vrijdag 16 augustus 2013

As un uul op un zieke koeie .....

Heb je’t ook gelezen in de krant?  Van die twee Vietnamezen  Ho Van Thanh en zijn zoon Ho Van Lang, die na veertig jaar in de jungle ondergedoken, weer teruggevonden zijn en naar de bewoonde wereld teruggebracht?
Wat zullen die hun ogen uitgekeken hebben. As un uul op un zieke koeie zullen ze gekeken hebben naar al die nieuwe gadgets van tegenwoordig.  Het zegt natuurlijk wel iets over de uitgestrektheid van de Vietnamese jungle – want hier in Zeeland zou je je zo lang niet schuil kunnen houden … stel je voor dat je in de krant zou lezen dat Tanne en Leen na 60 jaar eindelijk van de vliering van hun in 1953 door het woeste water omsloten huis bevrijd geworden zouden zijn …… de sleutel van de vlisotrap hadden ze niet meer kunnen vinden, maar toen Leen het laatste bo:'mpje uit de allerlaatste weckfles mie brekeboantjes  schraapte, bleek het sleuteltje gewoon meegewecked te zijn .....……   
Mijn opa had in de jaren voor en na de oorlog ( ook in de oorlog trouwens) een klein boerenbedrijf met wat  melkkoetjes en wat weien in de Boeierd bij Hoedekenskerke, een paar varkens, een Zeeuws Trekpaard, Blondine genaamd, kippen, een mispit, wat beierstruken, ze verkochten melk aan huis, ze hadden een bleek en wat bunder land, waarop hij sukerpeën, petaten of juun verbouwde ……

Zijn leven bestond uit werken, werken en nog eens werken … de seizoenen en de dieren bepaalden het ritme van de dag, want een volle uier moet nu eenmaal op tijd geleegd worden  en in de zomer was de hele familie, de kinderen en kleinkinderen incluis, druk met het binnenhalen van de oogst. In de herfst werd het varken geslacht, in stukken gesneden, gezouten of verworst ….. gebraden of gedroogd. 
Stel dat de opa van mijn opa, die ergens in de negentiende eeuw geleefd moet hebben, ineens onverwacht uit de lucht was komen vallen, dat had hij waarschijnlijk, na een korte gewenningsperiode, zich snel thuis gevoeld op het spulletje van zijn kleinzoon …… die immers, net als hij vroeger, een herkenbare bedrijfsvoering runde …..  De boer uit de negentiende eeuw, zou zich thuis gevoeld hebben op het platteland van Zeeland anno 1935 …..  zoals een boer uit de 17de eeuw of een horige uit de vroege middeleeuwen, na wat omscholingen, perfect mee zou kunnen draaien …………..

Mijn moeder, nu bijna 87 jaar oud, kreeg onlangs een brief van het Centraal Bureau voor de Statistiek …. I en O research …, je weet wel, dat bureau dat onze mening kent ....... De brief opende met het zinnetje .. :
  • Geachte mevrouw K. … Leven in een veilige omgeving is voor de meeste mensen heel belangrijk. Om te weten te komen hoe mensen in Nederland tegen veiligheid in hun buurt aankijken, ..... blah blah blah … Natuurlijk kunnen niet alle inwoners van Nederland onderzocht worden. Daarom trekt het CBS een steekproef uit het bevolkingsregister. De volgende naam is daarbij te voorschijn gekomen: S. K-H.  Dr. Rob van P., algemeen directeur van het CBS, die de brief ondertekende meldt daarna dat hij het op prijs zou stellen dat ze de vragenlijst op internet zou willen invullen …. Waarna een website en een ingewikkelde inlogcode volgde;zo één die niemand in één keer kan onthouden. (Zouden ze daar iemand voor in dienst hebben?  Om die te verzinnen?)
Mijn moeder keek naar die brief as un uul op een zieke koeie .... U snapt het al …… je zal maar uitgekozen zijn, zoals je ook bijna wekelijks kans maakt op de Jackpot van de Staatsloterij .... Deze week gaat hij zeker vallen.  …. Je zal maar ver in de tachtig zijn en de grip op je leefomgeving langzaam verliezen - de wereld om je heen snel zien veranderen … de videorecorder, die je eerst had, werkt niet meer – gelukkig had de electrozaak nog een “nieuwe" in voorraad, maar je krijgt de bediening niet meer in de vingers ….. De magnetron wordt alleen gebruikt om melk op te warmen en de draadloze telefoon ligt elke avond op te laden, maar de inlogcode kun je niet onthouden ……
Trouwens, er zitten ook wel erg veel knopjes op … net als overigens  de afsrtandsbediening van de tv - of op de pinautomaat van de bank ….. maar zelfs het giroboekje voor de overschrijvingen lijkt veranderd en herken je niet meer - En er is geen directeur van de bank meer, die je handgeld van je boekje haalt ..... gewoon handje contantje in je hand en dan met een pennetje een simpele  aftreksom in je boekje, bekroond met een mooie handtekening .....  Gelukkig helpen de kinderen als de klok straks weer teruggezet moet worden  ... met het klokje op de magnetron en de tv …. Digitale tijd .... Hoe laat is het?  De klok van opa kan ze nog wel opwinden en terugzetten; nu oppassen, dat hij niet van slag raakt. 
Het lijkt onwaarschijnlijk dat Leen en Tanne na zestig jaar vermist te zijn geweest, hun zolder zullen verlaten om zich op het politiebureau in Ouwerkerk te melden ..... want dat zal er wel niet meer zijn ..... een bemand politiebureau .... Sommige dingen zouden ze wellicht nog wel herkennen …. Maar wat te doen met een telefoon, die niet in de gang hangt, maar los is en waar je op moet wrijven ..... zitten er dan vingers op? En waar berichtjes op verschijnen uit verre landen, waarmee je vroeger alleen per zeepost communiceerde ... of een automatiek, waar je zomaar geld uit de muur kunt halen of een retourtje Zierikzee met de bus, dat je niet meer met die twee zilveren guldens kunt betalen, die je al die tijd bewaard hebt ….. of je een OV-kaart hebt .... Bedoeltie misschien un ansichtkaart, Leen?
Er zijn anno 2013 heel veel Leen's en Tanne's  ....... die de wereld om zich heen snel hebben zien veranderen en die die veranderingen niet hebben kunnen bijhouden ….. Die zich vervreemd voelen van hun kinderen en kleinkinderen, die maar niet begrijpen, waarom moeder elke keer blijft zeuren  over dat vakantiekaartje, dat nog steeds niet in de bus ligt ..... Ze zijn ontheemden geworden, zoals ook Thanh en Lang, die zich als een kat in een vreemd pakhuis gevoeld zullen hebben, of, zoals ze dat in Zeeland zeggen .... op al die nieuwe dingen kieken as een uul op un zieke koeie ……….
  • Uw deelname is daarom erg belangrijk: u vertegenwoordigt als het ware veel inwoners van Nederland.
Ze weet niet wat ze met die brief moet - wel dat het belangrijk is, want dat woord heeft ze herkent .... Ze leest hem keer op keer en het voelt onveilig, unheimisch, om een goed Nederlands woord te gebruiken ..... Ze pakt de brief ieder moment op, en kijkt er naar, as un uul op un zieke koeie, in de hoop dat de inhoud gaat dagen ..... Volgende week toch maar even aan H. laten zien ...... even opschrijven dat ik het niet vergeet.
Ik vermoed dat ze bij een eerdere enquête, afgenomen op het  internet, gevraagd hebben aan de geselecteerden: … Heeft u toegang tot het internet?  De score die de computers van het CBS ontvingen was bijna 100 % …   De honderdduizenden ouderen, die het tempo van de veranderende samenleving niet meer willen en kunnen volgen, voor wie een computer als een zieke koe is hebben de uitnodiging voor de enquête ten lange leste maar bij het oud papier gegooid …. Natuurlijk hadden ze moeten reageren ….  naar het e-mailadres van de helpdesk

Wat jammer, dat ze bij het Centraal Bureau voor de Statistiek ook de grip op de samenleving schijnen te zijn kwijtgeraakt.

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl


Slik op de Weg, de Zeeuwse blog voor de Scheldregio en haar bewoners relativeert dagelijks het leven in de mooiste regio van onze aardglobe - met recht de navel van de wereld!- elke blog is een ontspannen begin van de dag, soms belerend, soms relativerend, maar altijd verrassend, zoals ook "slik op de weg", een typisch Zeeuws fenomeen, je in het najaar altijd weer onaangenaam kan verrassen ..... Volg Slik op de Weg op Facebook en schaar je bij de groeiende groep volgers ....... Stuur de link (http://slikopdeweg.blogspot.nl )  door aan een ieder die de stikken op de juiste plek heeft zitten ...... Is er een mooie manier om je dag te beginnen.

1 opmerking:

  1. Een zin uit het aloude magazine de Lach.... "Wie lacht niet die de mensch beziet?"

    BeantwoordenVerwijderen