vrijdag 12 juli 2013

Das Hertenkamp

Het schijnt dat van alle Nederlanders Zeeuwen het liefst hun vakantie doorbrengen in een  vakantiehuisje ………..Het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) heeft dat uitgevogeld.  Als voordeel geeft de Zeeuw aan dat een huisje meer comfort geeft en als nadeel de prijs, die vaak beduidend hoger ligt dan voor een caravan of tent.  Kijk ………. En dan moet ik als Zeeuw toch even gniffelen ………… dat een handvol serieuze goedbetaalde onderzoekers deze open deuren ingetrapt heeft ...
Vakantiepark Stelleplas (Heinkenszand) (foto: Hans Koert)
Om met het laatste statement te beginnen …. Allicht zijn vakantiewoningen duurder dan een caravan ……….. en aangezien we nu eenmaal de naam hebben op de penning te zijn, we bieten zellufs un alfje middendeur ..., zal dit argument de Zeeuw wel in de mond gelegd zijn.  Enne ….. zijn er nog nadelen aan een vakantiehuisje meneer Duivenhokke? De prijs bijvoorbeeld? Je bent immers goedkoper uit als je lekker thuis blijft ...? Jij helieke man …. 't Ruukt ni de mosterd .... ’t Is aolemille nog á prieseluk é ...
Tot vakantiewoning omgebouwd arbeidershuisje (foto: Hans Koert)
En wie niet snapt waarom een Zeeuw in de zomer liever in een vakantiehuisje zit dan in het onderkomen waar hij normaal Die Ferien in doorbrengt, is blijkbaar niet op de hoogte van het gegeven dat in de jaren vijftig en zestig op Walcheren hele gezinnen na de Paasdagen in het schuurtje gingen wonen of in de bakkeete om hun eigen huis te kunnen verhuren aan Duitsers, die graag in een huisje aan de kust zaten.  In de jaren tachtig had Zeeland in verhouding een groot aantal zgn. Tweede Woningen.  Een tabel uit die jaren laat zien dat de meeste zomerwoningen te vinden waren op Schouwen Duiveland ( m.n. de Kop van Schouwen) ( ca. 20500) gevolgd door Walcheren ( bijna 18.000) en Zeeuws-Vlaanderen ( ca. 15.500). Logisch dus, dat als je een Zeeuw vraagt waarom hij liever in een vakantiehuisje zit ……. hij het comfort ( dat hij de hele zomer moet missen) als eerste noemt ………….  Zijn luie stoel – zijn tv-tje – zijn eigen bed en zijn pantoffels …….
Zeeuws-vVaamse vlag (foto: Hans Koert)
Zeeuws-Vlaanderen (vooral het westen van het gebied vermoed ik) kwam als derde regio met de meeste vakantiehuisjes uit de bus ………… voor de goeie orde – de cijfers dateren van ruim dertig jaar geleden. Wie nu langs de Noordzeekust rijdt komt grote parken tegen bij Breskens, Nieuwvliet Bad en Cadzand …………
Soms echter word je wel eens op het verkeerde ben gezet – aan het denken zo je wilt ………. Bij Groede bezochten we onlangs weer eens het opgeknapte Hertenkamp.
Bord bij de ingang van het Hertenkamp, in de oorlog Stützpunkt Groede (foto: Hans Koert) 
Het Hertenkamp van Groede werd onlangs gerestaureerd.  We kenden het van vroeger, toen mijn vrouw als kind er tijdens vakanties bij oma en opa ging spelen – met een beuze oud broad voor de hertjes.  Rondom het hertenkamp lagen bunkers uit de oorlog, voor het grootste deel verborgen onder aarde. Later kwam ik er ook met schoolreisjes, waar de jeugd zich even helemaal kon uitleven in en op de bunkers, die bij de jeugd, behalve de fantasie ook de overtollige energie aansprak …. Het Hertenkamp heette ten tijde van de Tweede Wereldoorlog het Stützpunkt Groede en was met zijn artillerieopstelling een deel van de Atlantikwall. Mijn schoonvader, die als twaalfjarige opgroeide in Groede herinnert de plek als een hermetische gesloten bolwerk waar je als kind niet zomaar op kwam.  Wel kon je er, op zondag, spelen met de zandtreintjes, die bouwmateriaal aanvoerden met een smalspoortje vanaf Groede naar het Stützpunkt. In het weekend kon je stiekem met de kiepwagentjes spelen.  Trouwens, ook  de speciale Todt-trein, genoemd naar de Organisation Todt, die met de bouw belast was, waarmee de werklui elke dag werden aangevoerd, had een bijzondere aantrekkingskracht, omdat je er gemakkelijk ongezien op kon klimmen en stiekem kon meeliften als hij uit Breskens naar Groede reed of ’s avonds weer terug.

Eén van de bunkers in het Hertenkamp van Groede (foto: Hans Koert)
Wie nu, na de restauratie, het Hertenkamp bezoekt, vindt de bunkers terug, uitgegraven en ontdaan van de aarde die ze tientallen jaren verborg; onkruid, zaailingen en geheimzinnige plekjes verwijderd; allemaal zaken, die het Hertenkamp als kind juist dat spannende element gaf, want achter elke boom kon nog een vergeten Duitser liggen …..
De bunkers zijn geschoond, je kunt er in, ze ruiken weer fris, ze zijn beschreven en gedocumenteerd en wie wil, kan zich verdiepen in de verschillende typen onderkomens van Einfacher Gruppenunterstand en Munitionsunterstand  tot Schartenstand für Feldgeschütze ohne Nebenraum en Sanitäterstanbd / Führunfsstand …. Een historisch erfgoed dat gelukkig, ondanks alle ellende uit die dagen, niet verloren gegaan is maar voor iedereen die dat wil een les kan zijn ….. een onverwoestbaar 70-jaar oud historisch monument.

Het meest bijzondere is dat sommige bunkers nog steeds de originele beschildering hebben – ramen en deuren en bovenop de bunkers was soms zelfs een puntdak aangebracht …………. Allemaal om de vijand, de geallieerde vliegtuigen, de indruk te geven dat hier sprake was van een klein ingedut Zeeuws-Vlaams dorpje ……  
Een ingedut Zeeuws Vlaams dorpje ..... ( foto: Hans Koert)
Oude foto’s uit die tijd laten Duitse soldaten zien die ontspannen voor hun “woning” zitten, voorzien van namen als Villa Freundlich of Moselland …… Soms heeft een Witzbol oder Spassvogel er een caféetje op geschilderd: Wijnen (sic) und Schnaps. Een aantal praatpalen, die je als een knijpkat uit de oorlog moet aantrappen wil je ze aan't praten krijgen, geeft uitleg in twee talen … Nederlands en … richtig …  Ik vroeg me af hoe onze oosterburen, hier op vakantie, bij toeval hier terecht gekomen met hun kinderen of kleinkinderen langs de beschilderde bunkers lopen, wellicht bestookt worden met moeilijke vragen .. ook Duitse kinderen zijn tegenwoordig mündig ... over waarvoor die huisjes gediend hebben? Wie woonden hier, opa?  Sliepen die hier vroeger als ze hier Urlaub hatten? 
Als huisjes beschilderde bunkers – als de huisjes van het sprookjesbos in de Efteling - een dekmantel om onzichtbaar te zijn voor de vijand – Hoe verzin je het -  Hoe knullig kan het zijn, ware het niet zo’n serieus onderwerp .....
  • In Syrië verstoppen soldaten van het leger van Assad hun munitiedepots midden in woonwijken en verzamelt het verzetsleger zijn soldaten in scholen ……….. elke dag vallen er burgerslachtoffers.
Amerikaanse drones, onbemande vliegtuigen, worden vanaf de andere kant van de wereldbol vanuit de woestijn in Nevada door anonieme "piloten" vanuit bunkers boven Afghanistan op missie gestuurd om de vijand uit te schakelen …….. zouden die jonge jongens, opgeschoten nerds, opgegroeid met een joystick in hun handen, in hun gedigitaliseerde wereld achter hun beeldscherm, dit gecamoufleerde “bunkerdorp” herkennen tussen al die bungalowparken langs de Zeeuws-Vlaamse kust als ze er met hun drones overheen vliegen? In de wetenschap dat de Amerikanen al mijn mailtjes en blogs ( zoals Slik op de Weg) lezen, begreep ik uit de PZC, voel ik me hier in eens een stuk minder veilig .....

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl


Slik op de Weg, de Zeeuwse blog voor de Scheldregio en haar bewoners relativeert dagelijks het leven in de mooiste regio van onze aardglobe - met recht de navel van de wereld!- elke blog is een ontspannen begin van de dag, soms belerend, soms relativerend, maar altijd verrassend, zoals ook "slik op de weg", een typisch Zeeuws fenomeen, je in het najaar altijd weer onaangenaam kan verrassen ..... Volg Slik op de Weg op Facebook en schaar je bij de groeiende groep volgers ....... Stuur de link (http://slikopdeweg.blogspot.nl )  door aan een ieder die de stikken op de juiste plek heeft zitten ...... Is er een mooie manier om je dag te beginnen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen