donderdag 26 december 2013

Beleving

Kan het zijn dat ik je opmerkte op die foto in de PZC van de Kerstmannenloop in Goes?  Ik dacht even je te hebben herkend achter die witte baard …… en zag ik jou niet bibberend uit het water komen bij de Nieuwjaarsduik bij Zoutelande? Of ben je deze keer naar Vrouwenpolder geweest … Oh logisch dat ik je dan niet aan je zwembroek herkende ….. Heb je me gezien? Bij het Glazenhuis? Nee, zeker … bale dat net toen ik eindelijk vooraan stond de camera’s op stand-by gingen omdat het tijd was voor het reclameblok. ……. 
Wie op zondag de kerk bezoekt krijgt ergens halverwege de dienst de zak doorgegeven - niet één keer maar soms wel drie keer, alsof dat je goede gaven zou verdrievoudigen .... Wie het kan missen, geve gul ...... alleen de hand verdwijnt in de zak en niemand kan controleren op de donatie overeenkomt met zijn / haar bijdrage aan zijn BPP (= Bruto Persoonlijk Product). Vandaar ook dat een ieder die bekend is bij de kerkmeesters op het eind van het jaar een voor-ingevulde acceptgiro onder de neus geduwd krijgt. De traditionele kerstpot van het Leger des Heils, opgesteld voor de Hema in Goes of de V en D in Middelburg ( herinner ik me) is, zo las ik, nu virtueel geworden.  Collectanten die met een bus langs de deur gaan vangen steeds vaker bot en straks stuurt de krantenjongen, let maar op, je een digitaal berichtje met "Uw bezorger wenst u een Gelukkig Nieuwjaar" en een link om digitaal je donatie over te maken .........….
De traditionele liefdadigheid, het “anoniem” je hand steken in de kerkebose za’k ’t maar noemen, is voorbij …. is van vroeger.  We willen wat voor onze goeie gave terug … iets tastbaars ..... iets wat ons ontroert ..... We willen iets meemaken .... iets beleven ....  een beleving …… 
Serious Request ...... duizenden mensen verzamelen zich op een koude winderige Dorpsstraat voor Eetcafé De Babbelaar ..... om te kunnen zeggen erbij geweest te zijn ...... De nieuwjaarsduik is minder koud als je met z'n allen tegelijk het water in gaat ....... Wie ziet dan jouw innerlijke gevecht om ..... d'r deur te hî:n? En had die gulle lach voor de camera eigenlijk niet een van kou verwrongen gezicht moeten zijn? De mobiele tandartsenpost bij de duinovergang draait overuren .....   Je bent één van de velen - je was d'r bij. De kerstmannenloop - Ride for The Roses - de Dolle dagen van de Bijenkorf - De Top 2000 -  Kustwandelmarathon - Tweede Paasdag bij Morris en het Eindejaarslot van de Staatsloterij ...... Het meedoen is belangrijker dan het winnen ..... Doe mij maar een Staatslot ..... zeg je met een gul gebaar bij de Bruna ..... terwijl je eigenlijk liever en goed boek had gekocht of die nieuwe cd van Champagne Charlie  ......... maar je wilt kunnen zeggen ..... 't Was weer niks .... Misschien meer geluk bij de postcodeloterij straks?  Je wilt erbij horen ... Een beleving.  
Hoe zou het toch komen dat steeds meer mensen zich willen laten zien? Erbij willen horen?  Zou het komen omdat we onszelf de rest van het jaar niet laten zien? Wel ontzettend actief op sociale media als Facebook of Twitter, maar alleen maar druk druk druk met onszelf? Geen tijd om aan de verjaardag van die ouwe tante te denken? Om de vuilnisbak van die ouwe buurvrouw voor te zetten?  Of even langs je schoonmoeder in het verpleegtehuis? Als of we onszelf, zo op het eind van het jaar, zichtbaar willen maken in de “echte” wereld in plaats van een avatar op Facebook of Twitter? 
  • Heb jij je ook wel eens die ongemakkelijkheid meegemaakt als je iemand, waarmee je net even op Facebook “gechat” had, vervolgens bij toeval plotseling in het “echt” tegenkomt? 
Rond het eind van het jaar maken we de balans op, zo lijkt het, en proberen we contacten, die verwaterd zijn, weer aan te halen ……. Tegenwoordig sturen we elkaar Twitters - of Facebookberichtjes, waar we elkaar fijne dagen wensen …… en de generatie van boven de zestig zet zich na sinterklaas zuchtend achter de pc om een aantal bladen met adresstickers uit te draaien, die gebruikt kunnen worden om op de envelop van de kerstkaart te kunnen plakken …… Moet Jan d’r nog één hebben? Ach doe nog maar, we hebben d’r vorig jaar ook één van hem gehad …… Zelfs de buren, die we toch elke dag goedendag moeten zeggen, worden verrast met een kaartje …… weliswaar zonder postzegel gewoon  in het donker in de brievenbus gestopt ……..  daar gaan we tante Pos niet voor laten lopen ….. ’t Postzegels  binne a diere henoeg. 

  • Nicht Jozina uit Transvaal windt er in 1930 geen doekjes om .... Geachte Nicht, Pieternella .... Omdat ik nooit iets van je hoor zal ik je deze kaart maar zenden, want van allen hoorden wij iets, maar nooit iets van je. ... Verder wensch ik u allen een gelukkig en gezegend nieuwjaar.  Je moet ook eens aan mij schrijven ... Na groete, uw nicht Jozina. 
Vroeger …… de oudere generatie herinnert wellicht nog de verplichtende ronde langs oom en tantes, waarbij je dan in ruil voor een nieuwjaarsversje een cent of een stuiver in je klamme handjes gedrukt werd en de onontkoombare kleffe natte zoenen van tantes met snorren en ooms met haren uit de neus ....  Het was een gebeuren, een beleving, een beproeving haast, waar je doorheen moest, waar je niet omheen kon - je moest - maar het leverde wel wat op ..... Ik herinner me de verplichte ronde langs de grootouders en oom en tante, waar mijn vader werkte ...... uiteraard bleef daar dan ook e.e.a. aan de strijkstok hangen en ging je niet met lege handen naar huis. Hoeveel ouderen, nu bejaard, geven hun kinderen, die vaak een vele malen hoger maandelijks inkomen hebben dan het schamele pensioentje van hun ouders,  een envelopje met inhoud? Een reliek uit vroeger tijd ……  
Het eind van het jaar …… bij uitstek de periode om je lijst met Facebookvrienden eens op te schonen?  ......  Met wie ben je nog steeds online? …. Wie heeft je de afgelopen drie maanden nog wel eens geliked? Of heb je het gevoel dat je berichtjes rechtstreeks de spammap in duiken?  Rond oud- en nieuw word je digitaal overspoeld met bits en bytes vol beste wensen ........ Als je ze gelezen hebt, zakken ze weg naar peilloze diepten; als je op op delete drukt, verdampen ze zelfs spontaan ...... 
Geef mij dan ook maar een ouderwets nieuwskaarsjaartje ..... zo één van papier - voor mijn part gerecyceld ..... met een postzegel, zo'n zelfklevend kerststickertje, rechts boven ...... gebracht door een postbesteller, die persoonlijk jouw kaartje bij mij in de bus komt gooien, alsof je persoonlijk aan de deur was .... Ik geef toe ... veel aandacht besteden we anno 2013 niet meer aan die papieren groeten - we scheuren de envelop open - lezen de afzender en vragen ons af ... Heeft'tie d'r één gehad? - en leggen de kaart van op een stapeltje, dat al snel onder de stapel kranten met kerstpuzzels beland ( voor als we ons vervelen tussen oud- en nieuw) ..... om uiteindelijk enkele reis oud papierbak te verhuizen
 In de jaren zeventig hingen we ze allemaal op ..... aan lange linten aan de deur of aan een waschlijn door de kamer ...... We beleefden de stroom van kerstgroeten - elke dag bijna lijfelijk - we wisten bijna van elk kaartje wie de afzender was, ook al stond de naam hinderlijk ergens binnenin of achterop ......
Oude tradities verwateren - de papieren kerstgroet zal misschien ooit eens verdwijnen - de postbesteller blijft weliswaar stug die paar kaartjes, die resten, bezorgen .... van een ouwe tante of een achterneef die denkt dat oom Hans nog wel niet digitaal zal zijn ....  De beleving is verdwenen ............... Hoewel?  In de tussentijd dat ik dit schrijf zijn er ongetwijfeld op Facebook wel weer een paar nieuwe Season's Greetings gepost door "friends" die ik nog nooit gezien heb ....... dat krijg je als je veel vrienden hebt. Een digitale beleving? Voor mij is het woord "Beleving" het woord van het jaar 2013!

  Hans Koert
slikopdeweg@live.nl
(ook voor de beste wensen ...)


Slik op de Weg, de Zeeuwse blog voor de Scheldregio en haar bewoners kijkt de komende dagen op Facebook terug naar de meest gelezen blogs van 2013 ...... Als een soort Top 2000, maar dan kleiner en bescheidener,  trappen we morgen af met nummer 5 ...... Als je niets wilt missen meld je dan aan op de Facebookgroep.  
Slik op de Weg! Een zoektocht naar het gemeenschappelijke in onze Zeeuwse genen, dat zich altijd weer onverwacht, als slik op de weg, aan ons manifesteert ......  Laat je elke ochtend verrassen door Volg Slik op de Weg op Facebook te vullen en schaar je bij de groeiende groep volgers ....... 

Stuur de link (http://slikopdeweg.blogspot.nl )  door aan een ieder die de stikken op de juiste plek heeft zitten ...... Is er een mooie manier om je dag te beginnen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen