zondag 13 januari 2013

Atlantis

 Er schijnen nog steeds een aantal mensen op zoek te zijn naar aanwijzingen die zouden kunnen leiden tot haar herontdekking  .... Fanatiekelingenexcentrieken voor mijn part op zoek naar Atlantis, het legendarische eiland dat ten tijde van de zondvloed op mysterieuze wijze verdwenen is ………….. Men hoopt, dat dit eiland  ooit nog eens van uit de zee, van onder water, opduikt ………. Fantasten zijn dat, ietwat wereldvreemde figuren, die zo in Man Bijt Hond in de hoofdrol zouden kunnen figureren.
In de zeventiende eeuw leek het even als of Atlantis ontdekt was. Er waren mensen die dat geloofden. Tijdens een wandeling op het strand van Domburg, deze week 366 jaar geleden ( 14 januari 1647), vonden wandelaars groote Steenen van witten Arduyn, klaarblijkelijk behorende bij een Romeinse tempel:  een vierkanten steen / wesende een Outaer / drie voeten hooge /  ende derdehalf voet breet, waer op van voorn met groote Romeynsche Letteren ghehouwen staen / de woorden Deo Neptuno Octavius Ammius.  V.S.L.M.  Dat het hier om resten van een Romeins bouwwerk ging, werd o.a. bewezen door de vondst van enkele munten … eenige Penneckens / op d’ een zijde hebbende Hoofden van de oude Roomsche Keysers, op een van de welcke staet een Burght / welcke is het wapen van Domburgh.
 Er waren nogal wat stenen bij gewijd aan de godin Nehalennia, waarbij in een  uytgehouwen concaviteit ofte holligheyt / sit een Goddinne / by haer hebbende een mandeken met Fruyt / Appelen ghelijck ..  De vinder had gelijk – het waren restanten van 26 offerstenen – votiefaltaren en één stenen beeld, die na een storm, dankzij zgn. wandelende duinen plotsklaps op het strand zichtbaar geworden waren, eeuwenlang verstopt onder het zand ……….  Ook in 1514 was er bij Westkapelle al eens een altaarsteen gevonden die er op wees dat hier een Romeins heiligdom gestaan moest hebben en de in de beginjaren zeventig gevonden stenen, 330 altaren, opgevist in de Schaar van Colijnsplaat bevestigden dat nog eens overtuigend.
Zulke spectaculaire vondsten voeden de verhalen over Atlantis ..... ook in Zeeland. Niet elke Zeeuwse vondst maakte overigens, dat men meende een link met Atlantis gevonden te hebben: nadat Piet Christiaansen in 1966 vanaf zijn volkstuintje aan de Dorpsstraat in Serooskerke (Walcheren) zonder prei maar wel met honderden gouden munten thuis gekomen was, was er het jaar daarop een groot gebrek aan preiplantjes, die, áls iemand ze wilde afstaan,  voor grote bedragen van de hand gingen, als ware het tulpenbollen ten tijde van de Gouden Eeuw. Het was de enige merkbare gedragsverandering van de Zeeuwen,die een buitenstaander opviel .. Ieder voe z'n eihen .... Aolemille eihen pookes hezond'eid ..... Nee, een Zeeuw en zeker geen Walchenaar, praat je zomaar het hoofd op hol ..... Oezo Atlantis? Preie mô'k è.  Na een jaar kon een Serooskerkenaar geen prei meer ruiken ......
 Afgelopen week zou Zeeland weer even wereldnieuws hebben moeten zijn.... Nou ja, 't zou gekund hebben .... 
De PZC wijdde er ergens een klein stukje aan ergens in de marge - prima zo, laten we't mè nie tevee in d'n breej'n brienge .... In Heinkenszand is er opnieuw één en ander boven water gekomen ..... letterlijk deze keer, dat sommigen te denken zet. Bij het uitbaggeren van de vijver van Landlust kwam het oude, met IJsselsteentjes geplaveide paadje weer, letterlijk, uit de modder te voorschijn. Het trapje, dat met wat fantasie nog wel zichtbaar was, kreeg ineens een functie. De vijver was voorheen onderdeel van het landgoed  Landlust, een buitenplaats van de familie Van Citters. Zij lieten een villa bouwen, genaamd Bloemenheuvel, die ongeveer ter hoogte van het koetshuis op de huidige Eendvogelstraat stond en daarbij hoorde o.a. de tuin, waar nu nog de vijver in te vinden is.
Er staat een monument bij de rand van de vijver. Het middelste deel is het voetstuk van één van de pilaren van het 16de eeuwse oxaal van de in 1843 afgebroken Hervormde kerk van Heinkenszand
Het is gerecyled door de familie van Citters en, met wat fantasie, mij niet vreemd, kan het doorgaan voor een Romeinse votiefsteen ……. 19 july 1856 – C.A.J. van Citters staat er in Romeinse kapitalen op te lezen. Volgens mij is het een kwestie van tijd, totdat iemand in de gaten krijgt, dat het monument en het trappetje en het stenen paadje rond de vijver, wel eens een hint, een aanwijzing zouden kunnen zijn ...... en dat er nog dieper in de modder van de vijver gedoken moet worden …… letterlijk ..... de onderste steen moet boven komen ..... Atlantis zou wel eens dichterbij kunnen zijn dan we denken ..... Noe ôôr ik je, zei d'n dôven, je mot 't mè hlôven ..... of bin't hewoon nochtere uutstuuksels 

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl

Volg Slik op de Weg op Facebook en schaar je bij de groeiende groep volgers ....... Al 1100 keer (op naar de 1200!) de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen