woensdag 29 augustus 2012

Kateline

 Vandaag wordt het spannend – houden de dijken ’t of niet – wacht New Orleans een tweede alles vernietigende verwoesting of heeft men de afgelopen zeven jaar (een Bijbels getal ) in de versteviging van de dijken en waterkeringen geïnvesteerd? Wordt Isaac de opvolger van Katrina of loopt het met een sisser af?
Het orkaanseizoen is in de Caraïben weer aangebroken en de ene na de andere tropische storm geselt, voor't gemak in alfabetische volgorde, de eilanden …. De elkaar achternahollende orkanen gaan aan ons grotendeels voorbij, maar als een orkaan opnieuw New Orleans dreigt te teisteren, dan voelen we een zekere verwantschap.
Elke Zeeuw boven de zeventig kan er over meepraten, al dan niet direct als slachtoffer, dan wel als generatiegenoot van de getroffenen, en weet hoe de februariramp van 1953 diepe wonden sloeg, die nog steeds als littekens in het landschap zichtbaar zijn. De februariramp kan qua omvang en aantal slachtoffers vergeleken worden met de ramp, zeven jaar geleden, in New Orleans .... Na deze Februariramp van 1953 werden er miljarden geïnvesteerd in het veiliger maken van de dijken – het Als het kalf verdronken is … effect, noemen we dat – dijken die jarenlang verwaarloosd waren en geen extreem hoogwater aankonden - ja een muurtje op de dijk metselen en we kunnen er weer honderden jaren tegen, was het idee, had niet gewerkt!  – De Zeeuwse dijkenbouwers werden zeven jaar geleden als helden in New Orleans binnengehaald, als de ervaringsdeskundigen bij uitstek – Nederlanders: de dijkenbouwexperts van de wereld ….
Kerk van Hoedekenskerke

Op 20 september 1511, zo’n 500 jaar geleden, werden in de kerk van Hoedekenskerke Hendrik Machielsen en zijn vrouw Kateline begraven. De zerk suggereert dat ze beiden op dezelfde dag begraven ( en wellicht) overleden zijn.
Waardoor: we weten het niet: Brand, een besmettelijke ziekte of overstroming: ’t zou allemaal kunnen - 't was immers de tijd dat ten noorden van Hoedekenskerke in wat nu de Biezelingse Ham heet, grote stukken rond het gehucht Oostende in zee verdwenen .... . Op hun steen is een gekroonde hamer afgebeeld, dat zou kunnen wijzen dat de man goudsmit geweest zou kunnen zijn – de gekroonde hamer is immers vaak het symbool van het goudsmedengilde. …..wel weten we, dat, als ze in Hoedekenskerke gewoond hebben, ze tot de rijken van hert dorp behoorden, anders word je niet in de kerk begraven.
De mensen van Hoedekenskerke maakten zich in deze tijd erg veel zorgen over hun veiligheid ….. de dijken waren zwak, te laag en werden ondermijnd door de moernering - het winnen van zout uit veen - het onderhoud kostte hen in die tijd heel veel geld, zo lezen we in een ons nagelaten petitie.
   Het waterschap anno nu hield vorig jaar een open dag bij Hoedekenskerke

Bijna 500 jaar geleden, we kijken niet op een paar decennia, had onze Schelderegio veel gemeen met de Mississippidelta bij New Orleans.  De kustverdediging was verwaarloosd, de dijken niet op sterkte en de bevolking van Zeeland groef de darinck op, vlak achter de voet van de dijk, want in die derrie zat het meeste zout .... .  In het boek Geld in het water van Cornelis Dekker en Roland Baetens staat een haast ooggetuige verslag van die eerste decennia van de 16de eeuw, waarin geruzied en gesteggeld werd over wie het geld voor het onderhoud van de dijken langs de grote zeearmen moest opbrengen. 
De waterschappen, een verzameling ambachten binnen een bepaald gebied, moesten dit regelen en innen …. Het was natuurlijk duidelijk dat die inwoners, die vlak aan de waterkerende dijk woonden, zich het eerst verantwoordelijk voelden voor het onderhoud van de dijk – maar wat als je in een dorp verder landinwaarts woonde, iets veiliger achter een Zuid-Bevelands bloemdijkje avant la lettre?  Dan kun je je voorstellen dat de motivatie om met geld, goederen of diensten jezelf in te spannen om de dijk te onderhouden, minder groot was.  Hoewel de meeste waterschappen tamelijk uitgestrekt waren, zoals op Zuid-Beveland de Zuidwatering, Oostwatering en de Westwatering, vormden de dorpjes Hoedekenskerke en Vinninghe ( met het buurtschap Oostende)  een eigen waterschapje, dat alleen met grote moeite het hoofd droog kon houden.
De Biezelingse Ham nu (bij eb)

De bewoners van deze dorpen kwamen voor grote onkosten te staan ..... God beter’t, tot groten hinder ende achterdeel van onsluyden ende van allen den ondersaten, wanctet met groten costen ende scaden derselver ondersaten geregiert werdt …. Citaat komt uit een brief, een petitie, die de dorpelingen aan de schepenen van Hoedekenskerke en Vinninge schreven in de hoop dat die de ambachtsheer, waarschijnlijk een telg uit het geslacht De Vrieze van Oostende, verantwoordelijk voor hun veiligheid, te ontslaan …..
Deze petitie geeft aan hoe slecht het onderhoud van de dijken in dat gebied was. Net als zeven jaar geleden in New Orleans leken de autoriteiten in dat deel van Zuid-Beveland doof en blind voor de dreiging van de zee in relatie met de slecht onderhouden dijken .... Kateline uit 1511 en Katrina uit 2005 …. Twee vrouwen die staan voor die angst - Het gehucht Oostende wordt rond 1511 buiten gedijkt - voorgoed prijsgegeven aan de zee ….. Twintig jaar later ging het weer mis in de Schelderegio ….. 5 november 1530: Felix Quade Saterdagh ….. een overstroming die de omvang ( en waarschijnlijk ook het aantal slachtoffers) van februari 1953 vele malen oversteeg: De gelovige bevolking zag in deze overstromingen de hand van God ....  une punition de nostre createur verwoordde de rentmeester van Zeeland de gevoelens van de bevolking n.a.v. de overstromingen in 1530 .. net als zeven jaar geleden in New Orleans: 29 augustus 2005. 

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl

Feesboekgroep Slik op de Weg ( je moet wel ingelogd zijn op Feesboek)
SlikopdeWeg: Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

zaterdag 25 augustus 2012

Partikelen

 De giftige algen in de kreek bij Ouwerkerk zijn nog maar net bestreden, of de volgende bedreigingen m.b.t. de Zeeuwse cultures worden al weer gemeld. De Belgische fiscus aast op duistere praktijken, m.b.t. vermeende zwarte handel in mosselen en een Gentse professor heeft iets verdachts in het spierweefsel van ons geliefde schelpdier gevonden: het houdt maar niet op ...... Het gaat over minuscuul kleine deeltjes plastic, zogenaamde partikeltje, zegt professor Colin Janssen, milieutoxicoloog, van de Universiteit van Gent. Eerlijk gezegd, wist ik niet wat dat voor dingetjes waren, maar als een Vlaming zo'n woord gebruikt zal het juist zijn - denk maar aan programma's als Tien Voor Taal - dan moeten we in de Vlamingen onze meerdere erkennen - zeker en vast ....


 Het was weliswaar bekend dat onze zeeën zwaar vervuild zijn met plastics, vooral uit cosmetica, synthetische kleren en verpakkingsafval en dat de dieren, die in zee leven, deze deels afgebroken plastics met hun voedsel binnen krijgen. Men ging er van uit, in het geval van een schelpdier, dat het voedselrijke water van de Noordzee, waarin deze stukjes ter grootte van een tiende millimeter of nog kleiner ronddobberen, via het darmkanaal weer terug de zee in gingen, maar de prof heeft ontdekt, dat deze partikeltjes zich ook in het vlees van het schelpdier nestelt.  Kijk - en dat klinkt natuurlijk serieus .....
Het gaat over mosselen, die geraapt zijn langs de Franse, Vlaamse- en Zeeuws-Vlaamse kust - over wilde mosselen dus, geen gekweekte tamme mosselen, mossels dus, die we graag met wat look en peterselie en een sausje voor de liefhebbers in etablissementen in Philippine en Yerseke nuttigen. Dat zijn geen wilde mossels ... tamme dus, zou je kunnen zeggen -  vandaar ook dat ze waarschijnlijk zo stil gapend op je bord liggen.


De professor haastte zich om het gevaar te bagatelliseren - als wij mensen die mosselen eten, dat krijgen we een hoeveelheid van die partikeltjes binnen, waarvan alleen een dosis die 100.000 keer hoger is, gevaar voor de volksgezondheid zou kunnen opleveren. In een portie mosselen, rekende hij ons voor, betekent dat zo'n 300 partikeltjes ......... Nou, ik weet niet wat u er van denkt, maar ik vind dat dat niet niks is - driehonderd - dat is niet iets dat je zomaar even onder het tapijt schoffelt of over het hoofd ziet, alhoewel Rutte daar vorig jaar met zijn 50 miljard geen punt van maakte ........


Reken eens uit hoeveel van die partikeltjes er op een normale zondag bij In Den Vlaemsche Pot, De Mosselbank of Auberge del Moules in Philippine doorheen gaan ...... of de hoeveelheid die een gemiddelde Yersekse mosselkotter per dag opgevist, verwaterd en verpakt ..... Dat zijn toch getallen waarvan je duizelt ......

 

Waar blijven al die onverteerde partikeltjes? Komen die terug in het milieu?  Heeft de prof dat onderzocht? Zijn die stoffen schadelijk en geeft het bijwerkingen? Het zou me niets verbazen als de ontwerpers van de nieuwe Verzeeuwste schortenbonten vloerbedekking in de Zeeuwse Bibliotheek in Middelburg hier meer van af weten - waar komt dat vlas vandaan waar die schorten van gemaakt zijn? Uit Zeeuws-Vlaanderen? Uit de buurt van Philipinne?
Daar heb je't al ...... de eerste reacties van de trouwe bibliotheekbezoekers van De Zeeuwse Bibliotheek in Middelburg zijn alarmerend - het tapijt schreeuwt je toe en men voelt duizelingen en ziet de boeken voor de ogen draaien ..... Het is nu gewoon wachten op vragen die gesteld zullen worden door de Partij voor Zeeland of zo en ik geef ze groot gelijk - de onderste partikel moet boven komen.

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl

Feesboekgroep Slik op de Weg ( je moet wel ingelogd zijn op Feesboek)
SlikopdeWeg: Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

donderdag 23 augustus 2012

Afwijking

Hoewel ik al lang een vermoeden had weet ik het nu zeker ........ het is een afwijking, maar je kunt er oud mee worden – het is onschuldig, maar alleen een beetje vreemd  - er is mee te leven, dus zo erg is het nu ook weer niet allemaal ......  Het moet lang geleden begonnen zijn met het verzamelen van schelpjes langs het strand, of mooie kiezelstenen uit het grindpad achter het huis .... Er is een bewijs van, toen ik één jaar werd, een foto gemaakt op het stoepje achter ons huis aan de Noreweg (= Noordweg) (= 's Gravenpolderseweg) (huisnummer A205) in Hoedekenskerke met voor me .... inderdaad: kiezelsteentjes.   Onschuldige verzamelingen van peuters en kleuters, die, als vanzelf, na een aantal weken, door verminderde belangstelling lijken te verdampen .... en  gewoon weer gerecyceld worden.

Daarna kwamen de verzamelingen, die elk schoolkind aanlegt - nee, geen voetbalplaatjes, die je in een zakje moest kopen - nee, geen één winkelier liet je in de jaren vijftig - zestig betalen voor zo'n soort verzameling - die kreeg je gratis, zoals de Rizzlaplaatjes bij de vloei ....... ( je moest dan wel het album kopen, al je ze wilde opplakken)  of het moest het Snoepje van de Week zijn ..... van De Gruyter: en betere waar en tien procent. Deze grote super bracht in de jaren vijftig en zestig de boodschappen aan huis in de dorpen in de Zak en als je voor een bepaald bedrag besteed had, kon je moeder voor een dubbeltje het Snoepje van de Week kopen: een snoepje of een speeltje .... Maar goed, dat was geen verzamelen, maar gewoon er voor zorgen dat je moeder vond dat je't verdiend had.
In de PZC stond onlangs te lezen dat geleerden ontdekt hebben dat dwangmatige verzamelaars een afwijking hebben in hun brein ...... Mensen die hamsters houden, begrijp ik, verzamelaars, mokokè, zijn mensen die extreem besluiteloos zijn en teveel aan objecten hechten ..........   
 De Val - de veerhaven van Hoedekenskerke anno nu

 Later kwamen daar de sigarenbandjes bij ( onze opa was een verwoed sigarenroker (Elizabeth Bas en Agio)) en speldjes, die je op een schuimplastic kussentje prikte .....
Ook lucifersmerken waren een tijdje populair, die we vonden langs de zeedijk - overboord gegooid door rokende matrozen. Suikerzakjes hebben nooit zo onze aandacht gekregen noch postzegels, hoewel mijn andere opa een verwoed postzegelaar was .... wellicht kwam dat omdat in ons kleine dorp de etablissementen, waar suikerzakjes te halen waren, op de vingers van één had te tellen waren: Café De Steiger aan De Val; Hotel Otte, later Westerschelde aan de Havenstraat en café Scheldezicht op de zeedijk. En als we eens naar Goes gingen bezochten we op de terugweg hoogstens speeltuin De Tol, wat ons hooguit een likijsje en op de schommels een bult of schaafwond opleverde.



  
Mijn broer en ik verzamelden wel nummerborden - ho stop, nu niet meteen Misdaad Anoniem bellen- eerst lezen ...  We verzamelden ze niet daadwerkelijk, maar schreven ze op in een schriftje - de letters en cijfers van de nummerplaten van de auto's die passeerden.

Nu antiek - toen gewoon - al pasten er geen zes van op de boot waarschijnlijk.

 Aan de Veerweg waar we woonden, de weg die leidde naar het veerplein, waarvandaan elke twee uur de boot naar Terneuzen vertrok, konden we in de zomervakantie met gemak de auto's die passeerden registreren. Als de boot aankwam was het soms hard werken, aangezien het aantal auto's dat passeerde, vergeleken met het autoloze interbellum als de boot op de Westerschelde voer en hooguit Jan Bliek met zijn kudde te melken of gemolken koeien langs flutterde ( ze ontlastten hun verteerd gras altijd bij ons in de bocht - hoezo Slik op de Weg?), al snel vertienvoudigde .... De auto's die meewilden met de boot, kwamen meestal een drie kwartier voor het vertrek van de boot gedoseerd langs, maar zodra de eerste auto's gelost werden, reden ze vaak achter elkaar in iets wat we tegenwoordig niet eens een langzaam rijdende file zouden noemen .... Als we nu nog wel eens ergens op een rustig weggetje drie auto's achter elkaar tegen komen dan zeggen we nog steeds: De boot is zeker an 
 Wachtlokaal aan De Val in Hoedekenskerke, na de verplaatsing ( voorjaar 2012)

De auto's met buitenlandse nummers waren uiteraard de krenten in de pap = de kers op de appelmoes ...... De witte nummerborden met rode letters van de Belgen waren nog relatief schaars ..... dat de bestuurders geen rijbewijs nodig hadden, maakte ons altijd wat extra oplettend. Andere nationaliteiten zag je zelden - een Duitse wagen of een Fransman waren het gesprek van de dag.  Hoewel we in het begin nog wel coöperatief waren, we deelden elkaars genoteerde nummerborden, is het op den duur toch doodgebloed ...... Ik weet niet meer wie er mee begonnen is, mijn broer of ik, maar plotsklaps had één van de twee zoveel nummerborden, dat het leek alsof één van de veerboten van de Stoomvaart Maatschappij Zeeland, die toen vanuit Hoek van Holland op Engeland voeren, uitgeweken was naar de haven van Hoedekenskerke.
Nog zo'n oldtimer uit de jaren vijftig en zestig.

Zo af en toe voel ik die opwinding nog wel eens, als ik fietsend in de Zak van Zuid-Beveland ineens een auto met wit nummerbord met zwarte letters zie staan. Hoewel het tegenwoordig al lang geen Duitse auto meer hoeft te zijn, Poolse fruitplukkers rijden ook met een wit nummerbord rond, voel ik nog steeds die opwinding en probeer het nummer te onthouden ...... een rudimentair overblijfsel van één van die vroeger ontwikkelde talenten, waarvan nu alleen nog maar sporen van terug te vinden zijn in mijn hersens  ... Als ik de garage bel voor een beurt, moet ik eerst naar buiten lopen om mijn eigen nummerbord te herkennen ...

Hans Koert

slikopdeweg@live.nl

Feesboekgroep Slik op de Weg ( je moet wel ingelogd zijn op Feesboek)
SlikopdeWeg: Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

dinsdag 21 augustus 2012

De Stemming

En ............ heeft u al gestemd? Slik op de weg verrast me steeds weer.

Ik benieuwd naar jouw keuze.  Laat het me weten: Mail ja of nee naar slikopdeweg@live.nl

Hans Koert

slikopdeweg@live.nl

Feesboekgroep Slik op de Weg ( je moet wel ingelogd zijn op Feesboek)
SlikopdeWeg: Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

zondag 19 augustus 2012

Als appels in een veilingkist-aardbeien in een siepje

 De zomerkolder waart rond - ook wij ontkomen er niet aan - de mensen lijken zich massaal gek te laten maken. De stranden en wegen naar Zeeland zitten tjokvol, als appels in een veiligkist; als aardbeien in een siepje - Is de hitte ons naar het hoofd gestegen? We lijken wel mee te moeten doen met de dwaasheden van de tijd ....  
Het Zeeland Nazomerfestival komt er aan - allemaal op een Zeeuwse bloemdijk neergezet om naar een oud onbegrijpelijk Grieks drama te gaan kijken .... Je moet erbij geweest zijn. Film By The Sea: een week lang films kijken - Moeten andere mensen niet werken? Zeeland heeft de meeste sterren per aantal inwoners, las ik ergens - de één en twee sterren restaurants zijn niet op de vingers van één hand te tellen - je moet een jaar te voren reserveren ( en sparen) om in een fraai opgemaakt bord te mogen leeg prikken - een hoop lucht met een smaakje in een gek potje, noemt Wouter Klootwijk het deze week in Spectrum - Je zal maar zo stom geweest zijn om dit weekend, met die bloedhitte, te hebben gereserveerd, gezellig rond de openhaard. We laten ons gek maken .....
 Over hitte gesproken: De weermannen hebben unaniem het groene licht gegeven voor nog één tropisch weekend dit jaar - Heel West-Europa, zo lijkt het, heeft het gehoord en moet de benen wassen aan het strand bij Domburg - de strandwacht haalt een record aantal mensen uit zee - Veel kinderen, zo meldt de strandwacht, missen hun ouders - Omroep Zeeland peilt de stemming van de Zeeuwen: Ik zoek vandaag verkoeling in het water: 80% niet, dus moeten het wel bijna allemaal toeristen zijn - als appels in een veilingkist, dicht op elkaar: aardbeien in een siepje. Files op de A58 worden ruim te voren verwacht, dus komen die er ook. De Vlaketunnel blijkt een bottleneck, omdat toeristen uit Duitsland gewend zijn om in een tunnel 100 km/uur te rijden en eens geen 130 km/uur - die zijn dus de schuldigen; nu maar hopen dat ook wij een keer gewend raken om 30 km/uur te rijden binnen de bebouwde kom, dan hoeven we niet steeds door hogerhand beloond (groen) of berispt ( rood) te worden door een opflitsend getalletje op Clara's Pad.  
In Yerseke schuifelen tienduizenden mensen langs de mosselkotters en dito kramen. Er worden weer heel wat kilo's uit plastic bakjes gelepeld en bijgevoegd aan de vetrollen rond de navel.  Er wordt, vanwege de extreme hitte, vooral geadviseerd veel te drinken; nee geen bier, maar water. Eisen aan alcohol op evenementen, kopt de PZC. Niet nu, maar wellicht volgend jaar, dan zijn de verkiezingen achter de rug. Loze beloften - lege voornemens. Alcohol alleen als je 16 (of 18 jaar) en ouder bent. Polsbandje? of moet iedereen als een huisdier gechipt worden? Het RIVM waarschuwt voor smog - Ouderen in verzorgingstehuizen krijgen dit weekend extra bouillon en ijs en de Kraaijert organiseert zelfs een gezellige middag met muziek - allemaal lekker knus in de gemeenschapsruimte: als aardbeien in een siepje.  De GGD waarschuwt voor teken en de limonadewespen schijnen zich massaal vermomd te hebben als mug. De gekte waart rond - Zeeland lijkt er niet aan te ontkomen - Ook wij moeten mee in de vaart der volkeren
... maar toch ..... zijn er ook leuke dingen te beleven in zo'n tropisch weekend!
 Oogstfeest Oudelande - als een middeleeuwse stoet presenteerden bewoners van dit dorp in de Zak van Zuid-Beveland zich afgelopen weekend aan elkaar, als een gildenoptocht uit de middeleeuwen.
In een grote klomp achter de trekker het dorp door - daar moest je vroeger een heleboel voor uitspoken dat niet door de beugel kon ..... in Oudelande niet. Oude klederdrachten en hang naar vroeger symboliseren de verbondenheid met dorp en streek.
De directe verbondenheid met de natuur wordt gevoeld door jong en oud  - hier hoeft een landelijke supermarkt geen opendagen te organiseren op landbouwbedrijven om de herkomst van hun producten te legaliseren.  
 De school, de fruitteler, de plattelandsvrouwen (sorry: Vrouwen van Nu ), de akkerbouwer en de wijnboer laten hun trots zien - de producten die ze produceren.
Hier heeft vandaag niemand overwogen naar het strand te gaan - het hele dorp loopt uit, hooguit wordt er een akkerbouwer node gemist, die gekozen heeft voor combinen en stropersen - een breed gedragen excuus in een agrarische samenleving tijdens de oogsttijd.
 Een dorpsfeest, als een soort tropisch zomercarnaval voor alle geloven, geeft ook ruimte om zaken in het dorp in de schijnwerper te zetten - een bitje 't durp of te krauwen - een bitje vuulpraeten - de vuule waste in d'n breejen briengeDe Oudelandse klapbank is een papieren suffertje geworden, die het wel en wee van het dorp op de hak neemt - anoniem dat wel .......... een soort lokale Slik op de Weg, maar dan op papier .... de vuul karre riet wee deur 't durp zeggen ze hier .........

Er is er met man en macht gewerkt aan een fraai feest - geen duur organisatiebureau of grote sponsors: een oogstfeestboekje huis-aan-huis verspreid met advertenties - een feest door en voor de bewoners van Oudelande, dat laat zien dat het goed toeven is in een dorp met krimpneigingen ...., waarbij de maatregelen die genomen worden, soms erger lijken dan de kwaal.
De bezoekers van buiten het dorp hebben het wat af laten weten - ze hebben zich door de hitte laten verleiden, mindere actieve bezigheden op te pakken:
 toch het strand (20%) of horizontaal in de schaduw. Voor de bewoners van Oudelande maakte dit niks uit - zij hadden hun eigen tropisch carnaval - een dorpsfeest, zoals elk dorp of wijk verplicht zou moeten hebben, waarin de verbondenheid zichtbaar en gevoeld wordt. Het zal ongetwijfeld nog lang onrustig gebleven zijn rond de kerk .... Chapeau Oudelande. Houwen zo!

Hans Koert

slikopdeweg@live.nl

Feesboekgroep Slik op de Weg ( je moet wel ingelogd zijn op Feesboek)
SlikopdeWeg: Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

donderdag 16 augustus 2012

Gebakken Lucht

 Het zal u niet ontgaan zijn - de Hedwigepolder lijkt bij de Zeeuwse politici even uit ..... de tunnel in ..... de verkiezingen komen er aan - aansprekende onderwerpen genoeg! Zo lijkt het spook van de tunnel getraceerd, althans door de Partij voor Zeeland - de geest die vrachtwagenchauffeurs in de 6 km. lange onderwaterse snelweg tussen Zuid-Beveland en Zeeuws-Vlaanderen regelmatig laat stranden, is gevonden.
 Eén van hun politieke voormannen heeft bedacht dat het gebrek aan goede lucht de oorzaak is van de vele pechgevallen van vrachtwagens in de tunnel en wil een onderzoek laten instellen. De directie van de Westerscheldetunnel is vooral sceptisch over deze beweringen, en gelooft niet dat elke gestrande vrachtwagen door klapbanden, dronkenschap of verschuivende lading, iets met de luchtsamenstelling te maken heeft. Feit is dat sommige zwaarbeladen vrachtwagens moeite hebben met de steile hellinghoek ter hoogte van de Pas van Terneuzen en als de motor dan wat minder goed onderhouden is, dan is het voorstelbaar dat het spook van de tunnel toeslaat.
 Hoewel grote ventilatoren de lucht in beweging brengen en de uitlaatgassen ( en eventueel rook) snel de tunnel uitblazen, hangt er een ouderwets luchtje in de tunnel, veroorzaakt door een overmaat aan schadelijke uitlaatgassen. Ook bij dagenlang aanhoudend mistig weer blijven dat soort verbrandingsgassen buiten de tunnel hangen - smog noemen we dat.
Vroeger, toen de kachels in elk huishouden nog met steenkool gestookt werden, zag je boven elke schoorsteen zo'n dikke geelachtige rookwolk, en rook je de zware zwavelachtige lucht - een geur, die hoorde bij het ochtendritueel, als een mist boven het dorp de CO² vasthield - zo'n geelachtige rook - een verstikkende nevel. Als het winter was rook je die geur opnieuw in de klas, waar een grote zwarte potkachel met steenkool gestookt, de klas verwarmde en de lucht verpestte - een geur, die vermengd werd met de lucht van natte wanten en jassen .... Die lucht was aan het eind van de dag te snijden als dertig kinderen daar de hele dag onderwijs genoten hadden ..... Ik geloof niet dat er in die tijd ooit één politicus opgestaan is om een onderzoek in te stellen naar de relatie tussen luchtkwaliteit en tegenvallende leerprestaties - Over vastgelopen vrachtwagens in de Westerscheldetunnel hoorde je toen niemand!
 Frisse lucht - genoeg zuurstof is heel belangrijk - dat weet iedereen die een keer (bijna) het slachtoffer van een koolmono-oxide-vergifting is geworden .... Gelukkig gooide mijn vader op tijd de ramen open toen mijn broer en ik tijdens een winterse avond onze ouders uit de slaap hielden met algehele malaise - misselijkheid en overgeven .....
Het schijnt dat er al informeel contacten zijn geweest tussen de politiek en de Chinese zakenman Chen. Deze handige, gewiekste miljardair ( miljardair word je niet zomaar?) gaat frisse lucht inblikken en verkopen aan de inwoners van de grote steden in China, waar ook in de winter de kwaliteit van de lucht abominabel slecht is door kolenkachels, slecht onderhouden auto's en vrachtauto's ( die gewoon blijven rijden) en stinkende fabrieken.

Het zou mooi zijn als elke vrachtwagenchauffeur, voordat hij de Westerscheldetunnel in rijdt, de kans krijgt om een aantal van die blikken mee te nemen, om problemen te voorkomen - hierdoor kan de exploitant van de tunnel wat extra inkomens genereren en is de tunnel dus sneller afbetaald.  En als het transport van al die blikken frisse lucht uit China te duur blijkt te zijn, dan blikken we't toch gewoon zelf hier in Zeeland in? Binnenkort komt er ergens in Zeeland nog wel een fabriekshal leeg en anders hebben ze d'r in Vlissingen nog wel één over. Waar heeft de PSD eigenlijk al die lege erwtensoepblikken gelaten?  

Hans Koert

slikopdeweg@live.nl

Feesboekgroep Slik op de Weg ( je moet wel ingelogd zijn op Feesboek)
SlikopdeWeg: Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

dinsdag 14 augustus 2012

Leuhens kunne nie hedrukt worre ....

 De mens is van nature nieuwsgierig. Als er ergens in zijn omgeving iets gebeurt, dan wil hij er bij zijn - of't weten ...... Er wordt heel wat afgekletst ... nieuws wordt uitgewisseld op de werkplek, bij de kapper of aan de kassa van de supermarkt .. ei't á ehore?
 Wie bijvoorbeeld zo'n tweehonderd jaar geleden geboren en getogen was op Schouwen in een dorpje als Moriaanshoofd, leefde in een wereld die zich uitstrekte tot de einder met de horizon als zichtbare grens …........ Een enkele maal per jaar ging je misschien te voet naar de stad, naar Zierikzee, dat al gauw op een paar uur gaans lag .... Je bezocht daar de markt of de chirurgijn of je moest je er melden voor de loting voor het Fransche leger bij de stedelijke autoriteiten. Als je terugkwam had je altijd wel iets nieuws te vertellen - iets wat je gezien of gehoord had - over Pruisische soldaten die in't kot zaten of een schilderij van een aangespoelde walvisch, dat je gezien had  -.. dat het beest al honderden jaren daarvoor gevonden was, bleef onverteld - wè zo hroot as de wieken van de meule ........ en je dorpsgenoten hingen aan je lippen.
 Kranten waren er al, maar alleen de gegoede stand kon zich een exemplaar veroorloven. Ze verschenen een of twee keer per week. Er zijn tientallen Zeeuwse kranten in omloop geweest, zoals de Breskensche Courant, de Goesche Courant, de Middelburgsche Courant, de Zierikzeesche Courant of de Ierseksche- en Thoolsche Courant. Elk blad, vaak niet meer dan een enkel katern, bracht nieuws uit de eigen streek - het eigen eiland - de eigen horizon  .... en als er eens een aardbeving of machtsomwenteling in een ander land plaatsvond, dat werd dat bericht gerust over verschillende edities uitgesmeerd ....... Niemand die zich daar druk om maakte. De krant was een autoriteit - als het in de krant had gestaan was iets waar .. Leuhens kunne nie hedrukt worre ...
(bron: krantenbankzeeland)

Als er vandaag de dag een vliegtuig in Verwegistan neerstort, dan weten we dat al voordat het de grond raakt .... Miljoenen mensen volgen het nieuws met de neus naar beneden en de ogen gericht op hun iPhone. Ze zien niet meer wat er om hen heen gebeurt en het is niet ondenkbaar dat ze, verdiept in hun nieuws app, overstekend, lezen dat er een voetganger aangereden is op het zebrapad ......
  
(bron: zeeuwsekrantenbank)
Wie van vakantie terug komt hoor ik wel eens verzuchten ... 't was heerlijk, even geen tv, geen kranten en geen bereik. We zijn er gewend aan geraakt om al het nieuw á la minuut te consumeren, waardoor we overspoeld worden met berichten over ellende en rampspoed die plaats vindt in alle uithoeken van de wereld. Wie het nieuws niet kan schiften of kan doseren, of op zijn waarde kan beoordelen, wordt ongetwijfeld op termijn een zwartkijker - een chagrijn – nistug, rissug en sikkeneurug ..... voer voor politieke partijen, die jouw gevoel verwoorden.
 (Bron: zeeuwsekrantenbank)
De wereld verandert snel - heel snel ..... Stel dat die man uit Moriaanshoofd, uit 1812, het 14de jaar der Bataafsche Vrijheid, in een tijdscapsule tweehonderd jaar teruggezet zou worden - hij zou zichzelf thuisvoelen op het Schouwse platteland van 1612. Maar hoe zit dat met de baby, die dit jaar geboren is? Zet die over tien jaar eens tien jaar terug in de tijd ..... Hij zou vervreemd in onze tijd rondstappen. Zal er over tien jaar nog een krant zijn? Of tv? of Internet? Of gaat het net als de Berichten voor Land- en Tuinbouw, op de radio, waar we als kind altijd met gepaste stilte verplicht naar moesten luisteren na het middagmaal - iets wat er ineens niet meer is en je later op oudere leeftijd pas mist .... ? Of hebben we dan allemaal een tablet in de achterzak, die zo geprogrammeerd is dat het ons waarschuwt als er nieuws is dat we zelf op voorhand geselecteerd hebben, met een aanvullende app die automatisch aanvullende vragen stelt? Aardbeving in de Stille Zuidzee: nee -  Walvisch aangespoeld: Melden met voorrang - Feyenoord mist spits: Ctrl Alt Del - Butler paus staat terecht voor lekken ... ...... ... uh - aanvullen graag ...  - Wat heeftie gelekt? Koffie, miswijn, wijwater?
(bron: krantenbankzeeland)
In Zeeland zal het zo'n vaart niet lopen. Wij hebben de PZC en BN-De Stem, twee kranten die onlangs nog op de kop kregen, omdat ze van elkaar artikelen overnamen - niet goed voor de nieuwsgaring van de Zeeuwse lezers (Wie is dat opgevallen? Wie leest er beide kranten?). Bij de PZC denken ze nog heerlijk traditioneel - behoudend - Op het hoofdkantoor hebben ze het nieuws gemist, dat de Sloedam al bijna honderdvijftig jaar Zuid-Beveland met Walcheren verbindt en dat Schouwen aan alle kanten door bruggen en dammen met de rest van de wereld verbonden is. De wereld voor de Zeeuw is al lang veel groter dan alleen maar de horizon – de boorden van zijn eiland …..
Het regionale nieuws dat de Zeeuwen voorgeschoteld krijgen is nog steeds regiogebonden - eiland gebonden zelfs - de editie die een abonnee krijgt is afhankelijk van de plek waar de krant bezorgd wordt. Stel dat je in Lewedorp (op Zuid-Beveland) woont en in Middelburg (Walcheren) werkt, dan lees je in de krant alles over de plannen voor een nieuw winkelcentrum in Stavenisse op Tholen, maar niets over de onlangs ingestelde vijftig kilometer zone op de Schroeweg in Middelburg ..... dan wordt de krant toch nog een dure grap ....
Hans Koert

slikopdeweg@live.nl

Feesboekgroep Slik op de Weg ( je moet wel ingelogd zijn op Feesboek)
SlikopdeWeg: Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners