vrijdag 31 januari 2014

Asiel

Er gaan geruchten dat natuurmonumenten bezig is om langs de gehele provinciegrens wildroosters te plaatsen …… en ook zijn er al her en der vogelverschrikkers geplaatst …… Let wel .. het zijn onbevestigde berichten ..... Of het helpt – ik vermag het te betwijfelen … mijn vrienden uit de Balkan hebben zich er in ieder geval niet door laten afschrikken. Hoewel het weer nog lang niet voorjaarsachtig is, trekken ze zich er weinig van aan …. Overigens ook niet van ons … echt integreren doen ze niet ..... Ze hebben bij ons in de tuin alleen oog voor elkaar ....  liefde maakt blijkbaar blind …..
 Ik moet toegeven dat ik er nog nooit van gehoord had ……. de Chinese Muntjak …. Vorige week dook hij op bij Heikant in Zeeuws-Vlaanderen en, zo ik begreep uit de berichtgeving, men is daar niet erg blij mee …. Nu maakt één muntjak nog geen plaag, dat geef ik toe, maar het schijnt dat het in Engeland volledig uit de hoef gelopen is ………………. Er schijnen er daar al zo’n 100.000 van die kleine hertjes rond te lopen, ooit uitgezet door de Engelse adel, die wel eens iets spannender op de korrel wilde nemen ………………. 
 Ik had graag op deze pagina een foto van zo’n wild Muntjakje willen laten zien, maar ik begreep dat ze niet kunnen zwemmen, dus is de Westerschelde voorlopig een veilige barrière. Alhoewel … de tunnel?  Als ze die regelmatig een zaterdag tolvrij maken, dan raak je natuurlijk wel alle controle kwijt over wie er doorheen gaat …….  Ik vermoed dat ze een beetje op een reetje lijken.  Zou dat eerste muntjakje door de Vreemdelingenpolitie bij De Klinge als ongewenst vreemdeling zonder papieren, over de grens gezet zijn? Of huist ‘ie nu ergens, weggekropen voor de autoriteiten, in de een of andere garagebox? 
Je zou denken dat de Engelsen wel geleerd hadden voorzichtig om te gaan met exoten … denk bijvoorbeeld maar eens aan het invoeren van het konijn in Australië, eveneens om daar de fauna wat te verlevendigen …  Het ontaarde in een ware plaag …… omdat natuurlijke vijanden ontbraken. Ook het overbrengen van duizenden gevangenen vanuit Engeland naar Australië werd geen groot succes …. Wie nu, onuitgenodigd, Australië binnen wil, wordt  enkele reis teruggebracht naar de dichtstbijzijnde buitenlandse haven; ze hebben er, denken ze, van geleerd.
En hoe zit het in Zeeland?  Eén muntjak, rustig grazend langs de rand van een heideveld, althans dat dacht tie te hebben gelezen, blijkt in Heikant te worden gesnapt ….  Meteen overal alarmbellen … en er komt zelfs een meldpunt …..  Zijn wij in Zeeland dan zulke goede rentmeesters van onze natuur? 
Welnee … Ook wij hebben kilo’s boter op ons hoofd, margarine zo je wilt – Zeeuws Meisje -  toen we in de jaren zestig hier de Japanse oester  introduceerden, de creuse, omdat onze eigen oester door een uitbraak van de oesterziekte nagenoeg uitgestorven was ….  En nu veroorzaken die creuses  een ware plaag in onze Oosterschelde, doordat het dier zich ongehinderd kan vermenigvuldigen, zonder natuurlijke vijanden; zich tegoeddoend aan ons mosselzaad en de argeloze zwemmer, die wil weten of’t ie “kan staan” ( Voor mij was dit, na dat ik “df’r deur was”, één van de belangrijkste voorwaarden waar zwemwater aan moest voldaan) zal kennisgemaakt hebben met de scherpe schelp.
Het is goed dat de Nederlandse Overheid er streng op toe ziet dat er geen vreemde elementen in ons land binnendringen …… Prima dus die wildroosters op de grens en, zou’k willen voorstellen, in de landerijen de grenspalen dichter bij elkaar zetten … tot een afstand van maximaal vijf centimeter en zo'n hoog vangnet hoog erboven .. Bij de Middelburgse Golfbaan weten ze wel waar die te bestellen ....    Met open grenzen hou je dit soort migranten niet tegen. Goed dus dat elke melding van schending van onze territoriale wateren en overschrijding van onze grenzen wordt gemeld en daadkrachtig aangepakt wordt …. Zo hield de veiligheidsregio Zeeland een peloton ME achter de hand, heb ik horen verluiden,  toen een reuzenhaai voor de kust van Westkapelle gespot werd en  worden jonge zeehondjes, die hier tijdelijk asiel krijgen totdat ze zijn opgesterkt, zonder papieren weer uitgezet …. Onder grote belangstelling van de media.  

Het jonge verliefde stel in mijn tuin gedoog ik ……  ôk al binne ze nie van ‘ier  …… Ze schijnen oorspronkelijk uit Oost Europa te komen ….. Open grenzen  … Ik hoor het u denken ….. dat komt ervan als bij de grens geen slagboom meer de weg verspert. De eerste werd in 1958 in Zeeland gespot in Kapelle door de heer Eversdijk - tot driemaal toe ( eén ei is geen ei – twee is een half ei en drie is een paasei).  Hij meldde er twee in zijn boomkwekerij en in plaats van algehele paniek onder de politici of burgerij over dit soort illegale immigranten, spoorde Barend Zwerfmans, what’s in a name, op dat alle vrienden naar deze vreemde vogel zouden uitkijken ….. 
Nu, vijfenvijftig jaar later is de Turkse Tortel helemaal geïntegreerd en ingeburgerd .... en er schijnt zelfs in Zeeuws Vlaanderen al een gehucht naar vernoemd te zijn …….. 
Wij koesteren onze asielzoekers – laten expres dunne takjes liggen als we de vlinderstruik snoeien en gedogen hun slordige nest precies boven onze droogmolen. En als het Suikerfeest is, eten we baklava en kruimelen dan extra veel ..... zodat we na afloop genereus het tafelkleed voor onze Turkse vrienden kunnen uitschudden .... .

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl


Slik op de Weg is al bijna vijf jaar lang niet te missen .....Wekelijks, zelfs dagelijks, als je Keep (it) Swinging ook op Facebook of Twitter volgt, een opvallende Zeeuwse kijk op de Schelderegio en haar bewoners. Soms nostalgisch mijmerend over vroeger; soms verbaasd focussen op het heden, maar, zoals het logo laat zien, altijd met beide klompen stevig in het nu. Als je het aan kunt, blader dan eens door de verhalen en beschouwingen en laat je meevoeren ..... zoals ook Slik op de Weg je in de herfst behoorlijk kan laten verrassen .............  

Facebook: group: Slikopdeweg  Twitter: #slikopdeweg

1 opmerking: