (inloggen)
SlikopdeWeg: Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen