vrijdag 11 oktober 2013

Kanon

Het lijkt wel of we verleerd zijn om een stapje terug te doen ….. stapjes terug, dat zijn we niet gewend - we willen vooruit kunnen kijken - niet terug .....   "We hebben immers geen ogen op de rug", zeggen we dan.  We willen er steeds een stapje bij, een paar procenten meer elk jaar en schreeuwen moord en brand als cijfers leren dat de koopkracht gedaald is.  Veel mensen voelen de pijn van de crisis dagelijks, vooral als ze hun baan, hun toekomst in rook hebben zien opgaan ….. dan moeten er noodgedwongen stapjes, wat zeg ik, grote stappen, teruggezet worden ………. De tering moet naar de nering gezet worden. De tijd van overvloed, de zeven vette jaren wordt wel eens gezegd, lijken voorbij - het moet met een tandje minder.
Het lijkt wel of we verleerd zijn hoe ....  dat we oude schoenen kunnen laten verzolen i.p.v. nieuwe te kopen en spullen hergebruikt kunnen worden als we er op uitgekeken zijn …. Kringloopwinkels en rommelmarkten zijn populaire uitjes geworden. De voedselbank is voor velen ook een vast ankerpunt in de week geworden. En wie niet weet wat recyclen is, hergebruiken, die krijgt uitgebreide informatie over het inzamelen van plastic flessen door Teletubbies als Maurice de Hond en Ankie van Grunsven, die hun lege drankflessen in de glascontainer gooien.  Ik ben Patricia Paay en ik weet alles over scheiden ……. 
Recyclen …… hergebruiken.  De appelschillen en groenteresten verdwenen vroeger niet in de groene container …. Nee, achter in de tuin hadden we de composthoop, waar op natuurlijke wijze het afval tot compost verteerd werd. En datzelfde gebeurde nog vroeger ook met de inhoud van de emmer, d'n e:merde poepdoos – die verdween op de mestput, de mispit, waar het vetmestvarken van opa zijn kostje bij elkaar mocht zoeken ….. en, in de winter, diende dierlijk en menselijk feces als mest voor de stekelbeiers of rabarber ……  De PZC verdween niet in de papierbak, maar, in handzaam formaat gesneden, aan het spijkertje van't 'uusje ......   Recycling optima forma.
Heb je vroeger ook wel eens meegemaakt dat het oplichtende kattenoog in de oude buizenradio met een plofje de geest gaf? Dat het groenige oogje voor de fijnafstemming tot een klein wit puntje gereduceerd werd en er een licht branderige lucht de kamer vulde? "Einde verhaal" zouden we dan tegenwoordig zeggen en we zouden ons gezwind bij de Mediamarkt vervoegen om een nieuwe - nog mooiere, nog strakkere, nog kleinere, met nog meer mogelijkheden, "receiver" te bemachtigen, die, helaas, nog steeds met diezelfde geestdodende populaire deuntjes gevuld blijkt te zijn, waar negen van de tien radiostations menen dat we recht op hebben  ....………….. Vroeger ging je gewoon naar Anton Marijs  op't durp … die had een taxi, een benzinepomp, repareerde fietsen en had op de ambachtschool  de module radiobuizen en relais-repareren gevolgd. Hij schroefde gewoon de hardboard-met-gaatjes achterkant van het apparaat er af, keek bedenkelijk en verving dat één of andere radiobuis of voedingsplugje, waarna het apparaat weer zoemend tot leven kwam en de kat zijn oog weer opende .....
Onlangs moest ik ook weer aan die woensdagmiddagen denken, zittend op de grond, op je sokken, voor het de tv vol sneeuw ... Een beeldscherm vol knetters en kleuren ( twee) als er een brommer langs reed ... In Andere Tijdens konden we onlangs even nostalgisch mijmeren over de Nederlandse Ivanhoe ......... Floris. Jeugdsentiment ….. Mijn broer en ik speelden dat na. We renden dan op een oude bezemsteel (gerecycled tot paard), sprongen over veilingkisten ( gerecycled  tot springobject), vochten met houten plinten ( gerecycled  tot zwaard) en met een "virtuele" emmer met gaten op ons hoofd ( natuurlijk geen echte zinken emmer op ons kop, dat was te zwaar, te warm en je zag niks meer)  rond ons huis ….. Geen Bart Smit speelgoedcatalogus voor ons in oktober, waarin we kruisjes mochten zetten.
 Recyclen …… Ik heb het van jongst af aan geleerd. Niet omdat we thuis zo milieubewust waren, maar gewoon omdat het noodzakelijk was ……. Lege pindadoppen kijk ik nog steeds na op “achterblijvers” en het plasticvelletje trek ik nog steeds van de kaarskorstjes af – het Bonabakje wordt tot de laatste kriezel leeggeschraapt …. en doet nog een paar keer dienst om appelmoes in te vriezen.  Een kamerplant, die de geest lijkt te geven, mag het buiten nog even proberen en ik prefereer gebreide sokken, die gestopt kunnen worden, boven machinaal gebreid massagoed, die na twee keer wassen al lubberen. Schoenen krijgen nieuwe zolen.
Eén van de mooiste en meest degelijke voorbeelden van recycling vind ik de bolders langs het Kanaal door Walcheren. Ergens midden 19de eeuw werden zo’n 200 kanonnen aangeschaft voor het Nederlandsche leger ……, maar, zoals dat zo vaak met duur legermateriaal gaat, was het al ouderwets en achterhaald voordat ze goed en wel operabel waren …..
Dertig jaar lang deden de oude voorladers dienst, lees ik in een verhaal van Huibert Simons in het Zeeuws Landschap, zonder ooit afgeschoten te zijn …… Rond diezelfde tijd werd besloten om met Kanaal door Walcheren te graven, met schoppen, spaden, kruiwagens en duizenden manuren zweet, werd het 13,6 km lange kanaal van Vlissingen via Middelburg naar Veere leeggeschept.  Een praktisch ingestelde Minister van Oorlog, die in zijn maag zat met dat overbodig krijgsmateriaal, kreeg een brainwave, waarmee hij zowel het milieu, de vrede en zijn gezicht kon redden.  De 254 overbodige kanonnen werden met de loop naar beneden ingegraven langs het Jaagpad, zodat schepen er aan vast konden leggen ………. Een pacifistische Minister van Oorlog .. van Vrede zul je bedoelen .... Het gebroken geweertje avant la lettre
Kijk, dat vind ik nu recycling optima forma. Zou dat misschien een idee zijn voor onze Jeanine?  Onze Minister van Bezuiniging - onze Kenau Simonsdochter Hasselaer met haar-op-de-tanden, die miljoenen moet bezuinigen op defensie? Dat wordt haar niet in dank afgenomen. Kijk, dat idee van die kanonnen was natuurlijk geniaal - dat verbeter je niet meer ...... maar ze zou kunnen beginnen, om bijvoorbeeld de Middelburgse bowlingbaan te sponsoren met nieuwe ballen ..... Er ligt vast en zeker nog een serie kanonskogels van die oude voorladers ergens in de geheime munitieopslagbunkers bij Ritthem .... en volgens mij hoeft ze in de Tweede Kamer niet bang te zijn dat deze deal door de rechtse partijen geboycot of tegengehouden wordt ..... Volgens mij volstaat een ambtelijke notitie waarin vermeld wordt dat de kanonskogels overgebracht zullen worden naar De Kruitmolen ....... niemand die dan lont ruikt .....  dan is de kogel zo door de kerk ....
Dat noem ik nog een creatief recyclen ..... Twee vliegen in één klap ..... Het milieu is er bij gebaat en er kan flink bezuinigd worden. Wat zouden ze eigenlijk met die overbodige F16 gaan doen? 
 Hans Koert
slikopdeweg@live.nl


Slik op de Weg, de Zeeuwse blog voor de Scheldregio en haar bewoners relativeert dagelijks het leven in de mooiste regio van ons land  - de navel van de wereld! In elke blog wordt geprobeerd de Zeeuwse henen te ontrafelen - de Zeeuwse peeën te ontdoen van loof en slik ..... vandaar ook de titel van de blog: Slik op de Weg! Zo blijkt de Zeeuw 't ni-jaer te preveleren boven de zummer .... van zijn kat te houden,  pruimen en peren boven kersen en appels en dromen van een "spulletje" in de Zak ..... .  Laat je elke ochtend verrassen door Volg Slik op de Weg op Facebook te vullen en schaar je bij de groeiende groep volgers ....... 

Stuur de link (http://slikopdeweg.blogspot.nl )  door aan een ieder die de stikken op de juiste plek heeft zitten ...... Is er een mooie manier om je dag te beginnen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen