dinsdag 15 januari 2013

Rauwe bonen zoet ...

Gek eigenlijk, dat je zintuigen soms  dingen van vroeger onthouden, terwijl ze toch eigenlijk alleen moeten registreren...... Neem nu bijvoorbeeld … geuren. Soms, als ik de lucht van gekookte aardappelen, boontjes en verse worst ruik, dan ben ik weer die tienjarige, die om twaalf uur met een reuzenhonger naar huis rent om te gaan eten ….. rennen … gewoon lopen kon ik volgens mij niet. Vlak voordat de school om twaalf uur (het juiste tijdstip weet ik niet meer) uit ging, speelde meester Arendse, het Hoofd der School en enige leerkracht van de Openbare Lagere School van Hoedekenskerke, op de piano, die in de klas stond, het lied …… over “rauwe bonen zoet” en dat lied werkte voor mij als een katalysator, waardoor het hongergevoel ( ik was toen nog in de groei) op gang kwam en mijn spurt naar huis, door de Kerkstraat, de Havenstraat en de Noordweg mogelijk maakte ……  

Honger is de bes - te saus!  
Dra-ven, sla - ven, zwoe - gen, zwee - ten
 Geeft den rech - ten trek tot e - ten;
 Wie ge-werkt heeft flink en goed,
Sma - ken rau - we boo - nen zoet.
Gek eigenlijk, dat die geuren herinneringen oproepen aan vroeger. Net zoals stokvis eten, de smaakpapil weer in de onvoltooid verleden tijd schakelt.  ………. Nu een delicatesse in de hogere prijsklasse (vooral dat laatste) – toen volksvoedsel nummer één.  We aten het om de zondag; de ene zondag kip ( een hele -  bij ons was een kip nog compleet) en de zondag daarop stokvis ….. met gebakken uitjes, rijst, aardappelen en … botersju.
 Kip komt nog regelmatig op tafel, hoewel met al die plofverhalen, je de smaakt vergaat ....... Hoe herken je eigenlijk een plofkip? Aan de prijs? Hoe zit het dan met stokvis? Voor ons blijft het een delicatesse, iets, waarop we onszelf éénmaal per jaar trakteren - even de smaakpapil weer in de nostalgische modus.

De stokvis, rijst, gebakken uitjes, aardappelen en de botersju ….. een traditie: vijftig jaar terug in de tijd  ….. De uitjes worden weliswaar in de friteuse gebakken of komen uit een zakje en door de botersaus zit een pakje ….. De rijst, de aardappelen en de stokvis lijken nog het meest op vroeger, al is het bijzondere er een beetje af …….  Tja, na vijftig jaar is de smaak wat laf en on-uitgesproken, maar met hebakke juuntjes en beutersause toch altijd nog beter dan wanneer je pangasiusfilets of tilapia naast je worteltjes vindt ......... dat is helemaal niks! 
Vijftig jaar geleden hadden we nog niet gehoord van pizza’s, saté of gado gado, laat staan van falafel, koeskoes of chicken masala ………… en tilapia's zwommen alleen nog in rivieren in Vietnam, waar oorlog was, in plaats van in kwekerijen op de Brabantse zandgronden. Stokvis was toen toch iets bijzonders - iets dat je alleen in de winter at ……. Vrijdags kwamen er nog wel eens een scharretje of gebakken sprotjes ( schordijn) op tafel bij mijn opa en opoe, gekocht bij de Arnemuidense visboer, die met fiets en mand de dorpen op Zuid-Beveland aan deed (tot groot genoegen van de katten, want er rolden altijd koppen) (op straat), maar wij kregen al vissticks te eten ... een nouveauté, die in 1955 door Unilever in de winkels geïntroduceerd was .... 
Dan was stokvis, weliswaar oorspronkelijk een beetje armeluiseten, een delicatesse …… en laten we eerlijk zijn - met de kennis van vandaag - heel wat beter dan die huidige plofvissen, die smaakloze zoetwatergrazers, die we tegenwoordig in het visvak vinden.  

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl

Volg Slik op de Weg op Facebook en schaar je bij de groeiende groep volgers ....... Al 1100 keer (op naar de 1200!) de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

1 opmerking:

  1. Om 06.19 uur zag ik deze blog binnenkomen... wat ben jij vroeg zeg!!

    BeantwoordenVerwijderen