donderdag 20 december 2012

Ouwe Oeren

 Gisteren was het weer zover – de Gouden Loeki 2012 werd bekend gemaakt! Dit jaar werd wel één van mijn favorieten gekozen, maar niet de (radio)reclame die mij op dit moment het meest aanspreekt .... de oer-commercial
  • Oer: De reclamecampagne is van Natuurmonumenten en het woord Oer omvat, volgens hen,  wolkjes mist uit je mond, hagelstenen vangen en een buizerd, die een prooi slaat ……….
Oer: Een woord van slechts drie letters dat veel van onze hedendaagse geneugten relativeert ..... terug naar de bron ... weer even met beide benen op de grond. Terug naar de bron van alles - naar hoe het begonnen is - veel zaken die SlikopdeWeg af en toe graag oprakelt in zijn dagelijkse stukjes - oergesprekjes - ouwe oerpraatjes  zo je wilt.
Oer …… dat is voor mij kaaskorstjes op de kachel, krukels eten met een stopnaald, pinda’s in de dop op een oude krant, speculaas op je brood, het laatste restje advocaat uit de fles mogen likken, gebakken knolselderie of met je vinger tekeningen maken op belagen ruiten!
En …..wat te denken van ……….. ijsbloemen op de ramen van je slaapkamertje – een fenomeen dat je kinderen van de wrijftelefoongeneratie niet meer goed kunt uitleggen, al hebben ze allemaal wel eens mee helpen krabben om de autoruiten van pa schoon te krijgen en dat ….. grappig genoeg, dat heb nou weer als kind gemist. Waarom, hoor ik je denken? – Wel omdat onze eerste auto, een Ford 15M, ’t Neusje, vanwege het wereldbolletje op de gril, pas op de dreve gezet werd, toen ik al in mijn pubertijd zat. 
 (Bron: De Vrije Zeeuw: 1963)
Nee – ijsbloemen op je slaapkamer raam – buiten nog donker – de donkere dagen voor de kerst - wolkjes mist uit je mond, terwijl je nog lekker even in je bed kunt blijven liggen – kerstvakantie - je tenen om de (inmiddels) koude kruik ( een metalen fles met gebreide kous eromheen) gekruld.
Beneden hoor je je vader aan de kachel roefelen, de (inmiddels afgekoelde) as en kooltjes die op het rooster zijn blijven liggen, vallen zo in de asla er onder. De kolenkit is tot aan de rand gevuld in het stoepekot, het schuurtje achter het huis, waar achter een stenen muurtje de kolen gestort liggen. Er wordt met aanmaakhoutjes, kachelhoutjes noemden we die, en een oude krant een vuurtje gemaakt en als het brandde, konden de eierkolen erop en later het antraciet …………
 (bron: De Vrije Zeeuw - 1959)
Als de kachel eenmaal brandde, werd het snel warm in het achterkamertje en als je genoeg moed verzameld had om het bed, je warme nest zeiden we, te verlaten, ging je eerst de ijsbloemen op het raam wegkrabben om te kijken of ………. er sneeuw lag.
Dan in je pyama de tocht aanvaarden naar benee, over de kouwe overloop, de kouwe trap - walgelijk steil en zelfs voor kindervoetjes erg smalle treden. Pas op – soms lag er een roe los en dan ging je in ene naar benee. En dan snel, op je blote voeten, door de, qua temperatuur rond het vriespunt schommelende gang, naar de kachel, die al roodgloeiend zacht gromde: the place to be – de weldadige warmte voelde je dwars door je pyamabroek, maar wat is het lekker warm. Pas als de kamer aangenaam warm was kleedde je je in de kamer aan ….. lekker bij de kachel. Wassen met koud water de keuken.
(Bron: De Vrije Zeeuw: 1965)
Oer ………. Wie verlangt er nog terug naar zo’n intens koud huis in de winter, waarin slechts één of twee ruimten verwarmd waren? Een slaapkamer, waar koning Winter buiten door de tochtende ramen en enkel glas de temperatuur binnen flink onderuit liet gaan …..? Niemand toch?  Ach …..  ondanks alle sombere berichten  en donkere vooruitzichten ziet het er nog niet naar uit dat we thuis moeten gaan besparen op de kosten van het gas ……….. misschien is het voor de met-de-auto-naar-school generatie wel eens spannend om de radiatoren in de slaapkamer een paar nachtjes helemaal uit te zetten - ijsbloemen op de ramen, wolkjes stoom uit je mond

Of duiken we meteen diep dat oergevoel in? De vuurproef wellicht? Ook zo'n reclamespotje van het Spoorwegmuseum meen ik, om de jeugd vanachter de Wii te krijgen (Spoorwegmuseum). De vuurproef voor thuis .... Voor de kant-en-klaar-gesneden-en-gewassen-groente generatie visueel verbeeld. Pas op, zo'n mes is scherp en je hebt maar twee linkerhanden.  Ik ga met kerst als snack weer eens gebakken knolselderie proberen? Ik denk er althans over ...... om weer eens lekker te ouwe-oeren.

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl

Volg Slik op de Weg op Facebook en schaar je bij de groeiende groep volgers ....... Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen