woensdag 7 november 2012

Sneeuw in de zomer .....

 Ja zuster …… nee zuster ……. Ze is niet meer. Toen ik het hoorde dacht ik – oh gut, zo jong nog ……… maar ze bleek al ver over de negentig te zijn - Hetty Blok. De groep, die nog niet de gezegende leeftijd bereikt heeft van, laten we zeggen, zo’n jaar of vijftig kan nu gevoeglijk iets anders gaan doen – want hen zal de naam Hetty Blok niet veel zeggen. Ze was één van de coryfeeën op de Nederlandse televisie, in een tijd toen je nog gewoon, zonder de radiobode te hebben bestudeerd, met zijn allen in de voorkamer ging zitten - in de mooie kamer – daar stond ie immers - de televisiekast – om samen een avondje tv te gaan kijken. De zaterdagavond was zo’n avond, die zich daar voor leende …….
Ze werd bekend door de serie Ja Zuster – Nee zuster, die in de jaren zestig werd uitgezonden, met Leen Jongewaard in de dubbelrol van inbreker Gerrit en zijn al even ondeugende opa … in zwart-wit. Een programma, dat net als Stiefbeen en Zoon, Swiebertje, Lucille Ball ( wat schrok ik van haar rode bos haar toen ik haar voor't eerst in kleur zag), Ivanhoe, Farce Majeure en later All in the Family tot de canon van de Nederlandse televisie behoorde.
De televisie in de kamer was nog analoog, kinderen – uiteraard - en kreeg zijn signaal via een antenne op het dak. Dat gaf nogal eens storing …… als het slecht weer was, mist was volgens mij zo’n boosdoener, dan was de ontvangst slecht, ook al moesten de 625 lijnen op het beeldscherm maar van tien kilometer afstand komen – de televisietoren van Goes. Soms was De Belg beter dan Goes …… dan keken we naar Nand Baert, de kinderprogramma’s van Nonkel Bob of Armand Pien, de weerman. Er waren maar twee zenders.
De tv zorgde ook ’s zomers voor sneeuw of er liepen onbestemde strepen over het beeld. Tegenwoordig zouden we met onze digitale televisie en plasmaschermen de inferieure kwaliteit niet meer pikken; in de jaren zestig zaten we met rode konen van opwinding, overdag de gordijnen dicht, naar die vage gestreepte beelden te kijken …. Een wonder in 625 lijnen
De woensdagmiddag was voor ons … de kinderen. Dan draaiden er de kinderprogramma’s, die we bij opa en opoe op ons knieën op de grond in de voorkamer bekeken, want sinds het huwelijk van Boudewijn met Fabiola in 1960 hadden ze besloten om ook maar zo’n tv te kopen via een neef in Vlissingen die een tv-winkel had in de Walstraat. Vriendjes probeerden door de kieren van het gordijn mee te kijken naar programma’s als de Verrekijker, een soort Klokhuis avant la lettre uit de jaren zestig, waar de wereld in streperig zwart-wit aan ons voorbijtrok. Ik zie die verrekijker, zo'n enkele als bij zeerovers, nog langzaam ronddraaien, totdat hij in de richting van je oog bewoog ...waarna het onderwerp begon ....

  
Soms mochten een paar vriendjes ook mee kijken – schoenen uit en op je sokken de kamer in …… Wat voelden we ons belangrijk …..
De zaterdagavonden waren voor ons gezin – dat waren gezellig avonden. Zo rond mijn twaalfde hadden we, denk ik, zelf thuis ook tv …. Een snelle brommer of, nog erger, als de boot aan was ( ’s avonds rond tien uur ging de laatste), dan zorgden de rij auto’s (vaak op de vingers van één hand te tellen) die vanaf het Veerplein aan de Val in Hoedekenskerke hun weg door het dorp zochten, veel storing op het beeld. 
Toen ik een paar weken geleden op een ochtend verstrikt raakte door een ’s nachts stiekem over het pad gespannen web en de vroege ochtend dauwdruppels als parels aan de draden geregen hadden, toen kreeg ik een déjà vu….. Door die regelmatige lijnen, die strepen, voelde ik weer die opwinding, die vooraf ging aan zo’n ouderwetse tv avond …… de kolenkachel ronkend in de kamer – de blinden dicht - Bontje languit voor de kachel (de poes) en een krant met doppinda’s op schoot ……. en sneeuw op de tv. Je zal nu toch maar opgroeien in een gezin met een 50-inch Full HD 3D Plasmascherm – Waar moet je dan over vijftig jaar naar terugverlangen? Of is dan sneeuw in de zomer de gewoonste zaak van de wereld?

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl

Volg Slik op de Weg op Facebook en schaar je bij de groeiende groep volgers ....... Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen