dinsdag 9 juli 2013

Schildje

We hebben geen huisdier ……. niet meer …… al lang niet meer    Onze niet-meer-kater Sjako ligt al decennia lang onder de blauwe den ……. Daarvan rest niet meer dan wat goede herinneringen.


Als kind groeiden mijn broer en ik op met een huisdier – op een boerderijtje .... een spulletje zeggen we hier op Zuid-Beveland .... iets wat je elk kind toewenst. Nee, geen cavia of witte muis in een klein kooitje, laat staan een schildpad, goudvis, fret of slang ..... de enige slang die we hadden diende om de plantjes mee te sproeien ... nee, gewoon een huisdier, dat in- en uit kan lopen zonder gehinderd te worden door fysieke barrières - een klinketkat, za'k maar zeggen, een kattenluikjespoes, voor de butendiekers!
 We hebben geen huisdier ….. bijna wel ...  want afgelopen week kriebelde het weer heel erg ………..
Bontje heette onze jeugdpoes, omdat ze overal kleuren had - witte, zwarte en rode - waarbij die laatste vlekken geen symptomen waren van een gevaarlijke aandoening, maar eerder te verklaren waren uit een ongeplande vrijage van haar zwart-wit gecyperde moeder met de aankomenlopende rode kater van de melkboer uit de buurt ………..
 We hebben geen huisdier ….. hoewel ... Onder Cadzand bevindt zich een fuchsiatuin, waar we, als bij toeval, terecht kwamen en behalve bloemen, heel veel bloemen, scharrelden er ook, als in de Hof van Eden, het Bijbelse Paradijs, tientallen diersoorten in vrede over het erf, zoals eenden, kippen, poezen of, ... achter “haas”, dat wel, konijnen, kalkoenen, duiven en nog meer ondefinieerbaar gevogelte. En aangezien het zomertijd was, hadden al die dieren jongen - zo gaat dat in de natuur: Eenden met pieletjes ( zo noemen ze die hier), kippen met kiekens, tjoekjes of poeletjes, maar ook jonge lampreien ( = konijntjes) van net een paar dagen oud - blind en kaal - verder exotisch uitziende dieren als poelepetanen ( = Parelhoenders), moorpielen ( = Kaapse Kezen), wier tong een delicatesse blijkt te zijn en de Araucana kippen uit Zuid-Amerika met veertjes uit hun oren, die cholesterol arme eieren leggen. 

De eigenaar van dit paradijsje, leidt de bezoekers graag rond en laat graag zijn gegaarde eieren zien ….:  zo'n scharrelboerderij dus ..... die alleen nog vaag in je onderbewustzijn latent herinnerd wordt ..... zo'n plek, die beelden van vroeger oproept ... beelden uit je jeugd ........ beelden, onbekend bij de de jeugd van nu die opgroeit met plofkippen en gescharrel met eieren!
En daar liep ze …….. daar zat ze .... in zo'n afschuwelijke neppe betonnen wagentje .... nog maar een paar weken oud …… een jong diertje ……… een kitten - speels - ontzettend aaibaar - lenig en ongegeneerd ontspannen ……. Een hoopje leven om ter plekke verliefd op te worden.
Bontje herinner ik me als kind, als een lief dier, geen schoot- eerder een schuurkat.  Ze kwam volgens mij ook nooit binnen, maar leefde op en rond het erf en had haar eten- en drinkbakje in de schuur.  Het klinket was haar kattenluik.

Mijn broer en ik moesten vaak voor haar zorgen …. Het was de tijd dat elke boerenkat nog opgevoed werd met in melk geweekt brood en ook melk (met water verdund) te drinken kreeg ………..   Het in melk gesopte brood ging er prima in en paste blijkbaar prima in het dieet van een poes uit de jaren zestig. Geen flauwekul met Fusion van Lam en Gevogelte, Tonijn en Garnaal gelei of Genieterscomposities en Verwenvariaties (Dat verzin toch geen kat? Dat verzint Sheba). Katten aten nu eenmaal in melk geweekt brood en soms wat overgebleven rijst, petaten in jus .... Goed en gezond! Trouwens, dat vonden we toen ook van kaantjes, reuzel, zwirtjes en stroopvet, waarvan we nu weten dat het verzadigd vetzuur met zuivere cholesterol, spontaan á la minuut je kransslagader dichtslibt ……  Pas veel later kreeg Bontje ook brokjes, Felixbrokjes, harde bruinachtige driehoekjes, die, zo ontdekten we, prima smaakten …….. Als kind namen  we, als we lekkere trek hadden, wel eens een handvol van die brokjes ……. En we hebben er, volgens mij, niets aan over gehouden ( of zou die baard en snor …?)  
   Jonge dieren vertederen – zo ook dit kleine katje ……. Gelukkig was ze al vergeven, hoorden we van de boer …… dat maakt het wat minder moeilijk - daarmee troostten we onszelf maar. …… al weet ik zeker dat ze het reuze naar de zin gehad zou hebben bij ons in huis, in onze tuin …. .  We zouden goed voor haar gezorgd hebben – haar opgevoed hebben tot een keurige schootkat, die niet verhaart en de geurloze kattenbak en de krabpaal zou prevaleren boven het hoogpoligtapijt en de nieuwe Ikea bank …… en als het vakantietijd wordt dan ……. dan ……..  oeps - Wat dan? Daar hebben we even niet aan gedacht. 

 Geen vriendelijke gepensioneerde buurman, zoals vroeger, die elke ochtend haar brood komt weken – een aai over haar bolletje - zoals vroeger …. .. toen buurmannen in ruste op leeftijd gewoon niet op vakantie gingen, omdat ze bijvoorbeeld een volkstuin hadden met ladingen snijbonen die geoogst moesten worden. Tegenwoordig zijn die de reut op of overzomeren op de camping of trekken met de camper door Zuid-Amerika of doen aan surviving in Verwegisthan …. of volgen een terroristenopleiding in Jemenéetje  ….   en de kattenasiel(zoekers)opvangcentra zitten vol of zijn te duur .... En een kat zet je ook niet zomaar buiten vast aan een boom  … zo van ..  zoek het zelf maar uit – zo’n eenentwintigste eeuwse kat kent immers alleen maar de muis van de pc …..
Daarom voor ons toch maar geen jong katje …… Geen huisdier dus …….
Vlak bij ’s Heerenhoek werden we onlangs verrast door kwakende kikkers in een boerensloot …. Niets bijzonders, dat is waar, maar toen we in de sloot keken zagen we  “Schildje” zwemmen ….. op weg naar…… tja, naar wat?  Naar zijn vakantiebestemming? Als jong dier aangeschaft …. vertederend ….. vertroeteld …… verwend, toch niet zo aaibaar als gehoopt en toen afgedaan ... ze werd van een leuk-voor-de-kinderen attribuut tot een schild an je schoere, een blok aan het been  .... , want met een schildpad in je handbagage kom je het vliegtuig niet in …….
  • Gelezen op Girlscene: je dagelijkse dosis fashion, beauty en lifestyle: 
Heeey, Ik heb een schildpadje gekregen, maar ik heb niet zo veel ideeën voor een naam. Daarom de vraag: hebben jullie misschien een leuk naampje in gedachten? Laat hieronder maar een reactie achter. - En plzz, kom niet zo met van die domme namen af zoals 'schildje' of weet ik veel wat ;p

Van haar zal Schildje, de Zeeuwse slootschildpad, in ieder geval niet zijn ……… Naturalis komt vandaag met een ploeg om DNA af te nemen ... Wie weet is ze wel echt de eerste wilde schildpad in Nederland

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl


Slik op de Weg, de Zeeuwse blog voor de Scheldregio en haar bewoners relativeert dagelijks het leven in de mooiste regio van onze aardglobe - met recht de navel van de wereld!- elke blog is een ontspannen begin van de dag, soms belerend, soms relativerend, maar altijd verrassend, zoals ook "slik op de weg", een typisch Zeeuws fenomeen, je in het najaar altijd weer onaangenaam kan verrassen ..... Volg Slik op de Weg op Facebook en schaar je bij de groeiende groep volgers ....... Stuur de link (http://slikopdeweg.blogspot.nl )  door aan een ieder die de stikken op de juiste plek heeft zitten ...... Is er een mooie manier om je dag te beginnen.

1 opmerking:

  1. Als je eens wist hoeveel reuzel en stroopvet ik gegeten heb... nu nog roomboter en nóg niets dichtgeslibt... sterk geslacht denk ik dan maar, komt ook van Zeeland!

    BeantwoordenVerwijderen