dinsdag 25 september 2012

Eend


Er is maar één ding erger dan een gedeukt imago, en dat is een verkeerd imago ……. Als  er onwaarheden over je gezegd worden of als accenten uitvergroot worden die in werkelijkheid niets voorstellen …….. Dan moet je de rug recht houden .....


Ik heb afgelopen weekend een kardinale fout gemaakt, door mezelf de laatste Eend te schenken ….. Je snap’t al – door de knieën gegaan vanwege de publiciteit die aan het speciale Zeelandnummer vooraf gegaan is ……….. Bovendien meldde de krant vrijdag al dat de Eend in veel supermarkten en boekhandels al helemaal uitverkocht was en dat een nieuwe zending, dinsdag, ook al bijna helemaal gereserveerd was ……. Fout nummer twee: Laat je niet leiden door op-is-op reclame’s – Aanbieding geldt slechts voor één product per huishouding of kreten als zolang de voorraad strekt ……  Verder hoopte ik natuurlijk stiekem dat ik mezelf op de één of andere manier zou herkenen op de plaatjes, al is maar als een soort Hondachtige bewoner van Eendstad, die als toerist voor het Stadhuis van Middelburg heen en weer flaneert, als geste vanwege het feit dat ik al in 1960 abonnee was ………. Fout nummer drie: Laat je nooit leiden door valse sentimenten.


De Eend, al sinds oktober 1952, het lijfblad voor jong Nederland, werd, samen met het de Glazenwasser, die we met opoe en opa lazen, elke week bezorgd. Dat samen lezen van een krant of een tijdschrift is typisch Zeeuws heb ik me horen vertellen. Meer dan de helft van de regionale kranten, die in Zeeland bezorgd werden, leden nog een tweede - ( gelezen worden door de buren) of zelfs een derde leven ( aardappelschillen, onderlegger voor bij het pindadoppen of onder in de kattenbak). Dat het ook gebruikt werd als WC papier heb ik niet meer meegemaakt, maar daar waren verhalen over. De Eend moest ook doorgegeven worden, althans na een aantal jaren, toen mijn broer ook had leren lezen – meestal gaf dat weinig problemen – als oudste claimde ik altijd de meeste rechten te hebben.

  
De Eend was een veilig blad, zeker ook voor opvoeders, aangezien er zelden iets controversieels in stond ……. De bewoners van Eendenstad leefden een vrij geordende leven en als er eens iets fout ging dat werd er altijd opgetreden – de Drie Dikke Meiden, altijd er op uit om een oudgoudverkoping te overvallen, zoals onlangs in Sluiskil ...., belandden altijd in de nor ……… voor’t gemak hielden ze ook gewoon, zelfs als ze weer op vrije voeten waren, hun gestreepte boevenpak aan met nummer. Door de Eend leerde je waarden en normen - ik ben er mee opgevoed - ik ben er door gevormd. We zijn zelfs in een Eend getrouwd. 


Meer dan 50 jaar later lees ik in mijn gemakkelijke stoel, met leesbril dat wel, maar nog zonder kunstgebit en gehoorapparaat, opnieuw de Eend en ontdek, bladzij na bladzij, dat het blad enigszins onevenwichtig is van samenstelling, aangezien het met de kennis van Zeeland bij de bewoners van Eendstad niet erg goed gesteld is maar met de vooroordelen en clichés juist weer wel …….. Onbalans dus
Dat Hoofie in het artikel Hoofie geeft les over … Zeeland, Zuid-Beveland niet weet te plaatsen neem ik hem niet kwalijk, evenmin dat hij vijf bolussen tegelijk loopt te eten, zonder servetje of washandje bij de hand  – het zij hem vergeven -  zijn rol in het blad is immers, die van de goeie domme sul ….. maar ik maak me zorgen over het feit dat hij de oudgoudverkopingen situeert in Zuid-Beveland ... met een beetje mot-mot of kaartfunctie op de nieuwe Appelkloon moet je toch als Dikke Meid gemakkelijk Zuid-Beveland kunnen vinden ......  en wat te denken van het vooringenomen standpunt dat de gezondheidszorg in Zeeland op een laag pitje zou staan?  Gelukkig heeft Zeeland ook goeie huisartsen, is suggestief genoeg. Dat we hier nog rondlopen in klederdracht (ons Zeeuws Meisje heet ineens Annie M. G. ) en dat we geloven in fabeltjes (Okay, alleen de Hedwige blijft droog dan) is natuurlijk gewoon verzonnen. En een magische mossel tegen komen als je mosselen eet - mossels dus  – onzin - er kan eens een slikmossel tussen zitten ..... En wat te denken van het Verdronken Land van Reimerswaal? … van Hedwige, zul je bedoelen ....….


Voor het eerst durf ik de Eend niet meer aan mijn moeder te laten zien, nu de Eend, je weet wel die ene zonder broek, bij gebrek aan buitenspiegels aan zijn 2CV, een Zuid-Bevelandse kap op zet met zijspiegels!  –
Sinds we in ’s Heerenhoek pannenkoeken gegeten hebben, opgediend door jonge meisjes in een soort Zuid-Bevelands kostuum, durven we haar geen persiflages op ons regionale Zeeuwse dracht meer voor te leggen - ze ziet er de humor niet van in .... De TV gaat al op zwart als de reclamemakers van die grote supermarkt keten, die meer geeft,  hun in Zeeuwse klederdracht gestoken Surinaamse winkelbediende weer voor de dag gehaald hebben, laat staan als Kieknoe 's avonds laat op TV weer eens satirisch uithaalt. Deze Eend gaat onder in de kattenbak – z’is net geweest, dus als je mis grijpt in de winkel kun je bij mij altijd nog een greep in de kattenbak doen ….. Deze eerste Zeeuwse Eend zal over 50 jaar zeker een collector’s item zijn.

Elke gelijkenis met bestaande personen of stripfiguren zou tot de mogelijkheden kunnen behoren.

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl

Word vaste lezer van Slik op de Weg met Facebook.
SlikopdeWeg: Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

1 opmerking:

  1. Vroeger... vroegah... hadden wij in de straat met mijn overbuurvriendjes al een communicatiemiddel door middel van touwtjes voor het raam gespannen waarvoor we letters konden zetten. Als het dan de dag van Donald Duck was stond er te lezen "Duck dee vandaag", zo waren ook wij gespannen het nieuwe blad weer te ontvangen. Dus het blad is al heel oud!

    BeantwoordenVerwijderen