woensdag 4 december 2013

Dinne as poppestront

Het is één van de meest miskende vormen van kindermishandeling, las ik ergens, waar, volgens mij, nog geen  parlementair onderzoek naar is gedaan.  Kindermishandeling en – misbruik in de kerk is door de Commissie Deetman tot op de bodem uitgezocht en, zo begreep ik, ... een beerput ging open.  Goed dat er teruggekeken wordt en dit soort kwalijke praktijken uit het verleden aan de kaak gesteld worden ….  Nee, ik doel op een ander leed, dat weliswaar schijnbaar onschuldiger oogt, maar dat, met name op de jeugd, grote geestelijke gevolgen moet hebben gehad ……. Is het juist niet zo dat het vertrouwen in volwassenen zo rond je zesde vastere vormen krijgt? En juist in die prille levensfase gebeurt het, dan wordt dat vertrouwen danig op de proef gesteld. Later, tijdens de volwassenheid, leiden dit soort onverwerkte frustraties vaak tot ongewenst kopieergedrag bij volwassenen?  Het was niet toevallig dat de verzamelde Nederlandse bisschoppen in Rome, tijdens hun Ad Limina bezoek aan Paus Benedictus een stuk taaitaai meebrachten in de vorm van Sinterklaas. Of dacht u dat .... Nee, het was een duidelijk signaal en een eerste stap naar een opengooien van een traumatische ervaring waar lang over gezwegen is. 

Ik herinner me die tijd als een heel spannende …… Je wist dat Sinterklaas in’t land was – je had hem zelf met het bootje vanuit Terneuzen zien arriveren. Geen twijfel mogelijk ..... 
 En Piet kon overal, vanachter elke schoorsteen, naar je loeren … alles werd ingetikt op zijn iPad en werd verrekend met het cadeau waar je recht op dacht te hebben.  Nee, niks geen Bart Smith catalogus, waarbij je kruisjes mocht zetten ….  Lievere koekjes bakken ze nie .....  Op je bloate poaten ni bedde, .... dat kon je krijgen. Je kreeg wat je verdiende na aftrek van alle zonden en misstappen ……  Praktisch kon dat zelfs op nul uitdraaien, wist je - enkele reis retour naar Spanje in de lege zak - 't klonk leuk en zonnig, maar zomers kan het daar bloedheet zijn ...... Nee, geen Marbella maar een streng heropvoedingskamp  ….. De zak: Het schrikbeeld van elk welopgevoed kind .... De roe: het strafwapen, waarmee gedreigd werd als een set kernkoppen op Woensdrecht. Spannende tijden:  Gelukkig hoefde je niet in je eentje de beslissende avond af te wachten; de hele kamer vol met oma’s en opa’s, waarbij ze vooral voor mijn broer kwamen, die  twee jaar na mij als sinterklaascadeau gebracht was ….  Er zijn heel wat huilende Hansjes als peuter vastgelegd ..... gedeelde aandacht!
(bron: Zeeuwsekrantenbank.nl) 
Je wist ook dat, als piet gezien had dat jij met de bal die broeiru:te kapot geschopt had, dan zou die ontknoping / die afrekening zeker op pakjesavond plaatsvinden …… 

Wekenlang te voren je schoen zetten voor de schouw in de voorkamer, had alleen een chocolademuis opgeleverd, die je herkende, omdat ze die ook bij de plaatselijke bakkers verkochten. Sint winkelde dus blijkbaar lokaal en dat was in hem te prijzen. Als mijn broer en ik, zo rond 5 december, op het  eind van de middag ( De gierende zenuwen stond een later tijdstip niet toe) frisch gewassen, in onze pyamaatjes en met gekamde haartjes in afwachting  waren, werden er passende liedjes gezongen op verzoek van oma. Oma en opa woonden helemaal in Wolphaartsdijk en waren, herinner ik me, dan altijd van de partij.  

Mijn vader was dan rond die tijd van het jaar, altijd druk met het werken in de tuin bij mijn oma en opa en dat was altijd een beetje jammer, omdat hij dan de intocht van Sinterklaas met de boot en zijn bezoek aan de klas miste …. Eén van die littekens, die na vijf en vijftig jaar nog steeds steken …… een soort van emotionele verwaarlozing zou  men dat  tegenwoordig omschrijven – elk jaar weer moest hij mijn verhaal van dit bijzondere bezoek hebben van “horen zeggen” ……
Als zo rond een uur of zeven iedereen in de mooie kamer zat, de gordijnen dicht en de kachel op drie en mijn broer en ik op verzoek het repertoire  sinterklaasliedjes a capella afwerkten, dat we op de kleuterschool geleerd hadden ( de blokfluit en gitaar met Hawaii lint (Faria faria faria faria fa..ri .. a!)  kwamen pas later), dan werd er plotsklaps hard op het raam gebonsd, hetgeen uiteraard iedereen geweldig deed schrikken …………..


Snel rende je dan naar de achterdeur om te kijken of je nog een glimp kon opvangen van piet, maar meestal was de vogel al gevlogen … Trouwens …. Hoe het kon - we begrepen het niet - In de gang vond mijn vader dan plotseling aan de voorkant van het huis onze eigen pitrieten wasmand, boordevol kleurige pakjes, waarop in allerlei handschriften de namen geschreven stonden. Uiteraard ga je dan als kind op zo’n moment niet allerlei vragen stellen – dan moet er gehandeld worden en moet die mand zo snel mogelijk geborgen worden in de kamer. Die mand vol pakjes verklaarde alles en verdrong dat onbestemde gevoel van twijfel, naar de achtergrond.
(bron: Zeeuwsekrantenbank.nl) 
Het uitpakken  van de pakjes duurde vaak heel erg lang … Vees tu lange .... Er mocht steeds maar één cadeau gepakt worden en dan moest eerst het gedicht gelezen worden, hardop, zodat je jezelf hoorde verwoorden wat je zoal het afgelopen jaar beter had kunnen doen ….. Erg efficiënt gebeurde het dus niet – Mand op zijn kop en op naam sorteren, vond ik toen zelf al, dan is alles in een kwartier rond  .... als ze bij Bol.com de sinterklaasdrukte op die manier zouden aanpakken, dan was het bedrijf snel failliet.   .....  en dan niet even snel het papier eraf gescheurd – nee, dat hield oma goed in de gaten – voorzichtig de plakbandjes losmaken en dan werden de cadeaupapiertjes netjes opgevouwen en bewaard in een schoenendoos, die speciaal voor dat doel was meegebracht. ……. 
Die  schoenendoos ging retour naar Wolphaartsdijjk. – die werden het volgend jaar opnieuw gebruikt ….. Recycling noemen we dat tegenwoordig – toen heette dat gewoon …  zunigheid ….. Zo dinne as poppestront; een Zeeuwse uitdrukking waarbij je je als broertjes in een gezin zonder zusjes weinig bij voor kon stellen. Het gebeurde dus wel eens dat mijn moeder een Dinky Toy-autootje kreeg, dat eigenlijk voor mij bestemd was …. en ik, te zien aan het gedicht, een Tomado uitlekrek dat voor mijn moeder was. Of dat het pakje met chocoladesigaretten dat mijn vader kreeg eigenlijk voor mijn broer was, die niet goed raad wist met de Old Spice after shave voor opa .....   Gelukkig werd zo’n omissie vaak meteen onderkent, al begreep ik waarschijnlijk nog niet, ook omdat je als kind nog geen weet had, vanwege het ontbreken van een dagelijks sinterklaasjournaal, wat er zich allemaal in het pakhuis van de sint afspeelde. Nee, de verkeerd bezorgde pakjes waren te wijten aan een te zunige oma, die navolgers gekregen had in mijn moeder en waarbij elk eerder gebruikt inpakpapiertje het jaar erop opnieuw in het circuit gepompt werd, zonder te voren terdege te screenen. 
(bron: Zeeuwsekrantenbank.nl) 
Later, toen  de zin en de onzin van het eeuwenoude ritueel rond Sinterklaas en piet was opgebiecht, begreep ik dat sinterklaas een soort inwijdingsrite was, dat elk kind moet meemaken als fase die hoorde bij zijn ontwikkeling tot volwassene. Ik herinner nog hoe ik als achtjarige huilend naar huis gerend ben ergens begin december omdat iemand op school gezegd had dat mijn vader ……. . Maar dat gevoel van bedrogen te zijn geweest als kind – dat gevoel dat je ouders niet eerlijk tegen je zijn geweest, heeft bij velen, vermoed ik, onbewust en niet onderkent,  diepe sporen achtergelaten.
(bron: Zeeuwsekrantenbank.nl) 
En zoals dat gaat, groei je mee in die ontwikkeling.  Je gaat het leuk vinden om cadeautjes te kopen voor je familieleden en die met een puntig gedicht te plagen …… en de wasmand, inmiddels van plastiek, die dan gewoon op de koude slaapkamer van  je vader en moeder stond, vulde je dan met jouw surprises … waar je dagen op had gebroed, met een scherp, maar vooral rijmend gedicht over sinterklaas .. en zijn pieterbaas. En uiteraard kocht je ook voor jezelf een cadeau ..... met een puntig gedicht; dan zou niemand er achter komen, wie die leuke surprises had gemaakt, omdat iedereen in de kamer door die mysteriepiet bedacht was ......  Ja, ja. In de mand op de koude slaapkamer alvast alles goed mengen natuurlijk en even stiekem kijken of jouw naam er ook per ongeluk tussen zat.  Maar ja, als je dan je naam tegen kwam dan gaf dat nog geen garantie; vanwege de zunigheid van je oma kon het zomaar zijn dat die Trixwagon bij je broer en die meccanodoos ongewild bij jou terecht kwam. ... Zo dinne as poppestront

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl


Slik op de Weg, de Zeeuwse blog voor de Scheldregio en haar bewoners relativeert dagelijks het leven in de mooiste regio van ons land  - de navel van de wereld! In elke blog wordt geprobeerd de Zeeuwse henen te ontrafelen - de Zeeuwse peeën te ontdoen van loof en slik ..... vandaar ook de titel van de blog: Slik op de Weg! Zo blijkt de Zeeuw 't ni-jaer te preveleren boven de zummer ....en pruimen en peren boven kersen en appels en dromen van een "spulletje" in de Zak ..... .  Laat je elke ochtend verrassen door Volg Slik op de Weg op Facebook te vullen en schaar je bij de groeiende groep volgers ....... 

Stuur de link (http://slikopdeweg.blogspot.nl )  door aan een ieder die de stikken op de juiste plek heeft zitten ...... Is er een mooie manier om je dag te beginnen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen