vrijdag 27 juli 2012

Ouwe opaatjes

 Het is nu eindelijk zomer .............. elke dag zonovergoten, meer dan 25 graden en meteen lijken er overal smiley’s rond te lopen - of met andere woorden: het mopperen en somberen van de medemens lijkt plotsklaps als sneeuw voor de zon(!) verdwenen ... Een bewijs dat lichttherapie werkt?
 Dit weer roept associaties op met vroeger, met de jaren, dat ik nog op de lagere en middelbare school zat, waarin met de Grote Vakantie een periode aanbrak van ultieme vrijheid - het feit dat je niet naar school moest, lag aan alles ten grondslag.
Die zes weken vakantie leken eeuwen te duren en ik herinner me dat er geen eind aan leek te komen ...... elk gevoel van tijd was je al na een paar dagen kwijt ...... We speelden veel buiten of struinden op de boerderij van mijn grootouders rond.  Wat was er heerlijker dan boven in de schuur, op de hooizolder te kunnen spelen, waar afgeschreven planken en kisten uitnodigden tot het bouwen van hutten.  Ook de strobalen, waarvan het stro gebruikt werd als bodembedekker in de stal, gaf eindeloos plezier .......
 Ook herinner ik me de dagen als kind dat er geoogst moest worden en we mee gingen naar het land, met de schofboterhammen en kouwe thee voor opa en de knechts, die dan een ogenblik pauze namen, als we er aan kwamen. Veel tijd hadden ze dan niet, want de grote machine, een apparaat dat zowel het maaien als het dorsen verzorgde, de combine, ( het eerste Engelse woord dat ik kleuter kende en begreep) die besteld was, kostte veel geld - tijd was ook toen al geld .....
Ik herinner me zelfs nog eenmaal een ouderwetse dorsmachine op het land gezien te hebben, die alleen gebruikt werd om erwten te dorsen. De op palen opgebouwde droogrekken, ruiters noemden ze die, werden dan één voor één ontmanteld en het erwtenstro werd in de dorsmachine gegooid. Je ziet ze tegenwoordig bijna nooit meer - ruiters - soms wordt er nog gras op te drogen gelegd.  Ouwe opaatjes noemden we die stellages met erwten, die moesten drogen, naar onze overgrootvader, die in een bejaardenhuis in Hansweert woonde, Mariaoord, en die klaarblijkelijk in deze periode jarig geweest moest zijn, want als we daar heen reden in de Peugeot 204 van mijn vaders baas ( Mijn ouders hadden pas begin jaren zestig een Taunus 12M)('t Neusje) dan stonden die ruiters op het land.
 De lange periode van zomerrust voor kinderen staat elk jaar weer in de krant ter discussie, als ander nieuws blijkbaar ontbreekt. Zijn ze niet na zes weken vrijheid blijheid alles vergeten in die weken inactiviteit? vragen de sceptici zich af. Voor en tegenstanders rollen dan gepast over elkaar heen - meningen worden geventileerd. Zomerscholen lijken in sommige steden in Zeeland in een behoefte te voorzien. De zomerperiode was van oudsher de periode dat er door leerlingen vaak verzuimd werd .... niet omdat er een paar weken All Inclusive Turkse zuidkust geboekt werd, maar omdat er gewoon, noodgedwongen, meegewerkt moest worden op het land. Zo is de zomervakantie ontstaan, die overigens veel korter is dan in de meeste andere Europese landen waar de scholen soms twee maanden dicht zijn.
Ik herinner me als kind het petaoten-rapen, op je blote knieën 's avonds een zere rug door die ongemakkelijke houding en door het slepen met de zware petaotebenne. Het (snij)bonen plukken of (zwarte) bessen ...... ( wat een klere werk - geen echte trosjes, zoals bij rooie beiers, maar meer losse bessen, die niet te vr(eten) waren ...) en later in het seizoen het plukken van het fruit of het oogsten van de suikerbieten. Het was voor ons de manier om zelf wat te verdienen - geld dat je naar de Boerenleenbank op het dorp bracht waar het netjes werd bijgeschreven met vulpen door de kassier achter het loket, die het langzaam deed groeien.
 Toen ik jong was geen vakantie in het buitenland - hooguit een weekje logeren bij oma en opa in Wolphaartsdijk - We leerden, dat je door een deel van je vakantie te werken, je dingen kon kopen die anders onbereikbaar waren.  Geen iPod of smartphone met extra beltegoed op je verjaardag of zomaar tussendoor ..... maar in Goes bij Boekhandel de Jonge in de Lange Kerkstraat, in dat kleine zijkamertje, met je hoofd schuin en je vinger langs de ruggen van de Prisma-pockets, op zoek naar interessante titels, die mijn nieuwsgierigheid bevredigden .....Ik ruik die boekjes nog .....  Het Dagelijkse Leven in het Oude Rome of, uit diezelfde serie, … in de Gouden Eeuw; pockets over de walvisvaart of over de Griekse Mythologie of gewoon ..... voor de ontspanning, een nieuwe Biggles.
Als ik nu door de polder rijdt,  de goudgele graanvelden zie, het warme stof ruik, dat door de lucht zweeft bij het oogsten, de strobalen als broodjes goud zie glanzen op de akker, de uien op rij te drogen op het land, dan komt dat gevoel van de zomer weer helemaal terug - voor mij geen strand en zee - een dagje strand met zwemmen was niet aan mij besteed......... Toch maar weer eens gaan kijken of ze Biggles nog steeds verkopen bij de Bruna - volgende week wordt 't weer weer een stuk minder, zeggen ........ - mijn Zomer in Zeeland

Hoe zag jouw zomer er vroeger uit?

Hans Koert

slikopdeweg@live.nl


Feesboekgroep Slik op de Weg ( je moet wel ingelogd zijn op Feesboek)
SlikopdeWeg: Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen