vrijdag 28 september 2012

Niet slecht gedaan .....


Echt mensen – het gaat goed met me – elke suggestie dat mijn werk me teveel opslokt is uit de lucht gegrepen ……….. Deze plotselinge belangstelling voor voetbal is dan ook  echt niet verontrustend – je zult me vanaf nu echt niet schreeuwend aan de zijlijn van Luctor 88 vinden of me, na afloop van de wedstrijd achter een pilsje, de wedstrijd horen analyseren ………. Geen paniek dus - rustig blijven – het is allemaal uit te leggen.


Reden voor deze blog is het feit dat afgelopen week FC Kloetinge moest spelen voor de districtsbeker van de KNVB tegen het uit Velzen, meen ik, afkomstige Telstar. Die naam Telstar heeft voor mij nog steeds een speciale betekenis, vandaar deze blog.


Voetbal is een bezigheid, die veel jongens tussen de 6 en 86 jaar aanspreekt – een balletje trappen, een wedstrijdje spelen, hoog houden, koppen of, als de leeftijd gaat meetellen en het buikje het vastknopen van de veters in de voetbalschoenen bemoeilijkt, het analyseren van het spel na afloop in de kantine – het is vroeger allemaal langs me heen gegaan. Ik had en heb er echt niets mee.


Ik heb, eerlijk is eerlijk, een blauwe maandag gespeeld in een voorloper van het in 1967 opgerichte SV Hoedekenskerke, dat in de jaren zestig natuurlijk nog niet zo heette. Ik heb, als ik me niet vergis, twee keer meegespeeld, waarna ik over de zijlijn afgevoerd werd, met op het gezicht van de trainer waarschijnlijk dezelfde boodschap als wat op mijn keuringspapiertje voor militaire dienst stond: Voorgoed ongeschikt.
Het schijnt dat er nog steeds mensen in Hoedekenskerke rondlopen die bij onderstaand filmpje aan mijn debuut moeten denken - ze doen maar ...... 



Het enige wat klopt is, dat we thuis pindakaas aten, maar als verzachtende omstandigheid wil ik er op wijzen dat ik toen nog geen voetbalschoenen had .....


Op de jongensclub, zeg maar een soort padvinderij, scouting, al heette dat toen niet zo en we hadden ook geen kabouters of welpen in ons midden, deden we spannende spelletjes als droppings en dat soort zaken – ik herinner me er niet veel meer van, wel dat we ’s winters een voetbalpool hadden – een tafelvoetbalpool.  We hadden in het Verenigingsgebouwtje naast de kerk een paar tafelvoetbalspelen, waar we competitie op speelden.  We mochten allemaal een naam aan onze club geven. Natuurlijk een echte – dat speelde makkelijker.  De toppers, toen ook al, Feyenoord en Ajax waren al op voorhand vergeven aan de jongens met de grootste ego’s en toen ik aan de beurt was, bleek alleen Telstar nog over ………… Net als nu kwam Telstar toen zelden in de top drie terecht, want ook in tafelvoetbal miste ik kwaliteiten, en greep ik niet de kansen, die naar winst konden leiden.


In de PZC analyseert trainer Hiensch van Kloetinge de hopenloos verloren wedstrijd tegen Telstar met de woorden .... Tactisch hebben we het best goed gedaan, ondanks de dikke nederlaag ..... We moesten het anders aanpakken en dat hebben we niet slecht gedaan!  Het is alsof ik mijn vader en moeder hoor praten als ik weer eens bijna huilend thuiskwam omdat het goal van de tegenstander dichtgeplakt leek ..... Gelukkig onthield ik steeds die laatste woorden: ......... Niet slecht gedaan
Als iemand me dus vraagt voor welke voetbalclub ik ben, zeg ik altijd Telstar en dat moet je die verbaasde gezichten eens zien – Gaat het wel goed? vragen ze dan. Jullie weten nu waarom! 

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl

Feesboekgroep Slik op de Weg ( je moet wel ingelogd zijn op Feesboek)
SlikopdeWeg: Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

dinsdag 25 september 2012

Eend


Er is maar één ding erger dan een gedeukt imago, en dat is een verkeerd imago ……. Als  er onwaarheden over je gezegd worden of als accenten uitvergroot worden die in werkelijkheid niets voorstellen …….. Dan moet je de rug recht houden .....


Ik heb afgelopen weekend een kardinale fout gemaakt, door mezelf de laatste Eend te schenken ….. Je snap’t al – door de knieën gegaan vanwege de publiciteit die aan het speciale Zeelandnummer vooraf gegaan is ……….. Bovendien meldde de krant vrijdag al dat de Eend in veel supermarkten en boekhandels al helemaal uitverkocht was en dat een nieuwe zending, dinsdag, ook al bijna helemaal gereserveerd was ……. Fout nummer twee: Laat je niet leiden door op-is-op reclame’s – Aanbieding geldt slechts voor één product per huishouding of kreten als zolang de voorraad strekt ……  Verder hoopte ik natuurlijk stiekem dat ik mezelf op de één of andere manier zou herkenen op de plaatjes, al is maar als een soort Hondachtige bewoner van Eendstad, die als toerist voor het Stadhuis van Middelburg heen en weer flaneert, als geste vanwege het feit dat ik al in 1960 abonnee was ………. Fout nummer drie: Laat je nooit leiden door valse sentimenten.


De Eend, al sinds oktober 1952, het lijfblad voor jong Nederland, werd, samen met het de Glazenwasser, die we met opoe en opa lazen, elke week bezorgd. Dat samen lezen van een krant of een tijdschrift is typisch Zeeuws heb ik me horen vertellen. Meer dan de helft van de regionale kranten, die in Zeeland bezorgd werden, leden nog een tweede - ( gelezen worden door de buren) of zelfs een derde leven ( aardappelschillen, onderlegger voor bij het pindadoppen of onder in de kattenbak). Dat het ook gebruikt werd als WC papier heb ik niet meer meegemaakt, maar daar waren verhalen over. De Eend moest ook doorgegeven worden, althans na een aantal jaren, toen mijn broer ook had leren lezen – meestal gaf dat weinig problemen – als oudste claimde ik altijd de meeste rechten te hebben.

  
De Eend was een veilig blad, zeker ook voor opvoeders, aangezien er zelden iets controversieels in stond ……. De bewoners van Eendenstad leefden een vrij geordende leven en als er eens iets fout ging dat werd er altijd opgetreden – de Drie Dikke Meiden, altijd er op uit om een oudgoudverkoping te overvallen, zoals onlangs in Sluiskil ...., belandden altijd in de nor ……… voor’t gemak hielden ze ook gewoon, zelfs als ze weer op vrije voeten waren, hun gestreepte boevenpak aan met nummer. Door de Eend leerde je waarden en normen - ik ben er mee opgevoed - ik ben er door gevormd. We zijn zelfs in een Eend getrouwd. 


Meer dan 50 jaar later lees ik in mijn gemakkelijke stoel, met leesbril dat wel, maar nog zonder kunstgebit en gehoorapparaat, opnieuw de Eend en ontdek, bladzij na bladzij, dat het blad enigszins onevenwichtig is van samenstelling, aangezien het met de kennis van Zeeland bij de bewoners van Eendstad niet erg goed gesteld is maar met de vooroordelen en clichés juist weer wel …….. Onbalans dus
Dat Hoofie in het artikel Hoofie geeft les over … Zeeland, Zuid-Beveland niet weet te plaatsen neem ik hem niet kwalijk, evenmin dat hij vijf bolussen tegelijk loopt te eten, zonder servetje of washandje bij de hand  – het zij hem vergeven -  zijn rol in het blad is immers, die van de goeie domme sul ….. maar ik maak me zorgen over het feit dat hij de oudgoudverkopingen situeert in Zuid-Beveland ... met een beetje mot-mot of kaartfunctie op de nieuwe Appelkloon moet je toch als Dikke Meid gemakkelijk Zuid-Beveland kunnen vinden ......  en wat te denken van het vooringenomen standpunt dat de gezondheidszorg in Zeeland op een laag pitje zou staan?  Gelukkig heeft Zeeland ook goeie huisartsen, is suggestief genoeg. Dat we hier nog rondlopen in klederdracht (ons Zeeuws Meisje heet ineens Annie M. G. ) en dat we geloven in fabeltjes (Okay, alleen de Hedwige blijft droog dan) is natuurlijk gewoon verzonnen. En een magische mossel tegen komen als je mosselen eet - mossels dus  – onzin - er kan eens een slikmossel tussen zitten ..... En wat te denken van het Verdronken Land van Reimerswaal? … van Hedwige, zul je bedoelen ....….


Voor het eerst durf ik de Eend niet meer aan mijn moeder te laten zien, nu de Eend, je weet wel die ene zonder broek, bij gebrek aan buitenspiegels aan zijn 2CV, een Zuid-Bevelandse kap op zet met zijspiegels!  –
Sinds we in ’s Heerenhoek pannenkoeken gegeten hebben, opgediend door jonge meisjes in een soort Zuid-Bevelands kostuum, durven we haar geen persiflages op ons regionale Zeeuwse dracht meer voor te leggen - ze ziet er de humor niet van in .... De TV gaat al op zwart als de reclamemakers van die grote supermarkt keten, die meer geeft,  hun in Zeeuwse klederdracht gestoken Surinaamse winkelbediende weer voor de dag gehaald hebben, laat staan als Kieknoe 's avonds laat op TV weer eens satirisch uithaalt. Deze Eend gaat onder in de kattenbak – z’is net geweest, dus als je mis grijpt in de winkel kun je bij mij altijd nog een greep in de kattenbak doen ….. Deze eerste Zeeuwse Eend zal over 50 jaar zeker een collector’s item zijn.

Elke gelijkenis met bestaande personen of stripfiguren zou tot de mogelijkheden kunnen behoren.

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl

Word vaste lezer van Slik op de Weg met Facebook.
SlikopdeWeg: Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

zaterdag 22 september 2012

Tuinbreed

 Zo ergens rond deze tijd van het jaar gebeurt het gewoon een keer – je merkt aan alles dat er verandering op komst is ..... dat er blijkbaar iets in de lucht hangt ..... het ruikt anders, het voelt anders aan, veel vochtiger en voor je’t weet zit je met je hoofd verstrikt in zo’n spinnenweb, dat in één nacht door een overijverige spin gemaakt is …………  Vandaag begint de herfst om 16.49 uur - in Zeeland dus iets later, zeg maar tegen vijven .... Je bent gewaarschuwd! ...
De haast onzichtbare kleefdraad van het web vormt een feilloos vangnet, waarbij de spin ergens vanuit een hoekje, doodstil alle trillingen van de draad registreert en vertaalt naar een mogelijke prooi die in het web gevlogen is ………… en als de vlieg of mug geregistreerd is, volgt een run, zoals alleen een spin met acht poten dat kan, richting slachtoffer, die dan in no-time wordt ontmanteld, leeggezogen en verorberd. Daarna trekt de spin zich schielijk terug – zo stel ik me voor – om ergens in het verborgene, na te genieten van die heerlijke dis, die hij uit zijn web geplukt heeft.  Of zouden spinnen geen smaak hebben of zin in een after dinner dut .......
 Heb je ooit zo’n web goed bekeken?  Als de nachten in de herfst kouder en vochtig worden, rijgt de natuur parels aan de draden van het web – druppels, die het onzichtbare net (dat was tenminste wel de bedoeling) plotseling zichtbaar maken – ik vermoed dat de spin, ontwakend uit zijn slaap, wel het één en ander te zeggen zal hebben als hij ontdekt dat zijn zo zorgvuldig in het geniep geconstrueeerde vangnet, als een met duizend lampjes versierd tuiwerk van de televisietoren van Lopik tijdens de kerstdagen vorm en functie van meters ver (in een spinnenwereld is dat al ver) verraadt – alleen de Blinde Bij of Dove Daas (haar ontgaat het getier en gevloek van de spin) vormen wellicht nog een mogelijk slachtoffer ……….. als een zzp-er in sombere tijden wacht de spin op werk ....   Hoe blij is de spin met de eerste stralen van de zon, die de druppels hopelijk snel doen verdampen en zijn werk onzichtbaar maken.
Heb je vroeger ook op je buik bij zo’n web gelegen? Het mooist vond ik te zien hoe zo’n spin zijn web opbouwde, rondjes draaiend rond het centrum …. Ik genoot ervan de spin te bedotten door kleine sprietjes of propjes in het web te gooien, maar hij trapte er zelden in …… Ik probeerde het vroeger ook wel eens na te bouwen met draadjes uit de naaidoos van mijn moeder in een gevorkte tak uit de tuin – het mislukte altijd omdat mijn motoriek fijne knoopjes maken niet toestond – en als er tenslotte iets ontstond, dat alleen door mijn moeder als web herkend werd, dan was het niet meer dan een slap aftreksel van het origineel.
Vraag nu eens aan een kind van tien aan een web te denken en tien tegen één zie je bits and bytes door zijn gedachten schieten. Wat toen het tuinbreedweb was, is nu ……. het wereldwijdweb - wat vroeger drie dagen Hedenesse was is nu een week Barcelona - een paar dagen Kamperland is nu tien dagen Bali all-inclusive.
Waarschijnlijk zit ergens in een hoekje een soort opperwezen verscholen, vermomd als reuzenspin, die de boel bestiert en ons af en toe tot de orde roept.

De kruisspin probeert in onze streken met zijn rugteken respect af te dwingen door het opperwezen te imiteren, maar daarvoor zijn we al te ver geseculariseerd om dat op te merken.  

Vroeger gooide het opperwezen bijvoorbeeld een bliksemschicht vanaf de Kop van Schouwen naar angstige boeren of stuwde op een herfstige zaterdag (weekend - veel mensen vrij)  in november 1530 torenhoge vloedgolven richting het zieltogende Reimerswaal of besmette honderdduizenden Engelse soldaten rond kerst 1809 op Zuid-Beveland met de Zeeuwse koorts …….. Je kunt op elk punt op werelds tijdlijn wel dit soort ongemakken aanwijzen, die uitgelegd werden als represailles, toegeschreven aan het opperwezen: Wie dacht je dat er achter die lekken in Internet Explorer zit? Of achter de BTW verhoging? Of de haarscheurtjes in het kernreactorvat van Doel? Denk daar maar eens aan als je dit weekend met je hoofd in een spinnenweb loopt  .. ’t kan altijd erger………… 

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl

Meld je aan op Facebook en je blijft op de hoogte van SlikopdeWeg.
SlikopdeWeg: Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

dinsdag 18 september 2012

Katrien

 Bent u d'r al klaar voor?  Ik wel – een nieuwe kroontjespen (alvast afgelikt), een potje blauwe inkt en een onberispelijk schoon, iets geaderd  gewatermerkt stuk papier liggen al klaar.  Ik heb zelfs geïnvesteerd in een schoon inktlapje ( in de lapjesmand vond ik nog wat restjes stof, die niet pluren ….. knoop er door heen ...- knutselles jaren zestig )  en een nieuw vloeipapiertje liggen klaar – wat me nog ontbeert is …. inspiratie!

De functie van Commissaris van de Koningin is traditiegetrouw een erebaantje, dat je vroeger kreeg na jarenlang trouwe dienst in de bestuurlijke sector – oud-ministers van staat, burgemeesters met een onberispelijke staat van dienst of staatssecretarissen, die hun nek te ver hadden moeten uitsteken en door de achterdeur afgevoerd waren, aasden op dit soort baantjes.
 Tegenwoordig komt er nog al wat meer voor kijken – De nieuwe Commissaris moet kunnen netwerken; representatief zijn; boven de partijen staan; geen besmet Hedwige-verleden hebben, las ik ergens; het liefst Zeeuw en ook nog vrouw ……….. En een duizendpoot dus, maar wel één die vleesch op de botten moet hebben omdat de Zeeuwen iemand verwachten die rond kan komen met de bescheiden vergoeding die zo’n erefunctie nu eenmaal met zich meebrengt ………   Dus niet in de avonduren bij klussen in één of andere ruilwinkel; zaterdags de kantine van de voetbal schoonmaken of in het weekend zwart buffelen in de horeca. Dat wordt niet verwacht van de nieuwe commissaris.


De sollicitatiecommissie is onlangs geïnstalleerd en de sollicitatieprocedure is gestart. Hoe zorg je er voor dat je, in ieder geval, de eerste ronde ( de prullenbak) overleeft? Ik denk door te zorgen dat je past in het profiel ……  en dat je dat netjes verwoord in je sollicitatiebrief.  Wel … ik heb één en ander eens bekeken:  Ik ben Zeeuw; heb een beetje verstand van netwerken (m.n. Microsoft NT2003); ‘k Sta boven de partijen ( zwevende kiezer) en heb een verschrikkelijke hanenpoot – me dunkt dat dat een flink niveau hoger ligt dan duizendpoot. Ik beun niet bij - lig liever ’s avonds voor de TV met een bak chips en spel als eerste de Donald Duck als de leesmap komt …………

  
Over de Donald Duck gesproken – Ik ben een kind opgegroeid met de Donald Duck. Vanaf de tijd dat ik een brilletje ging dragen ( die tijd valt gelijk met mijn eerste interesse in het lezen) hadden we thuis een abonnement. Ik moet ingestapt zijn zo rond 1960, vermoed ik, toen de Donald Duck al zo’n acht jaar in het Nederlands werd uitgegeven. We smulden van de verhalen van oom Donald, de neefjes, de rijke en o zo gierige oom Dagobert en de slimme uitvinder Willie Wortel.  Met de meeste figuren konden we ons op de één of andere manier wel identificeren, alleen met Guus Geluk ( ik viel nooit in de prijzen), oom Dagobert ( m'n kasboek klopte nooit - huppieduppie en ik hield niet van zwemmen)  en Willie Wortel ( ik was a-technisch, tegen het onhandige aan ).  Ik heb de Donald Duck graag gelezen tot mijn interesses breder werden.

Helaas kan ik niet voldoen aan de eis … vrouw te zijn – Hoewel ik de wens bij veel mannelijke bestuurders begrijp ( die gedijen immers het best onder het moederkloek type), vind ik het eigenlijk net zo’n onzinnige voorwaarde als de eis dat het een Zeeuw moet worden. Het schijnt overigens dat er al allerlei namen rondgonzen van mogelijke kandidaten, die niet uit Zeeland komen ……….. Er worden ook zo af en toe mogelijke kandidaten gespot, op de rode loper bij Film by the Sea, tijdens verkiezingsdebatten in de Zeeuwse Bibliotheek of tijdens de jaarlijkse opening van het kreeftenseizoen ………, maar de echte serieuze kandidaten, die naar de functie azen, doen dat veel bedekter, onopvallender …. Die steken hun voelhorens discreet uit ..... Die laten zich niet zo gemakkelijk spotten als ze zich proberen te verdiepen in het Zeeuwse ………


Heeft u’t gelezen? De PZC had de primeur ...... de PZC-paparazzi kwamen met de eerste foto's - geen naaktfoto's zoals bij Kate, al gaan er geruchten  dat sommigen geen broek aan hadden, maar dit terzijde.  Ze schijnen zelfs uit het buitenland te komen en belangstelling voor de functie te hebben – Meer buitenlanders bezoeken Zeeland, concludeerde de VVV's onlangs. Heeft u die vreemde luchtballon boven de stad gezien? En goed gekeken wie daar in zaten? Kijk dan nog maar eens goed naar omhoog – we worden bespiedmen informeert zich ……  
Heb je het Zeeuwse meisje gespot? Klein van stuk met zilverwitte haren .... dat kan geen toeval zijn. Ook al vermoed ik niet dat de nieuwe commissaris Don zal heten en al hoeft zijn oom waarschijnlijk niet bij te beunen om zijn broek (!) op te houden en die neefjes zijn nog te jong .... Ik geef toe,  ze zijn allemaal geen vrouw, maar waarschijnlijk hebben ze nog ergens een geheime troef in hun mandje ..... Wees nou eerlijk, ’t scheelt toch niks: Karla of Katrien ….?  

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl

Deel SlikopdeWeg met je vrienden op Facebook en meld ze aan .....
SlikopdeWeg: Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

zondag 16 september 2012

Jazz by the Sea - uitzicht op zee

 Wie afgelopen weekend bij toeval belandde in Domburg, één van de dorpen langs de Walcherse kust, had grote kans te stuiten op een vrolijk uitgedoste groep muzikanten verkleed als soldaten van het Franse Vreemdelingenlegioen …… of een vrolijke groep met strohoedjes, paraplu's, gewapend met een blikkig klinkende megafoon ... Carnaval? In Domburg? We schrijven september 2012 - carnaval duurt nog een half jaar ......   Deze groepen, die zich uitdossen met raadselachtige namen, als Rue d’Anvers, of zich gewoon De Koninck Streetparade Jazzband noemen; maar ook vernoemingen die in de nevelen zijn blijven hangen ..... Feurthstreet Lumber Factory Jazzband of de Efkes Anders Jasskapel .... waren de straatorkesten, die op zaterdagmiddag de Domburgse winkelstraat bevolkten. 

Rue d' Anvers ( foto: Hans Koert)

De streetparade, waarbij wandelende orkesten, die zich, vaak vreemd kleurrijk uitgedost, met vrolijke klanken, over straat bewegen, is één van de populaire, laagdrempelige onderdelen van het Jazz by the Sea festival.
Deze straatorkesten zijn een voortvloeisel van de optochten rond Mardi Gras, zoals die in New Orleans georganiseerd werden aan het begin van de vorige eeuw en waaruit de jazzmuziek ontstond ….. …. Daarnaast worden op verschillende podia langs de Walcherse kust optredens georganiseerd.



Het Jazz by the Sea festival richt zich voornamelijk op de meer traditionele jazzstijlen, zoals de New Orleans Jazz, de Swing, Frisco jazz, Dixieland, hot club en rootsmuziek …., maar ook durft de organisatie wel eens verder te kijken richting mainstream en modernere jazzstijlen.


De Salt Lake Jazzband ( september 1991) (foto: Oscar van Beest) (bron: krantenbankzeeland)

 Jazz by the Sea, dat zich profileert als Jazzfestival met uitzicht op zee, is al aan haar 22ste seizoen bezig. Het eerste festival, dat toen nog Jazz Down By The Sea Domburg heette, vond voor het eerst plaats in september 1991 met optredens van groepen als die van Stocholo Rosenberg, de Salt Lake Jazzband en de Viking Jazz Band van de onlangs overleden Deense jazzicoon Arne Bue Jensen, beter bekend als Papa Bue.
In de meer dan twintig jaar speelden er honderden orkesten en groeide het festival uit tot een traditioneel jazzfestival met internationale allure …. Al was het alleen al door het feit dat veel toeristen uit Duitsland en België speciaal tijdens de festival week een paar dagen Walcherse kust boeken om maar niets van het festival te hoeven missen.



 Trio Grande ( foto: Hans Koert)

Op het hoofdpodium tegenover het Badhotel en op locatie in verschillende andere Walcherse kustplaatsen als Vlissingen, Oostkapelle, Zoutelande en Westkapelle treden de “serieuzere” bands op …… dixielandorkesten zoals dit jaar de Princetown Jazzband, die de spits mocht afbijten in Zoutelande; de Dixie Swing and Jazzband, maar ook zgn. Friscojazz (Jurbena Jazz Band) en onvervalste swing, gespeeld door muzikanten, die hun sporen in de jazz al ruimschoots verdiend hebben, zoals The International Aces of Hot Jazz. 
 Een jonge enthousiaste fan ....... de swingende klanken nodigen uit tot dansen .. bij jong en oud (foto: Hans Koert)

Toegegeven – er hangt een grijze waas over het publiek - het trouwe festivalpubliek, dat geen jaar overslaat, geniet met volle teugen van haar muziek …..
en op de dansvloer voor het podium, wordt menig swingend pasjes of draaitje gemaakt ….. Is het niet bijzonder om te zien hoe kinderen, nog niet geïndoctrineerd door dat wat in is - pop is -  gebiologeerd en geboeid luisteren naar de muziek die gemaakt wordt? En ongegeneeerd, zonder gêne, ronddraaiend op het podium, dansend en springend, de aanstekelijke ritmen vertalen in beweging?  Zijn dit de nieuwe jazzmuzikanten die hier gevormd worden? De jazzfans van de toekomst? Dan komt het met de jazzmuziek zeker goed …………….




De Keep (it) Swinging blog besteedde aandacht aan het bijzondere concert van The International Aces of Hot Jazz tijdens het Jazz by the Sea festival 2012.

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl

Feesboekgroep Slik op de Weg ( je moet wel ingelogd zijn op Feesboek)
SlikopdeWeg: Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

zaterdag 15 september 2012

Blommedurpen van Zuid-Beveland

De gemeente Borsele kan er tegen aan ….. de afdeling promotie zal het roer moeten omgooien, de folders in de kliko en al het andere  voorlichtingsmateriaal nog eens goed tegen het licht houden. De slogan Borsele - Gemeente Van Contrasten heeft plots meer inhoud gekregen.  De borden die wijzen op hun bijzondere bloemdijken kunnen terug naar de gemeentewerkplaats om overgeschilderd te worden, zeker nu onze vertrouwde schaapskudde, minder zichtbaar is in De Zak  …..   het woord Dijken kan beter vervangen worden door Dorpen …, Durpen zo je wilt:  BlommedurpenBloemdorpen.


Menig Zuid-Bevelands huisgezin, althans een deel van de dorpen in de Zak, werd vrijdag opgeschrikt door een ernstig kijkend persoon aan de deur met een wit plastic zakje en een brief  ….
Hij kwam van Zeeland Refinery …… Een naam die voor velen nog geen belletjes doet rinkelen – Total dus, dat klinkt vertrouwder - de olieraffinaderij in Vlissingen-Oost, het Sloegebied, die een tijdje geleden van naam veranderde: Zeeland Refinery.    De ernstig kijkende figuur straalde niet veel goeds uit – kwam hij een aankomende ramp melden?  Kwam hij ons noodpakket ( water – kaarsen – zaklicht - familiezak chips - mp3 speler en puzzelboekje) inspecteren, voor als een (kern)ramp de volledige infrastructuur van De Zak zou platleggen? 
Kwam hij onze voorraad jodiumpillen omruilen voor iets sterker spul?  Nee, niets van dat alles …. De begeleidende brief gaf opheldering en bevatte ander nieuws, namelijk een soort verontschuldigingen  ( We vinden het erg vervelend …) en uitleg voor de olieachtige geur, die door een plas olie boven op twee opslagtanks in vlissingen-Oost, afgelopen weekend boven de regio hing. In het plastic zakje een fraai rozenstruikje ....

Zie je't voor je? Hans, Arjaen Vermue stit an de deure mie een zak juun ……… ie hi doaken hieren ……


 Het zal, vanaf nu, nooit meer het zelfde zijn in De Zak - roosjes zullen de tuinen overwoekeren en de kleur- ( en geur?)rijke bloemen zullen de plantsoenen overnemen – Saaie nieuwbouwwijken of verlopen boerenerven zullen vanaf nu overwoekerd worden door rozenstruiken …… De Zak – Nationaal Landschap – vermaard door zijn Blommedurpen ….


De nieuwe Tweede Kamer wordt binnenkort geïnstalleerd – de blauwe stoeltjes worden bemand ( en bevrouwd) door 150 oude- en nieuwe gezichten …… minder vrouwen, begreep ik uit de krant – het aantal vrouwen in de Tweede Kamer is teruggelopen.
Dat belooft dus wat de komende vier ( wat zeg ik? ….. dat moeten we maar afwachten) jaar. Net als in het bedrijfsleven blijft het aantal vrouwen op leidinggevende posities achter …… Vrouwen aan de top leiden een bedrijf anders dan mannen - Ze hebben andere kwaliteiten, andere invalshoeken. De algemeen directeur van Zeeland Refinery bewijst dat … haar geste om iedereen die even een beetje last gehad heeft van die olielucht, met een roosje te verblijden, is hier in huis goed gevallen – dat belooft wat en schept verwachtingen: Ik kan al niet wachten op de volgende onvoorziene uitstoot van schadelijke gassen of de lawaaioverlast veroorzaakt door een affakkelende fabriek …… en laat de hagelkanonnen maar knallen ..... de hortensia’s in de voortuin hebben namelijk hun beste tijd gehad ……….

Jammer dat er bij Thermphos blijkbaar mannen aan het roer staan .......

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl

Meld je vrienden aan op de Feesboekgroep Slik op de Weg
SlikopdeWeg: Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

woensdag 12 september 2012

Groen van Toen



Open Monumentenweekend – één van de meest interessante weekends in een jaar voor al diegenen die wel eens achter deuren willen kijken die normaal gesloten zijn …… Hoewel – het thema van afgelopen Open Monumentenweekend was Groen van Toen ...... en veel oude bomen staan gewoon in het openbaar groen ..... Eén van die bijzondere onbekende plekjes is de begraafplaats van de Heilige Blasiuskerk in Heinkenszand, waar eeuwenoude bomen de tijd doorstaan hebben.


De tuin achter de rooms-katholieke H. Blasiuskerk bestaat uit de voormalige tuin van het slot Barbestein en wordt nu o.a. deels gebruikt als kerkhof. Wie het kerkhof bezoekt, zal getroffen worden door de grote bomen, die zich in de tuin bevinden.


Blikvanger is ongetwijfeld de eeuwenoude treurbeuk, een bruine ... volgens de kenners, die een stamomtrek heeft van 5 meter 40. Samen met een al even oude Reuzen Levensboom en een Blauwe Atlasceder, waar een tiental jaar geleden de kop uitgestormd is, staat deze boom op een lijst van beschermde monumentale bomen .........


De H. Blasiuskerk staat op het terrein waar in de middeleeuwem de heren van Schenge een kapel gebouwd hadden, gewijd aan de heilige Blasius. Hun stenen huis stond op het terrein, nog steeds omgeven door grachten. De katholieken gingen daar naar de mis tot aan de hervorming, waarna hen de dienst verboden werd. De goederen van de Van Schengens werden verbeurd verklaard en de Goese staatsman Jacob Valcke en later de families v.d. Nisse - Odijk en Hugronje werden respectievelijk eigenaren van het huis. Al in de Franse tijd kreeg de katholieke parochie, die toen weer gedoogd werd, het huis Barbestein in handen en werden er weer diensten in gehouden, maar pas in 1866 werd de huidige kerk en de pastorie gebouwd. De hekpalen, die aan de ingang staan van de oprijlaan bij de Dorpsstraat dateren uit ca. 1650 toen het kasteel in bezit was van de heren van Schengen. De twee Lindebomen langs het pad zouden daar geplant zijn door één van de Van Schengens, die de bomen meegebracht had uit Schotland ........


Onze gids, gepensioneerd en gepassioneerd notenboomkweker uit Baarsdorp, weet alles van bomen. De twee bomen langs de oprijlaan. de twee linden, zouden volgens hem nog steeds de originele bomen zijn van 430 jaar geleden. Nu wordt aan bomen al snel een astronomische ouderdom toegedicht - het feit dat deze bomen, qua omvang bescheiden gebleven, na 400 jaar nog steeds niet uitgehold zijn, vol in blad staan, pleit voor een fikse bijstelling van de ouderdom - niemand herinnert zich immers meer wanneer de spa voor deze boompjes de zandige grond van Heinkenszand beroerde .... Boompje groot - plantertje dood ....  feit is wel dat oude bomen imponeren en dat je ze moet respecteren -  dan komt het niet op een eeuw meer of minder aan ..........


In de tuin achter de kerk, nu grotendeels in gebruik als kerkhof, staat de trots van Heinkenszand, een oude Bruine ( of is het toch een Groene?) Treurbeuk met een stamomvang als een jonge Sequoia. De bomenstichting schat de leeftijd op zo'n 150 jaar, hoewel onze gids daar zijn twijfels over heeft ....... Niet dat deze boom de oudste en de grootste aller treurbeuken is .... dat staat voor hem vast - die van Dordrecht mag er ook zijn, maar ....  Duidelijk zijn de verwoestingen te zien, die de zon heeft aangericht in de kop van de boom. Beuken kunnen absoluut niet tegen zonlicht.
Een aantal jaar geleden is de Bruine Beuk (inderdaad ..... volgens onze gids 430 jaar oud), die aan de voorkant van de kerk staat, door een boomchirurg onderhanden genomen en zijn de takken die bloot stonden aan direct zonlicht, met jute omwikkeld.  De kop van de Bruine Treurbeuk, ziet er inderdaag zwaar gehavend uit - alsof een prehistorische Quetzalcoatlus northropi er een nest heeft willen bouwen .....  zware afhangende takken zijn bladerloos geworden en zwammen en spechten, die er hun snavel krom op moeten hebben geslagen ( beukenhout is keihard ..) hebben hun vernietigende werk gedaan. 
Een aantal jaren is ook hier een flinke tak afgebroken en heeft één van de grafstenen, die onder de boom ligt, één van de voormalige priesters van de kerk, doormidden gebroken ............ Je zal maar vroegtijdig gewekt worden door zo'n afbrekende tak, menende dat je veilig lag onder deze geweldige bladerkroon ........ Nu maar hopen dat de bladeren de regen nog een tijdje tegen houden, want zo'n gescheure steen kan op termijn vervelend gaan doorlekken .....  daarvoor heb je bij leven niet voor dit plekje onder deze majestueze kruin gekozen.  .........


Hans Koert

slikopdeweg@live.nl

Feesboekgroep Slik op de Weg ( je moet wel ingelogd zijn op Feesboek)
SlikopdeWeg: Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners