zondag 3 maart 2013

Pluis of ........ niet pluis


 Wie heeft zich niet hogelijk verbaasd over de non-discussie, die de afgelopen maanden de economische crisis van de voorpagina’s verdrong …..? Het al dan niet vermengen van rundvlees met paardenvlees, zonder dat het op de verpakking vermeld stond ... ? Je denkt dat je een hamburger koopt, maar in werkelijkheid eet je een  ... broodje aap. Het begon allemaal met de één of andere snelklaarmaaltijd, die in Engeland werd aangevuld met goedkoop paardenvlees uit Polen en dat was niet gemeld op de verpakking ….. 
Geen mededeling als: Het vlees in deze maaltijd is verwerkt in een bedrijf waar ook paardenvlees verwerkt wordt …of ....: Let op, het vlees van deze maaltijd bevat paard en dat kan  uw gezondheid schaden ….    Later kwamen er berichten over paardenvlees in worstjes en frikadellen ( maar dat was toch al lang  bekend? ...... Vroeger zeiden we al, als opgeschoten jongens, als een vriendje een frikadel uit de muur getrokken hadden, dat er gemalen paardenl*l in verwerkt was?). Onlangs kwam zelf aan het licht dat er paardenvlees in de gehaktballetjes van Ikea zaten en toen …….. toen viel het kwartje ...... toen begreep ik dat er iets niet pluis was .... toen kon ik die onrust duiden, die ik aan een midlifecrisis toeschreef ..... , die me de laatste tijd lijkt te achtervolgen – een soort ongecontroleerd gestuiter, waarvan je moeder vroeger zei – hé, heb je paardenvlees gegeten?

 Paardenvlees – het gekke is dat als mensen over dit onderwerp beginnen, ze er altijd bij zeggen …. maar er is niks mis hoor met paardenvlees, hoor? We eten immers paardenrookvlees en paardenworst en een restaurant in Amsterdam, las ik, durft nu eindelijk uit de kast te komen …. te melden dat ze al vijfentwintig jaar lang paardenbiefstuk serveren i.p.v. de veronderstelde runderbiefstuk. Alleen ’t staat’r niet op ….. alsof iedere consument elke dag bij elk product de bijsluiter spelt …..  Vroeger werden dat soort bijsluiters door sommige mensen tot op de letter gelezen, op zoek naar verdachte additieven ..... zoals E-nummers, .. daar was wat mee .........  maar daar hoor ik niemand meer over.
 Vroeger .. was alles beter ….zeggen we wel eens ten onrechte. De boeren op het platteland slachtten elk najaar een varken  dat de hele zomer vetgemest was en dat vraten we gewoon helemaal op … niets ging verloren – zelfs de gebakken darmen gingen naar de minder bedeelden ….. die in Hoedekenskerke in de Boeierd of in de Armenhoek woonden, een paar huisjes van de kerk - van de zurge.  
We aten postekop, leverworst en smeerden puur vet, reuzel, aangemaakt met stroop ( stropievet) op onze boterham zonder ons druk te maken over ons cholesterolniveau, dat ongekende hoogten gehad moet hebben. Kaantjes, zwirtjes, uutgebakken spek, verse worst, krupvet, knuuvertjes en woste …… je kunt het je allemaal niet voorstellen .... met een bijsluiter ….. met een stickertje, waarop stond dat de kaantjes voor 100% uit puur varkensvet bestaan. Als een paard doodging of niet meer kon functioneren op het land, dan werd het dier aan een paardenslager verkocht, die meestal in de stad zijn slachterij had en goedkoper vlees leverde dan de slager, die zich richtte op varkens en runderen. Nu zijn er bijna geen paardenslachters meer, maar waar blijft het vlees? Niemand vraagt zich dat af - in het kattenvoer? Zo'n poes krijgt dat toch nooit in zijn eentje op? Bij Antwerpen serveert een restaurant Grasbuikjes, hoorde ik in het fascinerende programma De Wilde Keuken …. gebakken pony.

 We zijn sinds de Tweede Wereldoorlog, steeds verder afgedreven van onze basis - onze roots – Voor die tijd waren de meeste mensen gewoon bezig met overleven – met het dagelijks bijeensprokkelen van voedsel, warmte en kleding. Mijn moeder maakte in de jaren van de wederopbouw al onze kleren zelf, zodat mijn broer en ik als kleuter in jasjes uit een oude jas van mijn moeder, met veels te grote knoopsgaten, over straat liepen …. Als we naar school gingen haalden we een zwirtje als er ergens geslacht werd en mijn opa legde de kip op het hakblok en pakte het kleine bijltje ….. dan wist je ...... we eten kip vanavond! Die link tussen dier en voedsel lijkt bij de huidige generaties helemaal kwijt …..
Laatst moest ik naar de winkel om honing en tomaten en zag ik bij de exoten verse vijgen liggen ………. 
De bijsluiter gaf geen uitsluitsel over de ingrediënten, alleen dat de vruchten uit een ver subtropisch oord kwamen …… en zoals je weet is daar de controle gewoon minder - dus .....  ik heb ze laten liggen, net als overigens de pot honing - Zeeuwse Weidehoning stond erop ..... Kijk dan heb ik het niet meer - dan voel ik onzekerheid opborrelen - Waar zijn die beesten geweest? Waar hebben ze hun neus ingestoken? Gefourageerd?  Okay, ik weet dat een echte Zeeuwse bij alleen Pisseblommenhoning lust, maar hoe zit het met een volk dat het Zeeuws niet meer machtig is? Juist - ik vertrouw het niet .... . en de tomaten ...... vleestomaten! Ik laat ze liggen! Je kunt tegenwoordig niet voorzichtig genoeg zijn.

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl


Slik op de Weg is de 1200ste blog gepasseerd ...... 1200 keer een opvallende Zeeuwse kijk op de Schelderegio en haar bewoners - verhalen die alle kanten op kunnen gaan, relativeren, beschouwen, je bezig houden, zoals Slik op de Weg je in Zeeland vaak kan verrassen .....  Volg Slik op de Weg op Facebook en schaar je bij de groeiende groep volgers ....... Al 1200 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners - een mooie manier om je dag te beginnen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen