donderdag 6 december 2012

Leed

 Het is, vermoed ik, na de geboorte, één van de meest ingrijpende ervaringen, die elk kind in zijn ontwikkeling moet doormaken …………..  Als je er goed over nadenkt is het misschien wel een gevalletje van niet-onderkende kindermishandeling ….. geestelijke kindermishandeling wel te verstaan ……  het onthouden van informatie – het opzettelijk misleiden van de tere kinderziel, die in zijn groeiproces zich moet ontwikkelen tot een kritische geest …… Een gevalletje kinderleed - Leed met een hoofdchocoladeletter L.
Nu de echte goedheiligman hoogstwaarschijnlijk weer richting Spanje vertrokken is, durf ik er voor uit te komen - Of er een nieuwe commissie á la Deetman aan het werk moet, betwijfel ik, hoewel dit leed toch zijdelings met de katholieke kerk te maken heeft ....  Om Sint zelf niet in verlegenheid te brengen, hij heeft in die twee drukke weken geen tijd voor interviews bij DWDD of voor kamervragen van Wilders - daarom heb ik gewacht tot nu - tot hij zeker het land uit is. ....... oh ja, toch alsnog gefeliciteerd Klaas - en nog vele jaren en dat je d'r nog lange hetuhe van mag wezen ..... zeggen ze er dan op Zuid-Beveland achteraan.   
 De veerpont Hoedekenskerke - Terneuzen vv
Het is ook mij overkomen ……. Ook ik was slachtoffer van misleiding - Laat ik voorop stellen – het vertellen van mijn verhaal, waar jullie nu getuige van zijn, helpt me dit Leed, dit onrecht, te verwerken.  Mijn vader, bijvoorbeeld, ontrok zich op dat soort, voor een kind, emotioneel beladen momenten, mijns inziens, volledig aan zijn verantwoording als opvoeder. Als de dag daar was en iedereen liep te stuiteren in huis van opwinding over het aangekondigde bezoek van de Sint aan school, dorp en thuis, dan moest mijn vader zonodig bij mijn oma in de tuin gaan werken – harken, schoffelen en zaaien ……. dat is volgens mij jezelf ontrekken aan de plichten die horen bij toegewijd vaderschap. Dat begin december voor tuinwerk geen erg geschikte tijd van het jaar was, ontging me op die leeftijd. 
(bron: Zeeuws Dagblad - 9 december 1958) (krantenbank Zeeland)
Om twee uur stonden we dan met het hele dorp kou te lijden bij de veersteiger om de boot vanuit Terneuzen op te wachten, in de hoop dat Sinterklaas ons dit jaar niet zou overslaan. Als de boot in de verte als een stipje aan de horizon verscheen, steeg de spanning voelbaar; eenmaal in De Val zagen we hem al staan – naast de kapitein bij de stuurhut – Sinterklaas en één ( juist één ) Zwarte Piet. Sint mocht dan, met zijn gevolg (=  één zwarte piet) als eerste de boot af en met de plaatselijke muziekvereniging Con Amore voorop ging het dan, in de taxi van Anton Marijs, richting dorp.
De Openbare Lagere School van Hoedekenskerke (ca. 1958) (Zoek de hoofdpersoon van dit verhaal) 
Op school kwam de sint ook altijd in de klas en omdat we maar op een tweeklassige dorpsschool zaten, zie je ons hier, dicht op elkaar, in het lokaal - de cadeaus nog ingepakt op onze bank .... het papier mocht er pas af als de sint weer vertrokken was. De papa’s  (waar was die van mij?) en mamma’s staan achterin de klas. Uiteraard werd het hele arsenaal Sinterklaasliederen afgewerkt ( alle coupletten, ook zijn knecht staat te lachen .... en niet van la la la, zoals tegenwoordig alle sinterklaasliedjes gemimed worden) en als zwarte piet in de deuropening verscheen en een handvol pepernoten naar binnen smeet ( niet zo handig in een volle klas), dan schakelden we naadloos over in Sinterklaasje Kom Maar Binnen Met Je Knecht ( inderdaad - één knecht) . Ik voel die spanning in mijn onderbuik nog bij dat moment van binnenschrijden.  Sint werd neergeplant op een stoel voor de klas en keek dan ietwat zorgelijk, fronsend, al las hij het voor het eerst, in zijn dikke boek …….

Sinterklaas
We mochten, moesten, ( er was geen ontkomen aan, wilde je een cadeau), stuk voor stuk naar voren komen en kregen dan voorgelezen uit het grote boek.  Sint wist altijd veel over me te vertellen en ik weet dat ik één keer bang was dat hij of zwarte piet gezien had dat ik, een paar dagen daarvoor, een bal door een broeiruit, een raam, waaronder in het voorjaar plantjes opgetrokken werden, geschopt had …….
De gebroken broeiruit kwam gelukkig niet ter sprake - van zwarte piet kreeg ik nog een handvol pepernoten, maar ik durfde hem niet echt aan te kijken - bang dat hij toch zou laten blijken dat ..... ; Dan was de audiëntie afgelopen. Gelukkig was mijn vader tegen de avond weer op tijd terug thuis en waren mijn opa en oma er ook, net als opoe en opa. Dan zaten we, in afwachting  …….. op onze knieën voor de kachel .... rij niet ons huisje voorbij …. zongen we dan in de voorkamer - dat ons huisje voorbij rijden was een scenario, dat elk jaar weer tot de mogelijkheden behoorde.  En als ’s avonds de wasmand ontdekt was, die buiten voor de achterdeur stond, dan was dat hele rampscenario vergeten en vergaapte we ons aan de grote hoeveelheid pakjes en gedichten die in de mand zaten ………. vaak nuttige cadeaus, als gebreide wanken ( we zeiden altijd wanken i.p.v. wanten) en nieuwe sokken, maar ook wel een nieuwe Dinky Toy of een blokkendoos ….. en altijd een letter, want lezen was ook toen al een belangrijke vaardigheid. 

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl

Volg Slik op de Weg op Facebook en schaar je bij de groeiende groep volgers ....... Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen